De schrijfopdracht

Schrijfopdrachten op Schrijverspunt
  • schrijfopdrachtEen verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, hieronder te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin.
  • meedoenWil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis). Je kunt een keuze maken uit een van de onderstaande opties (we wijzigen de opties regelmatig).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)
  • Optie 1.

    Schrijf in maximaal 500 woorden een verhaal met als eerste zin:
    De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.

    en als laatste zin:
    Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Schrijf in maximaal 500 woorden een verhaal met als eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.


    en als laatste zin:
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Schrijf in maximaal 500 woorden een verhaal met als eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...

    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.

Heb jij een leuke beginzin en eindzin voor een nieuwe optie? Stuur ons a.u.b. een bericht!

KLIK HIER!

De bushalte.

De bushalte.

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.

Het was warm en zwoel, en ik had mijn jas open vanwege de warmte.

Ik stond  de vertrektijden van de bus te bestuderen en constateerde, dat de eerstvolgende pas over vijfentwintig minuten zou komen.

Het autoportier aan de passagierskant zwaaide open en een mij onbekende vrouwenstem riep: “Meerijden, Herman?”

Ik was Herman niet, want ik heet Willem.

“O sorry”, grinnikte ze besmuikt,” ik dacht dat je Herman was.”

Ze trok het portier dicht en stoof er vandoor.

Omdat ik geen zin had zo lang te staan, ging ik op het bankje in de abri zitten.

’s Morgens was ik naar een tentoonstelling geweest, en de rest van de dag had ik door de stad gedalft en ik was suffig en soezerig van vermoeidheid.

Ik belde een taxi.

“Toevallig”, zei de taxi-juffrouw, “is er één vlakbij, die naar dezelfde laan moet, en als u  geen bezwaar hebt tegen een medepassagier stuur ik die langs.”

Ik had geen bezwaar en binnen vijf minuten was de taxi er. Op de achterbank zat  een fraai gekapte en subtiel opgemaakte vrouw. Het was mijn buurvrouw van een paar huizen verderop.

 “Ha buurman”. glimlachte zij, “leuk dat ik je tref.”

“Hmmm”. beaamde ik.

“Moet je nog eten?”, vroeg ze.

“Jaja”, zuchtte ik, “maar ik denk dat ik maar een boterham neem, want ik heb geen zin meer om eten klaar te maken.”

“Ga maar met mij mee, want ik heb chinees gehaald en daar kunnen we met zijn tweeën van eten. Even in de magnetron.”

“Ga maar lekker zitten”, glimlachte zij toen we binnen waren, “dan zet ik de nasi in de magnetron en verkleed me even.”

Vijf minuten later was ze terug.

Ze had een dunne peignoir aan, die malse stukken bloot been vrij liet.

Zij dekte de tafel en schepte de nasi op.

Na het eten keek ze mij ondeugend aan: “Zullen we eh…naar eh…boven gaan?”

We gingen naar boven en in haar slaapkamer waren de gordijnen al dicht en brandde er een schemerlampje.

Zij liet haar peignoir van zich af glijden en stond in haar glorievolle naaktheid voor me.

Ik voelde iets aan mij groeien, en kleedde mij bliksemsnel uit.

Ze lag er prachtig bij en ik dook onder in de poel van wellust, die het vrouwenlichaam is.

Het was een langzaam genieten, en ik zei dat ik er versteld van stond, dat ik het nog kon na al die jaren van alleen zijn.

“Ach”, giechelde zij, “het is net als fietsen, je verleert het nooit!”

We gingen naar beneden waar zij koffie maakte, die wij tegen elkaar aan zittend op de bank opdronken.

Ze legde haar hand op mijn knie: “Daar is de bus, hoor!”

Ik schrok op uit mijn roes.

“Lekker dutje gedaan, hè!”, giechelde ze op het bankje in de abri zittend.

Grijnslachend rekte ik mij uit en ging staan.

Daar was de bus.

Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.

Dit artikel delen?
Pin It

Schrijfopdracht, Optie 1.

  • Hits: 190
(Gemiddelde waardering 4.6 met 9 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Allerzielen

nov 02, 2019 Quote Guido Aerts

M'n eerste liefje (VI)

nov 13, 2019 Kort verhaal Hans Van Battel

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

Meer schrijfactiviteiten