Poëzie

Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .

218 Hits

Publicatie op:

Klik hier om een geluidsfragment te beluisteren

Moïra

hadden we dat handwerk nu niet eens
gezien? fascistoïde wel, die muur
is toch dorst, naar vergetelheid. zo leven, buiten
adem aldoor minder minder minder

spieren houden je vast. zwalkend bouw ik verder
dan ooit. de mens, zijn torso van giganten, maar

mijn kracht bepaal ik. deze lange zomer
vrij? wie dat weet. zo, als dit zeewater

doorsijpelen, wegvreten. scheppen.
de vrucht eten, het is beschikt. Hij teistert de kop al
generaties. waarop ik sta,
tot op het bot, omhels die vloek


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Moïra"

© Jaap Slingerland
27.07.20
Feedback:
Commentaar
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Lieven Vandekerckhove 27.07.20
    Op het examen Nederlands vroeg de leraar mij om een gedicht van Henriette Roland Holst Van der Schalk te bespreken. Na mijn zwaartillend betoog vroeg hij met spotoogjes: 'Vind je haar poëzie mooi?'. Ik gaf deemoedig toe dat ik er weinig of niets van begreep. Allicht verdient jouw poëzie ook om in het onderwijs besproken te worden, ik ben niet competent om dat te beoordelen. Maar mocht de leraar mij vragen of ik ze mooi vind, dan zou ik helaas hetzelfde moeten antwoorden. Geef me je proza maar. :-)
    A
    • Jaap Slingerland 28.07.20
      Als ik afga op de krant, bestaan er in het taalonderwijs nog steeds twee kampen: moeilijk of makkelijk, canon of periferie, lekker lezen of genieten van de nasmaak. Voor een deel zijn het schijncontraste n, en het (moeilijke) vak van de leraar lijkt me sowieso: beginnen bij de voorkennis (en -liefde) van de leerling. Zo'n leraar Nederlands had ik evenmin, maar gelukkig kwam dat tijdens mijn studie alsnog goed. Moïra is hermetisch en afschrikwekkend : je moet ervan houden, je moet eraan toe zijn én voor in de stemming. In de canon pas ik zelfs na mijn dood vooralsnog allerminst en geen enkele scholier zou ik dit tekstje willen aandoen zonder uitleg – hopelijk zal hij zich net als ik later verliezen in dit soort mysteries.