Oogkleppen sieren ons niet!

Ik zie maar steeds

al dat hondenvlees

ik vergeet

niet gauw het leed

in trouwe hondenogen

zo wreed door het leven bedrogen

 

Elke zomer rond zonnewende

begint deze gruwelijke ellende

gaan duizenden honden groot en klein

letterlijk door een hel van angst en pijn


In veel te kleine kooien geplet

vrije ademhaling belet

geblaft, gejankt, gehuild

ijzer snijdend verroest vervuild

kleeft van bloederige hondenvacht

bij elkaar geperst met kracht

Met botbreuken en open wonden

zo leven die arme, arme honden

nauwelijks kunnen ze zich bewegen

een vlugge dood is hier een zegen

want wat hen nog te wachten staat

is iets wat het begrip te boven gaat


Opdat hun vlees beter zal smaken

raken ze hen waar ze hen kunnen raken

steken met messen, haken, priemen

trappen, stompen, beulen, striemen

slaan ze op de hoofden met staven en hamers

-gelukkig tegenwoordig binnenskamers-

elektrocuteren zelfs de arme dieren

allemaal om hun beroerde festival te vieren

Na deze martelingen half dood geslagen

volgen tien walgelijke vreetdagen

en nu moet je mij toch eens vragen

hoe kun je handel drijven met zo’n land

waar men katten en honden levend verbrandt

bij volle bewustzijn geslacht, gekookt, gegrild, gevild…

Het maakt me ziek en bitter van binnen

want ik weet alleen kun je niets beginnen

zolang er zich geen invloedrijke mensen in roeren

alle overheden een struisvogelbeleid voeren

de levens van dieren niet worden geteld

en er niets belangrijkers is dan geld…

komt er nooit een eind aan dit barbaars geweld



(n.a.v. het jaarlijks Hondenvleesfestival in Yulin (China) lopend van 21 juni 2019 (zonnewende t/m 30 juni 2019)  

O, als ik maar even God mocht zijn, dan was de wereld echt te klein