De schrijfopdracht

Schrijfopdrachten op Schrijverspunt
  • schrijfopdrachtEen verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, hieronder te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin.
  • meedoenWil je ook een schrijfopdracht publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis). Je kunt een keuze maken uit een van de onderstaande opties (we wijzigen de opties regelmatig).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)
  • Optie 1.

    Schrijf in maximaal 500 woorden een verhaal met als eerste zin:
    De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.

    en als laatste zin:
    Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Schrijf in maximaal 500 woorden een verhaal met als eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.


    en als laatste zin:
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Schrijf in maximaal 500 woorden een verhaal met als eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...

    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.

Heb jij een leuke beginzin en eindzin voor een nieuwe optie? Stuur ons a.u.b. een bericht!

KLIK HIER!

Lange

De auto stopte vlak naast me, bij de rand van het trottoir.
‘Moet dat nou?’ vroeg ik me ontstemd af?  
Het stoplicht stond op rood, dus verder rijden was voor het ding even niet mogelijk.
Maar om nou zo dicht langs het trottoir stil te staan, was wel wat overdreven.
Nu was die hele auto wat overdreven, vond ik.
Zo’n enorm lange, zilverkleurige limousine en dan nog eens extra verlengd.
Een overduidelijk ‘Wie-heeft-de-langste’ complex. 
‘Mag het misschien een stukje meer zijn?’ grapte ik voor mijzelf.
Nou, de gemiddelde slager op de hoek zou zich deze weelde niet eens een uur kunnen veroorloven.
Ik liep naar voren, ging ter hoogte van de koplampen staan en begon te lopen langs de lengte van de wagen, naar de achterkant.
Met steeds de ene voet voorop tegen de andere, telde ik 32 stappen.
‘Hm, da’s wel een erg lange. Zo lang heb ik die dingen nog niet eerder gezien.’
En zoals ieder ander die een limousine ziet, vroeg ook ik mij af wie er in zou zitten en wat ze aan het doen zijn als stoplichten op rood staan.
‘Waarom zijn die ramen altijd zwart geblindeerd?’ vroeg ik mij af en boog mij impulsief, onbeschaamd nieuwsgierig over de achterruit, om met mijn hand op het raam, boven mijn ogen, naar binnen te kunnen spieken.
Natuurlijk lukte dat niet. 
Dan maar bij een zijraam proberen. 
Daar drukte ik mijn neus stevig tegen het raam, alsof dat zou helpen om meer te zien. 
‘Nope, lukt ook niet’ dacht ik. 
Het stoplicht sprong van groen, naar oranje, weer op rood. 
Ik leunde wat geërgerd met mijn rug tegen het achterportier van de auto en dacht na. 
Misschien zat nu wel iemand naar mijn achterwerk te kijken, die ik vrijpostig tegen het donkere raam had gezet om ontspannen te kunnen leunen. 
‘Iemand die zichzelf héél belangrijk vind’ mompelde ik, ‘zoals Brad Pit, of president Trump, of Nick en Simon.’ 
Ik giechelde. 
Of zouden er zware criminelen inzitten?
Geschrokken trok Ik mijn kont snel bij het raam vandaan en tuurde weer zonder succes door dat raam naar binnen. 
‘Nou ja, Trump of een zware crimineel, wat is het verschil’, constateerde ik en deed nu een poging tot spieken bij het portierraam aan de voorzijde van de auto. 
Het stoplicht sprong weer van groen, naar oranje, op rood. 
Nu begon ik me te frustreren dat het mij niet lukte mijn nieuwsgierigheid te bevredigen, toch kon nog net een schop tegen het voorwiel onderdrukken. 
Ik liep nog eens tellend, voetje voor voetje, langs de vele portieren en ramen van de limousine en kwam op hetzelfde getal uit.
‘Protserig en arrogant’ was mijn afgunstige mening. 
Ik zag groen. 
‘Uitsloverij! Mijn eigen kleine Smart-car is praktischer. Die kan ik op de kleinste plaatsen ergens tussen proppen en de ramen zijn transparant.’ riep ik luid naar het achterportier.
Iemand tikte nu van binnenuit tegen het raam en de limousine zette zich langzaam in beweging.
Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.


(door: Christiene M. de Vries - op Schrijverspunt.nl)

Dit artikel delen?
Pin It

Schrijfopdracht, Optie 1.

  • Hits: 158
(Gemiddelde waardering 4 met 2 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

M'n eerste liefje (VI)

nov 13, 2019 Kort verhaal Hans Van Battel

Koen

nov 12, 2019 Poëzie Dorine Van der Marel

Allerzielen

nov 02, 2019 Quote Guido Aerts

Meer schrijfactiviteiten