Voor schrijvers, door schrijvers

De verschillende opties om aan mee te doen:

  • Optie 1.

    • Eerste zin:
      De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.
      en als laatste zin:  
      Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.
  • Optie 2.

    Eerste zin:
    Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier.
    en als laatste zin  
    We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.
  • Optie 3.

    Eerste zin:
    De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet...
    en als laatste zin:
    Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.
  • Optie 4.

    Eerste zin:
    Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur...
    en als laatste zin:
    Zal iemand dit ooit geloven?
  • Optie 5.

    Schrijf een tekst (proza of poëzie) uitgaande van het gegeven dat je een van je zintuigen mist.
    Denk er niet teveel bij na, maar schrijf.
  • Optie 6.

    • Beschrijf een willekeurig voorwerp in je directe omgeving.
    • Beschrijf daarna hetzelfde voorwerp door de ogen van iemand anders.
      Twee verhalen dus over hetzelfde voorwerp.
  • Optie 7.

    Eerste zin:
    Ik loop met toenemende ongerustheid naar de bushalte....
    en als laatste zin:
    Het is niet hetzelfde. Maar dit is dus duidelijk beter dan sex.
Een verhaal in maximaal 500 woorden. Elk verhaal dient te beginnen met een vaste, te kiezen, eerste zin en eveneens te eindigen met een vastgestelde zin. Bij een opdracht associatief schrijven is slechts de beperking van maximaal 500 woorden van toepassing.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Je kunt hieronder artikelen o.a. sorteren o.b.v. schrijfopdracht.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 81
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Sabbatical

| Katja Stienen

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet... Vanuit mijn werkkamer had ik er goed zicht op. Een oudere vrouw had zich met al haar zakken en tassen op de bank geïnstalleerd. Ze had lang grijsbruin haar, droeg een grote zonnebril en lange wijde kleren. Haar veterlaarsjes had ze uitgetrokken en ze wiebelde met haar bont gelakte teennagels boven het gras.
Ik was aan een pauze toe en bleef geamuseerd staan kijken. Opeens richtte ze haar blik omhoog en keek recht in mijn gezicht. Beschaamd deinsde ik achteruit, maar ze lachte en wenkte me zelfs naar beneden te komen. Wat kon ik doen? Het leek me geen kwaad te kunnen. Ik stak de sleutels en mijn mobieltje in mijn zak en roffelde de trap af.
- “Kan ik iets voor u doen?” vroeg ik toen ik voor haar stond.
- “Wel nee. Ik zag je daar binnen naar mij staan kijken. Het is zulk mooi weer. Wat is leuker dan hier in mijn eentje op dit bankje te zitten?” En ze voegde er triomfantelijk lachend aan toe: “Samen op een bankje zitten!” Ze schoof haar spullen wat opzij om plaats te maken. Maar ik bleef liever staan. ik had er nu al spijt van.
- “Oh, u zoekt wat gezelschap,” reageerde ik wat onhandig.
- “Nou ja, wat is daar mis mee? Volgens mij kun jij daar ook wel wat van gebruiken.”
- “Nou... Ik ben aan het werk, maar ik kan wel even blijven, daarna ga ik weer aan de slag.”
- “Zorg je wel goed voor jezelf? Je moet toch af en toe pauzeren. Wat doe je voor werk?”
- “Oh, niets bijzonders. Wat vertaalwerk.”
- “Ja, dat heb ik vroeger ook veel gedaan. Kost veel tijd en verdient weinig, maar ja, soms moet je wat.”
Ik knikte en zocht naarstig naar iets om te zeggen. Voordat ik het door had floepte ik eruit:
- “En wat u doet u?”
- “Op dit moment doe ik niks, ik heb een sabbatical. Minstens een jaar, maar het bevalt goed, dus wie weet…”
- “Interessant. Dat zou ik ook wel willen. Ik heb er helaas het geld niet voor.” Wat ben ik toch een oen, waarom zei ik dat nou?
- “Dat is geen kwestie van geld maar van lef,” zwaaide ze met een beschuldigend vingertje.
- “Ja, ehm. Dat is zo. Het is een hoop rompslomp om zoiets te regelen, daar heb ik geen zin in.”
- “Tja, je moet er wel wat voor over hebben, natuurlijk. Ik wilde dat ik het veel eerder had gedaan. De vrijheid die ik nu heb is onovertroffen.”
- “Dat wil ik wel geloven. Maar eh.. als u het niet erg vind ga ik weer verder.”
- “Ja meid, ga jij maar centjes verdienen. Leuk dat je even naar buiten kwam.”
- “Graag gedaan hoor. Geniet van uw vrijheid!”

Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 50

(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

M'n eerste liefje (II)

Geschreven door Hans Van Battel. Geplaatst in Kort verhaal.
De straten blonken dof en kleffig van de nog steeds druipende grauwe nattigheid. De grijze lage hemel sloop in een mistgordijn door de stad en vulde gans m'n lijf met een v...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Nat

05, apr, 2020 Eelco Visser

Stil gesprek

06, mrt, 2020 Eelco Visser
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!