Voor schrijvers, door schrijvers

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.

439 Hits

Publicatie op:
Alles kwijt.

De bank in het park waar nooit iemand zat, was bezet. Tenminste, er lag een slaapzak op de bank en naast de bank stond een oude koffer, die helemaal onder de stickers zat. Toen Thom vlakbij de bank kwam, begon een herdershond te grommen en wilde op hem afkomen. ʻAf Laika. Lig,’ klonk vanuit het struikgewas. Een man maakte de gulp van zijn broek dicht en liep naar de bank. Hij boog over de bank, deed de banden van een accordeon over zijn schouder en begon te spelen.

De lucht was strakblauw. Geen enkele witte streep van vliegtuigen was in de lucht te zien. Thom wilde eerst doorlopen maar toen herkende hij de accordeonist pas. Hij schrok. De man had een lange verwilderde baard en het pak slobberde om zijn magere lijf. Jarenlang vast Thom vaste klant geweest van de man die een modewinkel had gehad in een plaats niet ver bij hem vandaan. ʻHallo Jochem, sorry dat ik jou niet direct herkende. Wat is er met jou gebeurd?’ Jochem stopte met spelen, deed de accordeon af en ging op de slaapzak zitten. Hij slaakte een diepe zucht en nam een slok bier voordat hij aan een lang verhaal begon. Af en toe hoestte hij. Thom bleef uit voorzorg een eind bij hem uit de buurt staan.

‘Ja, ik weet nog dat je bij ons in de zaak kwam. Jij was zo’n klant die zijn kleding niet in de uitverkoop kocht. Hadden dat maar meer mensen gedaan, dan was onze zaak waarschijnlijk niet failliet gegaan. De eerste jaren van de financiële crisis konden we het nog wel bolwerken, maar door de stress die erbij kwam, ging ons huwelijk stuk. Daardoor moest ik het huis uit en ging uiteindelijk toch failliet. In een jaar tijd was ik alles kwijt en kwam op de straat terecht. Met mijn kinderen heb ik sporadisch contact en ik wil hen niet teveel met mijn problemen belasten.’ Weer begon hij te hoesten.

‘Wat een ellende,’ zei ik. ‘Ik had jou een beter leven gegund. Als ik jou zo hoor hoesten, klinkt dat niet goed.’ 

‘Ja, ik weet het,’ antwoordde Jochem. ‘Het is een rare tijd waarin we momenteel leven. Normaal is er al geen plek in de opvang en nu moeten we zoveel mogelijk binnen blijven. Dat kan toch helemaal niet. Wat als ik besmet ben met het virus.’

Toen Jochem vertelde dat hij vreselijk moe was, besloot Thom zijn huisarts te bellen. Na eerst even zelf met de huisarts gebeld te hebben, gaf hij de telefoon aan Jochem om te vertellen wat er met hem aan de hand was. Drie kwartier later zat Thom met Jochem in de speciale huisartsenpost waar Jochem getest werd op het Coronavirus. Na de test zette Thom Jochem af bij de opvang van het Leger des Heils en reed naar huis. Ilse aanhoorde Thoms verhaal vol ongeloof. Zoveel jaar getrouwd zijn en dan toch alles in een paar jaar tijd verliezen. Pas uren later ontdekte Thom dat hij zijn telefoon miste.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Alles kwijt."

15.07.20
Feedback:
Aanpassing t.g.v. oude waardering.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig