Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Kiezels en zand (2)

Hij was de liefde die nooit verjaarde
want ik voel zijn handen weer op de rug
aan de kust zag ik geen afdruk terug
het leek of alles in een klucht ontaardde

zijn liefde bleef een ongeschreven boek
die als ik er tijd voor had wou lezen 
voor alleen zijn hoef ik niet te vrezen
zelfs na zijn overlijden kwam er bezoek

ik miste de afdrukken aan de kust 
waar ik uitkeek over het eindige zand
en een herinnering had aan die dag

het alleen wezen maakt mij ongerust
ik miste de kiezels daarginds op het strand 
de kust waar hij eens was zeg ik gedag

© Wijnand Raben op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
20.10.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Ook dit gedicht vind ik erg mooi, Wijnand. (Maar er staan twee kleine foutjes in het tweede couplet. Misschien kun je het aanpassen.)
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig