Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

425 Hits

Publicatie op:
Sabbatical

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet... Vanuit mijn werkkamer had ik er goed zicht op. Een oudere vrouw had zich met al haar zakken en tassen op de bank geïnstalleerd. Ze had lang grijsbruin haar, droeg een grote zonnebril en lange wijde kleren. Haar veterlaarsjes had ze uitgetrokken en ze wiebelde met haar bont gelakte teennagels boven het gras.
Ik was aan een pauze toe en bleef geamuseerd staan kijken. Opeens richtte ze haar blik omhoog en keek recht in mijn gezicht. Beschaamd deinsde ik achteruit, maar ze lachte en wenkte me zelfs naar beneden te komen. Wat kon ik doen? Het leek me geen kwaad te kunnen. Ik stak de sleutels en mijn mobieltje in mijn zak en roffelde de trap af.
- “Kan ik iets voor u doen?” vroeg ik toen ik voor haar stond.
- “Wel nee. Ik zag je daar binnen naar mij staan kijken. Het is zulk mooi weer. Wat is leuker dan hier in mijn eentje op dit bankje te zitten?” En ze voegde er triomfantelijk lachend aan toe: “Samen op een bankje zitten!” Ze schoof haar spullen wat opzij om plaats te maken. Maar ik bleef liever staan. ik had er nu al spijt van.
- “Oh, u zoekt wat gezelschap,” reageerde ik wat onhandig.
- “Nou ja, wat is daar mis mee? Volgens mij kun jij daar ook wel wat van gebruiken.”
- “Nou... Ik ben aan het werk, maar ik kan wel even blijven, daarna ga ik weer aan de slag.”
- “Zorg je wel goed voor jezelf? Je moet toch af en toe pauzeren. Wat doe je voor werk?”
- “Oh, niets bijzonders. Wat vertaalwerk.”
- “Ja, dat heb ik vroeger ook veel gedaan. Kost veel tijd en verdient weinig, maar ja, soms moet je wat.”
Ik knikte en zocht naarstig naar iets om te zeggen. Voordat ik het door had floepte ik eruit:
- “En wat u doet u?”
- “Op dit moment doe ik niks, ik heb een sabbatical. Minstens een jaar, maar het bevalt goed, dus wie weet…”
- “Interessant. Dat zou ik ook wel willen. Ik heb er helaas het geld niet voor.” Wat ben ik toch een oen, waarom zei ik dat nou?
- “Dat is geen kwestie van geld maar van lef,” zwaaide ze met een beschuldigend vingertje.
- “Ja, ehm. Dat is zo. Het is een hoop rompslomp om zoiets te regelen, daar heb ik geen zin in.”
- “Tja, je moet er wel wat voor over hebben, natuurlijk. Ik wilde dat ik het veel eerder had gedaan. De vrijheid die ik nu heb is onovertroffen.”
- “Dat wil ik wel geloven. Maar eh.. als u het niet erg vind ga ik weer verder.”
- “Ja meid, ga jij maar centjes verdienen. Leuk dat je even naar buiten kwam.”
- “Graag gedaan hoor. Geniet van uw vrijheid!”

Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Sabbatical"

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Alles kwijt. (422) Harry Boerkamp 26-04-2020

    De bank in het park waar nooit iemand zat, was bezet. Tenminste, er lag een slaapzak op de bank en naast de bank stond een oude koffer, die helemaal onder de stickers zat. Toen Thom vlakbij de bank...

    Lees meer: Alles kwijt.