Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfopdracht

    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven. 
  • Meedoen?

    Wil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt en misschien feedback ontvangen? Je kunt een keuze maken uit een van de opties

    We werken met twee types schrijfopdrachten:

    • Een verhaal in maximaal 500 woorden dat dient dient te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin, zoals aangegeven in de optie.
    • Een associatief geschreven tekst (proza of poëzie) o.b.v. woorden en beelden, zoals aangegeven in de optie.
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Ook jouw feedback kan een schrijver verder helpen.
Optie 1.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
en als laatste zin:
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Optie 2.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
en als laatste zin
We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
Optie 3.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
en als laatste zin:
Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
Optie 4.
Een verhaal in maximaal 500 woorden
Eerste zin:
Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
en als laatste zin:
Zal iemand dit ooit geloven?
Optie 5.
associatiefSchrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.

Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
Optie 6.
associatiefBeschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.

Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.

Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.

De ballonnen tovenaar

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet. Jarenlang had Thom niemand op de houten bank zien zitten, wanneer hij in de middagpauze door het park liep, ook niet ‘s zomers als de bomen erom heen zorgden voor een mooie plek in de schaduw. Zelf was hij er ook nooit gaan zitten vanwege de vogelpoep die op altijd op de bank zat en de eikenrupsen die in steeds groter aantal in de bomen zaten. Als hij eikenrupsen zag, kreeg hij al jeuk. 
De eerste najaarsstorm had tientallen prachtige bomen doen sneuvelen. Ja, ook bomen die al meer dan honderd jaar in het stadspark stonden. Sommige zaten met de wortels nog gedeeltelijk in de grond, andere waren gewoon halverwege de stam afgeknapt.
Luchtfoto’s in de krant lieten het verwoestende spoor zien dat de storm door het park en andere delen van de stad had getrokken. Het was een triest gezicht. Jarenlang zou het duren voordat jonge aanplant het park weer een mooi aanzicht kon geven. 
Thom herinnerde zich nog goed dat hij in zijn jeugd zomers regelmatig met de klas van het gymnasium, samen met de tekenleraar, naar het park fietste om daar tekenles te krijgen. Af en toe kwam hij zijn oude tekenleraar,die een bekend kunstenaar was geworden, nog wel eens in de stad tegen meestal vergezeld door een mooie vrouw, die tientallen jaren jonger was dan hij zelf inmiddels wel moest zijn.
Een paar dagen na de herfststorm, waren plantsoenmedewerkers al druk bezig de gesneuvelde bomen met motorzagen in kleine stukken te zagen en daarna op te stapelen langs de kant van het pad. Ook rond de bank was het akelig kaal geworden. Thom zag dat de vogelpoep van de bank was verwijderd. Namen en hartjes die in het hout gekerfd waren, waren voor het eerst in jaren te zien.
Regelmatig was Thom een van de bekendste zwervers uit de stad op zijn wandeltochten tegen gekomen. Vaak met een fles wijn in de hand, een oude gitaar op zijn rug, luidkeels grappen makend naar voorbijgangers. Spelen op zijn gitaar kon hij de zwerver al een tijd niet meer vanwege de gesprongen snaren, toch waren de twee onafscheidelijk.
Soms vermaakte hij kinderen door het maken van de mooiste dierenfiguren van ballonnen, wanneer hij op zijn vaste stek voor het warenhuis stond. Ademloos stonden de kinderen toe te kijken als hij de ballonnen in elkaar draaide. Razend vlug was hij nog steeds met zijn handen.
Al een tijdje had Thom de zwerver niet meer gezien en hij was dan ook verbaasd toen hij hem ‘s morgens vroeg zag liggen op een oude, versleten matras op de bank, waar vroeger nooit iemand zat. Hij hoestte de longen bijna uit zijn lijf.‘ Gaat het?’ vroeg Thom bezorgd aan de zwerver, die hij vaak een euro had toegestopt.
‘Rot op’, zei een andere zwerver die naast hem zat. Thom trok er zich niets van aan, ging naast de man zitten. Pas uren later ontdekte Thom dat hij zijn telefoon miste.

Dit artikel delen?

optie 3.

  • Hits: 114
(De gemiddelde waardering is 4.2 door 5 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen