Voor schrijvers, door schrijvers

Meer van deze schrijver lezen?

  • Poëzie

    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen. Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .

  • Meedoen?

    Wil je ook een gedicht, haiku, limerick, etc. publiceren op Schrijverspunt?  Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis). Goed gebruik van de Nederlandse taal is gewenst bij deelname. Bij het inzenden kun je gebruik maken van de tags als het bv om een haiku gaat.

    Het is ook mogelijk om een geluidsfragment van je gedicht toe te voegen. klikhier
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers.
    Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Het Lonkerke (vrijelijk naar G.G.)


O Krinklende winklende waterding

gij hebt geen kabotseken aan,

wat zien ik toch geren uw kopke flink

met dotje in ‘t waterke gaan!

het LonkerkeGij leeft maar gij roert en beweegt niet snel,

al zie ‘k u toch arrem toch been;

gij wendt en gij weet uwen weg zo wel,

al zie ‘k u twee ooge, geen één.

Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn?

Verklaar het en zeg het mij, toe!

Wat zijt gij toch, blinkende dotje fijn,

dat nimmer van lonken zijt moe?

Gij kijkt over ’t spegelend water klaar,

en ‘t water nog meer en verroert

dan of het een gladdige windtje waar,

dat stille over ‘t waterke voert.

O  lonkerke, lonkerke zegt mij dan,

net twintig of zijt gij al meer,

en is er geen een die ‘t mij zeggen kan:

wat lonkt en wat kijkt gij zo zeer?

Gij kijkt, en ‘t en staat in het water niet,

gij lonkt, en ‘t is uit en ‘t is weg;

niemand en weet er wat dat bediedt:

och, lonkerke, zeg het mij, zeg!

Zijn ‘t visselkes daar ge naar kijken moet?

Zijn ‘t plantjes daar ge naar kijkt?

Zijn ‘t keikes of bladtjes of blomkes zoet,

of ‘t water, waarin dat gij zijt?

Zijn ‘t vogelkes, kwietlende klachtgepiep,

of is ‘et het blauwe gewelf,

dat onder en boven u blinkt, zoo diep,

of is het u, lonkerke zelf?

En t krinklende winklende waterding,

met ’t zwarte dotje in ‘t haar,

het stelde en het rechtte zijne oorkes flink,

en ‘t bleef nog een stondeke maar:

Ik kijk," zoo sprak het, “al krinklen af

het gene mijn Meester, weleer,

mij makend en leerend, te lezen gaf,

één lesse, niet min nochte meer;

ik kijk, en kunt gij die lesse toch

niet lezen, en zijt gij zo bot?

Ik kijk , herkijk en lonk er nog,

naar Guido Gezelle, mijn God!"

Dit artikel delen?

Gedichten

  • Hits: 82
(De gemiddelde waardering is 4.3 door 3 stem(-men)

Reacties   

# RE: Het Lonkerke (vrijelijk naar G.G.)Lieven Vandekerckhove 06-01-2020 19:01
Geef toe, het is toch een schoon lonkerke, niet?
# RE: Het Lonkerke (vrijelijk naar G.G.)Lieven Vandekerckhove 06-01-2020 19:00
Prachtig Guido! :-) Ik heb er dubbel van genoten, want ik heb jouw versie zelfs kunnen zingen op de toon van Will Ferdy´s versie, je weet wel... :-) :-) :-)

Login of registreer om een reactie te plaatsen