Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 113

De autorit

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
"Eindelijk, ik wacht al drie kwartier op je, waar bleef je toch?" Ik deed mijn jas uit, al het is niet zo lang rijden.
De jonge man achter het stuur keek ik verwonderd aan, hij is Bram de vriend van mijn zoon.
"Ik verwachtte Jeroen, waarom ben jij gekomen?"
"Jeroen is ziek, dus neem ik even voor hem waar. Ik begrijp dat u naar het ziekenhuis moet? Ik moest uit Tilburg komen toen hij belde dus daarom duurde het even en aangezien u het weigert een mobiel te nemen moest u wachten zonder informatie."
"Jullie zijn gestoord, vroeger hadden we die dingen ook niet en we hielden ons aan de afspraken, vroeger had ik hier niet drie kwartier staan wachten, maar Jeroen was op tijd geweest. Bah, alles afschuiven op mobieltjes, wat voor een tijd leven we."
Bram zei niets, ik nam aan dat hij me niet wilde tegenspreken.
“Ik heb een afspraak met een plastisch chirurg, deze kan mij waarschijnlijk afhelpen van de huidziekte die ik heb, dus haasten alsjeblieft.”
“Volgens Jeroen zijn het gewoon rimpels die u heeft en geen ziekte, hoe zit dat als ik vragen mag?”
“Pertinent indiscreet ben je Bram, ik heb een huidziekte en geen rimpels, veronderstel toch, ik rimpels!!!” Bij de gedachte al kromp ik in elkaar.
“Jeroen snapt er niets van Bram, Ik heb zo’n prachtige huid, ik ben miss Holland geweest, dat weet je toch? Ik heb alleen wat extra onderhoud nodig, en nu gassen jongen, ik heb haast.”
Ik zag dat Bram zijn schouders ophaalde, maar ook dat hij flink gas gaf.
“Mevrouw Breuken, mag ik vragen wat u verwacht van die arts?” Ik zag Bram in de achteruit spiegel kijken, ik wist zelf eigenlijk niet wat de arts kon en wilde doen aan deze ziekte.
“Bram dat weet ik natuurlijk niet, ik ben geen dokter en nu niet verder zeuren over mijn kleine kwaal, ik wil daar niet te veel over nadenken.”
De rit schoot al op en na een paar minuten stopten we op de oprit van het ziekenhuis.
“Mevrouw Breuken, wij zijn er, ik zal op u wachten en als de dokter dit geen ziekte vindt maar rimpels, rijdt ik u direct naar iemand die Botox kan inspuiten, dat helpt ook hoor tegen de rimpel ziekte, Haha.”
Ik zei niets stapte uit keek hem nog even kwaad aan, ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Trees Middelkoop
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 351
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "De autorit"

Geschreven door Trees Middelkoop . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!