Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Poëzie

Aantal gepubliceerde inzendingen: 945

Memento Mori

Memento Mori

Vanmorgen zag ik je nog lopen door de straat

Zonder je hondje waarover veel werd gepraat

De mensen vonden dat je veel vrolijker was

Nu je het asielhondje in je leven had gelaten

Er zijn van die zwartkijkers die je niets gunnen

Die vinden dat alles wat je doet niet mag kunnen

Behalve als ze het zelf doen is het toegestaan

Jij mocht niets van je man, er viel niet over te praten.

Maar ik zag dat je gelukkig was nu je het hondje had

En rondliep als een beauty-Queen over het grindpad

En je kletste met anderen over jouw en hun honden

Minstens tweemaal per dag was je blij en uitgelaten.

Vandaag liep je zonder je lieve hondje over de weg

Met tranen in je ogen, stond lang stil op de overweg

De trein wilde maar niet komen dus ging je maar terug

Morgen weer proberen, het is moeilijk om los te laten

Je man zit bewegingsloos in zijn stoel bij het raam

Het hondje dood in zijn armen, hij kijkt je nog zo aan

Niemand meer om voor te leven, of om het te vertellen

De trein lijkt een uitkomst, of toch 113 bellen, om te praten?

            -      Harmen Sneer     -    2020

             In dierbare herinnering aan Hetty

Dit artikel delen?
Auteur: ©Harmen Sneer
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 218
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Memento Mori"

Geschreven door Harmen Sneer . Geplaatst in Poëzie.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!