Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan seks.
  • Ik, schrijver

    Optie 8

    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    Klik hier voor inspiratie.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Een aantal verhaalopdrachten dienen te beginnen met een vaste eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is alleen de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.
De schrijfopdracht

Schrijfopdracht

Aantal gepubliceerde inzendingen: 102

Alles kwijt.

De bank in het park waar nooit iemand zat, was bezet. Tenminste, er lag een slaapzak op de bank en naast de bank stond een oude koffer, die helemaal onder de stickers zat. Toen Thom vlakbij de bank kwam, begon een herdershond te grommen en wilde op hem afkomen. ʻAf Laika. Lig,’ klonk vanuit het struikgewas. Een man maakte de gulp van zijn broek dicht en liep naar de bank. Hij boog over de bank, deed de banden van een accordeon over zijn schouder en begon te spelen.

De lucht was strakblauw. Geen enkele witte streep van vliegtuigen was in de lucht te zien. Thom wilde eerst doorlopen maar toen herkende hij de accordeonist pas. Hij schrok. De man had een lange verwilderde baard en het pak slobberde om zijn magere lijf. Jarenlang vast Thom vaste klant geweest van de man die een modewinkel had gehad in een plaats niet ver bij hem vandaan. ʻHallo Jochem, sorry dat ik jou niet direct herkende. Wat is er met jou gebeurd?’ Jochem stopte met spelen, deed de accordeon af en ging op de slaapzak zitten. Hij slaakte een diepe zucht en nam een slok bier voordat hij aan een lang verhaal begon. Af en toe hoestte hij. Thom bleef uit voorzorg een eind bij hem uit de buurt staan.

‘Ja, ik weet nog dat je bij ons in de zaak kwam. Jij was zo’n klant die zijn kleding niet in de uitverkoop kocht. Hadden dat maar meer mensen gedaan, dan was onze zaak waarschijnlijk niet failliet gegaan. De eerste jaren van de financiële crisis konden we het nog wel bolwerken, maar door de stress die erbij kwam, ging ons huwelijk stuk. Daardoor moest ik het huis uit en ging uiteindelijk toch failliet. In een jaar tijd was ik alles kwijt en kwam op de straat terecht. Met mijn kinderen heb ik sporadisch contact en ik wil hen niet teveel met mijn problemen belasten.’ Weer begon hij te hoesten.

‘Wat een ellende,’ zei ik. ‘Ik had jou een beter leven gegund. Als ik jou zo hoor hoesten, klinkt dat niet goed.’ 

‘Ja, ik weet het,’ antwoordde Jochem. ‘Het is een rare tijd waarin we momenteel leven. Normaal is er al geen plek in de opvang en nu moeten we zoveel mogelijk binnen blijven. Dat kan toch helemaal niet. Wat als ik besmet ben met het virus.’

Toen Jochem vertelde dat hij vreselijk moe was, besloot Thom zijn huisarts te bellen. Na eerst even zelf met de huisarts gebeld te hebben, gaf hij de telefoon aan Jochem om te vertellen wat er met hem aan de hand was. Drie kwartier later zat Thom met Jochem in de speciale huisartsenpost waar Jochem getest werd op het Coronavirus. Na de test zette Thom Jochem af bij de opvang van het Leger des Heils en reed naar huis. Ilse aanhoorde Thoms verhaal vol ongeloof. Zoveel jaar getrouwd zijn en dan toch alles in een paar jaar tijd verliezen. Pas uren later ontdekte Thom dat hij zijn telefoon miste.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Harry Boerkamp
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 304
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Alles kwijt."

Geschreven door Harry Boerkamp . Geplaatst in Schrijfopdracht.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
15.07.20
Feedback:
Aanpassing t.g.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...