Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 100

De gele koets

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur … Het is vandaag toch dinsdag? Ja, eergisteren ben ik nog naar de vroegmis geweest en na afloop daarvan heb ik met de jongejuffrouw Laura de Schouwer op het bankje onder de oude plataan gezeten en aangenaam met haar geconverseerd. Juffrouw de Schouwer. Ach, wat roept zij toch veel in me op dat ik uit oogpunt van goed fatsoen niet eens zou durven benoemen. En gisteren stond hier de markt en heb ik bij de viskraam twee overheerlijke bokkingen gekocht. De markt staat er alleen op maandag, dus het móet vandaag wel dinsdag zijn.

Normaliter wordt op dinsdagmorgen in alle vroegte de grote galg opgebouwd. Een routineklusje dat amper een uur in beslag neemt. Een hypermodern gevaarte, waarop maar liefst drie veroordeelde schobbejakken tegelijkertijd kunnen worden geëxecuteerd. Doorgaans begint al ruim voor tienen het plein met belangstellenden vol te stromen en als even voor het middaguur de beul arriveert, maakt ook de pastoor onder luid gejuich aanstalten het schavot te beklimmen.

In de verte blaft een hond en ik hoor een merel zingen. Net als ik op het bankje wil plaatsnemen, teneinde wat voor me uit te mijmeren, zie ik een monsterlijk gevaarte op me afkomen. Hoewel er geen paarden voorgespannen zijn en er zelfs niemand op de bok zit, doet het in de verte denken aan een koets. Het knalgele vehikel heeft vier wielen en komt me brullend tegemoet gereden. Op de zijkanten staan rode kruizen geschilderd en boven op het dak zie ik een lantaarn die een flakkerend, onheilspellend blauw licht verspreidt. Als het vlak voor me tot stilstand is gekomen, gaan aan twee kanten deuren open en drie in het groen geklede personen, waarschijnlijk ridders van een onbekende orde, komen dreigend op me af.

Zo, meneer Pronk, daar bent u dan. U heeft iedereen aardig laten schrikken. Gelukkig hebben we u weer gevonden. Geeft u me maar een handje, dan help ik u even de wagen in. U mag voorin zitten, hoor. Dat vindt u toch altijd zo fijn? Over een kwartiertje zijn we weer thuis. Uw dochter en uw kleinzoon zijn er ook. Wat zullen ze blij zijn u te zien. Voordat we u met uw familie herenigen, zal dokter De Schouwer nog wel even een woordje met u willen wisselen. Misschien acht zij het toch verstandiger als u voorlopig weer teruggaat naar de gesloten afdeling. Voor uw eigen bestwil natuurlijk, maar dat begrijpt u zeker wel.

Klaarblijkelijk is onlangs de doodstraf afgeschaft. Mij was niets verteld, bij toeval ben ik er vanmorgen achter gekomen. Vanmiddag heb ik mijn geliefde ten huwelijk gevraagd, de jongejuffrouw Laura de Schouwer. Kennelijk was ze daarop voorbereid; ze was van top tot teen in het wit gekleed. Maar ook ben ik vandaag ontvoerd, door de Groene Ridders van de orde van het Rode Kruis. Zonder pardon meegenomen in een gele koets, zonder paarden ervoor. Wat je al niet meemaakt op je ouwe dag. Zal iemand dit ooit geloven?

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Ewald Hagedorn
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 582
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "De gele koets"

Geschreven door Ewald Hagedorn . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
15.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...