Liefde op en naast het veld

Schrijfwedstrijd ´Liefde op en naast het veld´

SVM Publishing organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een spannende New Adult schrijfwedstrijd! Het thema is

Liefde op en naast het veld’.

De verhalen dienen een sportthema te hebben, maar breed: B.v. tennis of voetbal, ijshockey, wielrennen, boksen, kunstschaatsen, etc. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel New Adult verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 1 september t/m 31 oktober 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen (een account is gratis).
  • De minimale lengte is 1500 woorden (bij voorkeur maximaal 2000 woorden).
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending. Corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • We verwachten een verhaal in het New Adult genre.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je SVM Publishing toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren. Bij publicatie zal, zo nodig, tekstcorrectie plaatsvinden.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal SVM Publishing een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

SVM Publishing geeft, bij voldoende kwaliteit, twee auteurs van een inzending de gelegenheid tot het schrijven van een volledig manuscript om uit te geven.

Meedoen is nog mogelijk:

Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
Seconden
Meedoen van:
1 september t/m 31 oktober
2019
Om mee te doen eerst inloggen s.v.p. (registreren is gratis!).

New Adult

Kenmerken:
  • Personages zijn tussen de 18 en 30 jaar oud
  • Een van de hoofdpersonages heeft iets heftigs meegemaakt
  • Erotische momenten spelen een rol in het verhaal

Invalbeurt

Doffe geluiden van een uitzinnige menigte ketsen tegen de wit betegelde wanden van de kleedkamer. Automatisch kijk ik op naar het plafond. De wedstrijd is nog steeds niet afgelopen, ik had er geen idee van dat het zo lang kon duren. Ik voel me misplaatst hier en weet niet goed wat ik moet doen. Is het de bedoeling dat ik bij de ring sta, zodat ik direct kan helpen als het nodig is? Ik gluur de gang in en staar naar de dubbele deuren waarachter het geluid vandaan komt. Ik schuifel terug naar mijn plek. De geur van testosteron verdikt als ik op de houten bank ga zitten. Ik had natuurlijk ook gewoon kunnen zeggen dat ik niet kon. Shit. Een paar seconde later schiet ik omhoog als het gejoel, volgend op de klap van openslaande deuren, uitzinnig wordt. Geschreeuw, gevloek en vastberaden voetstappen in de gang versterken en komen in een razend tempo dichterbij.
   Showtime.
  ‘Hierin.’
  Een man hangend tussen twee andere mannen in, de een gehuld in een trainingspak, de ander in een vale spijkersbroek en zwart T-shirt, wordt binnengedragen. Zijn ontblote bovenlichaam en het zweet dat de spierbundels accentueert is het eerste wat me opvalt, dan zijn tomaatrode short met daaronder benen zo dik als boomstammen.
  ‘Waar is Gerard?’ De man in trainingspak trekt een wenkbrauw op.
  ‘De vrouw van Dr. Fontein heeft een hersenbloeding gehad. Hij heeft mij gevraagd om…’
  Ik stap opzij als ze de kickbokser op tafel leggen en voorkom zo dat ze me omver kegelen. De gewonde kreunt onder de bewegingen. De mannen vergroten de afstand tot de tafel en nemen me van top tot teen op. Ze wisselen een bezorgde blik met elkaar.
  Ik recht mijn rug. ‘Ik ben al twee jaar praktiserend arts.’ Ik verzwijg de dood door schuld die volgde op de laatste keer dat ik iemand behandelde. Ik zou hier niet moeten zijn, ik ben niet goed genoeg, ik… Ik schud mijn hoofd. Dr. Fontein heeft me het vertrouwen gegeven dat ik dit aankon. ‘Het is geen Eerste Hulp, het zijn maar oppervlakkige wonden,’ had hij me nog toevertrouwd net voordat hij ophing.
  Ik duw de man in spijkerbroek opzij en leg mijn hand op de schouder van mijn patient. De warmte van zijn huid voelt als een vlammenzee tegen mijn koele vingers. Hij grimast als ik zijn hoofd mijn kant opdraai en ik verklein de afstand om de snee die zijn wenkbrauw doorklieft, beter te kunnen bestuderen. Bloed sijpelt uit de opengespleten huid.
  Knipperend opent hij zijn ogen. Zijn pupillen verwijden, zijn ademhaling hapert. ‘Wie...fuck!’
  ‘Dok twee-punt-nul, Razor.’
  Mijn spieren verstrakken door het gegrinnik dat erop volgt.
  Razor probeert naar de man in trainingspak te kijken, maar ik verstevig mijn greep om zijn schouder. ‘Stil blijven liggen.’ Even ontmoet ik zijn hazelnootbruine ogen. Een zucht ontsnapt onbedoeld mijn lippen. Shit.
  Razor trekt een mondhoek op, in zijn ogen glinstert iets gevaarlijks.
  ‘En?’ De man achter me komt dichterbij.
  Ik vergroot de afstand. ‘Ik moet het hechten.’ Langzaam glijdt mijn hand van Razors schouder naar zijn borstkas richting zijn ribben naar een rode plek net boven zijn middel. Spieren spannen aan onder mijn hand en hij smoort een kreun. Weer dat gegrinnik op de achtergrond. Ik draai me om. ‘Mag ik mijn werk doen zonder irritante bijgeluiden?’ Het komt er iets vinniger uit dan ik bedoel.
  De man in trainingspak geeft een rukje met zijn kin en samen druipen ze af. De glimlach die rond hun lippen dartelt, spreekt boekdelen.
  Ik slaak een diepe zucht voordat ik me terugdraai naar mijn patient. Met een goedkeurend knikje geeft Razor mij een teken dat ik door moet gaan. Ik weet niet of hij lacht of grimast. Waarom heb ik ook de telefoon opgepakt? Voorzichtig breng ik mijn handen rond de rode plek. Mijn vingers tintelen en een heerlijk gevoel schiet naar het plekje tussen mijn benen. Ik slik. Zachtjes begin ik met mijn vingertoppen de plek te betasten. ‘Zeggen als het pijnlijk is.’ Ik kijk even opzij en mijn ogen glijden naar zijn mond, een strakke lijn, zijn kaken spannen. Mijn wenkbrauw schiet omhoog.
  ‘Pijnlijk, maar niet onaangenaam,’ zegt hij met een stem die net zo donker is als zijn ogen.
  Mijn wangen worden warm. Snel ga ik door met mijn handelingen, probeer zo mijn emoties onder controle te krijgen, maar mijn hart beukt in mijn keel, mijn ademhaling versnelt en mijn vingers trillen. Ik knijp een seconde mijn handen in een vuist voordat ik verder ga.
  Hij laat bijna onhoorbaar een beetje lucht ontsnappen als hij zijn lichaam iets terugtrekt, weg van mijn handen.
  ‘Sorry,’ mompel ik.
  Met zijn ellebogen duwt hij zijn lichaam omhoog van de tafel, bungelt zijn benen over de rand. Nu hij zit lijkt hij nog groter en massiever. Zijn dansende ogen glijden over mijn lichaam en ik voel me naakt, ondanks mijn spijkerbroek en hoodie.
  ‘Je moet blijven liggen, ik weet niet of je…’
  Zijn grove hand omsluit de mijne. Ik staar naar de kapotte knokkels. Ik wil de vingers van mijn andere hand naar de gewonde huid brengen, maar het kneepje dat erop volgt voorkomt de aanraking. Langzaam begeleidt hij mijn hand naar de rode plek, verstevigt zijn greep en tegelijkertijd de druk op de pijnlijke plek. Ik kan het hematoom voelen.
  ‘Je rib is gekneusd.’ Mijn stem klinkt hees. Wat gebeurt er met me? Elke aanraking is als olie die op het gloeiende vuur in mijn buik wordt gegoten.
  ‘Ik help je wel, Dok.’ Hij beweegt mijn hand in een strelende beweging naar beneden.
  Ik hap naar adem, hij zal toch niet…? Het satijn voelt zo glad, kietelt mijn handpalm. Zijn ademhaling hapert als mijn hand over zijn lies gaat, slechts een centimeter verwijderd van zijn groeiende verlangen. Ik kijk op, hij slikt een lach in.
  Halverwege zijn been laat hij mijn hand een paar seconden op de huid rusten en stuurt hem dan naar de binnenkant toe. ‘Daar.’ Zijn stem is schor en doordrenkt van verlangen.
  Ik schraap mijn keel. ‘Kun je je been bewegen?’
  Hij kreunt als hij zijn knie optrekt, maar ik vraag me af of het een kreun van pijn of van genot is.
  ‘Ik denk dat je een spier hebt verrekt, wil je even gaan staan?’
  Nog voordat ik mijn zin heb afgemaakt, springt hij van de tafel. Zijn lichaam raakt het mijne, zijn armen omsluiten mijn middel als ik achteruit dreig te wankelen. In een reflex leg ik mijn handen tegen zijn borstkas.
  ‘Doet het pijn?’ probeer ik in een poging mijzelf niet te verliezen.
  Hij verlaagt zijn blik naar mijn handen, zijn krachtige armen nog steeds om mijn lichaam.
  ‘Integendeel,’ zegt hij zonnig.
  Even weet ik niet meer wat ik moet zeggen of wat ik moet doen. Hij is sexy en hoffelijk tegelijk, mannelijk op een tedere manier en dan dat krachtige, gespierde lichaam dat schreeuwt om… Ik duw me van hem af. ‘Dan zal het wel meevallen.’
  Hij houdt mijn blik vast, terwijl hij met zijn tong over zijn onderlip gaat. Er verschijnen rimpeltjes om zijn ogen.
  ‘Ga maar weer zitten.’ Ik strijk een lok achter mijn oor en roep vanbinnen mijn lichaam tot de orde. Even aarzel ik voordat ik dichterbij kom. Het liefste wil ik iedere aanraking vermijden, zijn geur, als natgeregende aarde, ik kan nauwelijks meer helder denken. Ik probeer me te concentreren op de snee bij zijn wenkbrauw, maar het lijkt alsof zijn ogen magneten zijn. ‘Ik ga het eerst even schoonmaken, dat kan vervelend aanvoelen,’ zeg ik, blij dat ik een reden heb om de afstand tussen ons weer te vergroten.
  ‘Ik denk het niet, Dok.’ Op zijn gezicht verschijnt een boosaardig genoegen.
  Ik smoor een vinnige reactie. Met trillende vingers bevochtig ik een watje met alcohol. Zonder hem aan te kijken begin ik de wond te deppen, eigenlijk iets harder dan nodig is en hij gromt als de vloeistof zich vermengt met de kapotte huid.
  Fronsend kijk ik hem aan.
  ‘Volgens mij geniet je hiervan.’ Geen vraag, een bevestiging.
  ‘Waarvan?’ flap ik eruit.
  Zijn antwoord dat uitblijft laat de spanning tussen ons groeien. Ik begin het hechtdraad door de naald te rijgen als ik vluchtig over mijn schouder naar hem kijk. ‘Wil je verdoving?’
  Zijn blik rust op mijn billen, strakgespannen in de vale spijkerbroek die ik allang naar de kringloop had moeten brengen. Als ik had geweten dat ik op een zondagavond nog op pad moest, dan had ik wel wat anders aangetrokken. Hij kijkt goedkeurend naar me op. ‘Nee, maar wel iets anders.’
  Ik draai me met een ruk om. ‘Doen we het zonder.’
  De eerste steek moet pijnlijk zijn maar hij geeft geen kik. Bij de derde kijk ik opzij. Hij bestudeert me aandachtig, zijn gezicht is een mengeling van addoratie en pijn.
  ‘We kunnen even rusten als het nodig is?’
  Hij perst zijn lippen tot een smalle streep. ‘Het gaat prima.’
  Razor slaakt een diepe zucht als ik verder ga. Ik kijk naar de verschillende littekens die zijn gezicht ontsieren. ‘Waarom doe je dit?’
  Langzaam ontspant hij zich onder mijn handen. ‘Omdat dit het enige is waar ik goed in ben.’
  Ik verplaats mijn blik naar de bobbel op zijn neus. ‘Gebroken?’
  ‘Soms loop ik een blauwtje.’ Zijn ogen twinkelen gevaarlijk als hij zijn hand losjes tegen mijn heup legt.
  Ik smoor een kreetje en concentreer me op de laatste knoop die ik leg. ‘Dat krijg je als je te brutaal wordt.’ Ik gluur zijdelings naar de hand die nog steeds op mijn heup rust.
  ‘Ik vind dit niet brutaal.’
  Smalend trek ik een wenkbrauw op.
  Zijn lach bevat een sensuele belofte als hij zijn hand over de ronding van mijn bil naar beneden laat glijden. ‘Dat is brutaal,’ hijgt hij in mijn nek en knijpt tegelijkertijd in mijn bil.
  Mijn hart mist een slag, een aantal centimeter onder mijn navel groeit een niet te stillen honger die zich kloppend verspreid. ‘Dat klopt,’ fluister ik.
  Aangemoedigd door mijn gebrek aan weerstand brengt hij zijn lippen naar mijn hals en laat het puntje van zijn tong omhooggaan tot net onder mijn kaaklijn. ‘En dat,’ mompelt hij in mijn haar. Ik zuig mijn adem naar binnen. Zijn vingers tegen mijn onderrug trekken me dichter tegen hem aan, totdat onze lichamen elkaar raken en zijn warmte in mij doordringt.
  Ik kan niet helder meer denken, mijn mond is kurkdroog geworden en er spat iets uiteen in mijn lichaam. Het voelt alsof de vloer onder mijn voeten wegzakt. ‘Ja,’ kreun ik, ‘Veel te brutaal.’
  Zijn lippen beginnen een zoektocht over mijn kin en als hij de welvingen vindt, aarzelt hij, alsof hij serieus overweegt om nu te stoppen.
  Als antwoord open ik mijn mond een beetje en ga ik op mijn tenen staan. De uitnodiging is onmiskenbaar, het verlangen, bijna pijnlijk, raast als een stom door mijn binnenste. Hoe onprofessioneel dit ook is, ik kan het niet stoppen, ik moet hem kussen. Ik voel elk woord dat van zijn mond naar mijn lippen vloeit, een stroom hete, uitzinnige lucht.
  Ik laat het even toe dat hij zijn tong plagend langs de rondingen van mijn lippen streelt tot hij dwingend naar binnen dringt. Zijn kus is warm, vol liefde en smaakt naar meer. Ik druk mijn heupen tegen hem aan en tegen het kloppende gevoel van zijn lichaam. De kus wordt intens, vurig en hij hijgt van genot als hij tenslotte een klein beetje afstand neemt.
  ‘Nou, Dok,’ mompelt hij tegen mijn lippen. ‘Ik vrees dat Fontein is afgeschreven.’
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 403
(Gemiddelde waardering 4 met 4 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Alle gepubliceerde inzendingen

Nieuwtjes

Maak kennis met de schrijver!

Presenteer je als schrijver! Wie is die schrijver, wat wil hij/zij en wat kun je haar/hem verwachten? Als je (nog) onbekend bent is het erg moeilijk om aan anderen duidelijk te maken wat je te bieden…

Top 250 inzendingen voor schrijfactiviteiten

Top 250 inzendingen met de hoogste waardering Al jarenlange doen schrijvers mee aan schrijfactiviteiten op Schrijverspunt. Daarvoor voegen ze een verhaal, gedicht, quote, etc. toe. Niet elke…