Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

En nu is het afgelopen!

Mijn eerste bericht aan gemeente Den Haag
als uitwonend inwoner, vanaf vandaag

U maakte van mijn leven een nog groter zooitje
als een soort vegetarisch staatsburger zonder broodje

Het stokloze kippenbestaan bevalt me niet
Maar er is werkelijk niemand die mij ontziet

Al viert de ach en och hoogtij
is dat gelijk de grens van de 'medeleverij'

Ik snap er geen pepernoot meer van
U zet me op straat en niemand die me helpen kan?

Heb ik 't in de debatten goed gehoord
Dat een ander woont in het huis dat mij toebehoort

Terwijl wij scherven bij elkaar rapen
Laat u me ook nog buiten slapen

Als ik besluit dat mijn einde in zicht is
Kom u dan alsjeblieft op mijn begrafenis

© Louisa Weijenbergh op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
20.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Goed geschreven!
Sterkte!!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
20.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Duidelijke taal
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
20.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Frustratie om zinloze regels, regels die een werkelijke situatie niet kunnen opvangen en weinig (administratief) meeleven met iemands problemen. Dit is niet de eerste keer dat je hiernaar verwijst. Heel goed verwoord. Ik hoop wel dat het niet om jouw persoonlijke situatie gaat en als het wel zo is: je kop niet laten hangen, laat de regels je niet klein krijgen en stuur je gedicht misschien naar de burgemeester op of ergens waar het weerklank kan vinden.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Louisa Weijenbergh 20.11.21
    Maryse, bedankt voor je reactie. Ik ben in 2017 begonnen met wat autobiografische krabbels en merkte dat het me kon helpen emoties te plaatsen. IK SPOOR NIET ontstond op die manier en eigenlijk alle verhalen zijn sindsdien op één of andere manier verbonden met mijn leven. Daar schaam ik me verder niet voor. Als het je voor de wind gaat, wat bij mij jaren het geval was, is Nederland een heerlijk land, maar sinds ik ziek werd val ik overal tussen wal en schip. Omdat ik een redelijk verbaal vermogen en voorkomen heb denkt iedereen: Ach, ze redden het wel. Nou, niet dus! Soms.