Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

ik ben dood

het ergste verdriet is verdroten
de scherpste pijn ontpijnd
het zwartste zwart is verschoten
onze liefde voor eeuwig ontmijnd.

mijn toekomst tot op de seconde bepaald
door chemisch afscheid van nu en hier
laatste adem zal gehaald
terwijl ik over mijn kanker zegevier.

ik ben klaar, niets, ik kom eraan
in mijn sterven word ik al koud.
hou me vast, maar laat me gaan
en zeg me dat je van me houdt.

© elsbeth boom op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
02.11.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
ik voel het gedicht, sterk neergezet
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
02.11.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
IJselijk mooi geschreven, Elsbeth! Zoek al schrijvende opnieuw de weg vooruit.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • elsbeth boom 02.11.22
    2018, de 21ste van september , koos hij voor de dood boven langzaam sterven. 497 dagen.
    1 jaar, 4 maanden en 9 dagen na onze eerste afspraak.
    Zou ik tellen vanaf onze eerste ontmoeting, 12 dagen meer.
    2 maanden en 6 dagen voor we ons eenjarig huwelijk zouden vieren.
    ik schrijf nog steeds mijn missen, onze liefde en verder.
    zijn sterven was van ons, zijn dood nog slechts voor mij.
    • elsbeth boom 02.11.22
      @Helena Mattheyssens wees maar niet bang. ik leef, ik ga verder. missen is niet meer mijn zijn, maar is een onderdeel geworden van wie ik ben. schrijven is fijn, schrijven helpt.
      en schrijven is ook gewoon lekker.
    • Helena Mattheyssens 02.11.22
      Lieve Elsbeth, rouw zo lang je nodig hebt en blijf erover schrijven. Maar je leven wacht niet, je man zou je in jullie sterke liefde graag opnieuw geluk weten vinden, zonder hem ooit los te laten. Dat kan lukken!