Liefde op en naast het veld

Schrijfwedstrijd ´Liefde op en naast het veld´

SVM Publishing organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een spannende New Adult schrijfwedstrijd! Het thema is

Liefde op en naast het veld’.

De verhalen dienen een sportthema te hebben, maar breed: B.v. tennis of voetbal, ijshockey, wielrennen, boksen, kunstschaatsen, etc. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel New Adult verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 1 september t/m 31 oktober 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen (een account is gratis).
  • De minimale lengte is 1500 woorden (bij voorkeur maximaal 2000 woorden).
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending. Corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • We verwachten een verhaal in het New Adult genre.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je SVM Publishing toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren. Bij publicatie zal, zo nodig, tekstcorrectie plaatsvinden.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal SVM Publishing een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

SVM Publishing geeft, bij voldoende kwaliteit, twee auteurs van een inzending de gelegenheid tot het schrijven van een volledig manuscript om uit te geven.

Meedoen is nog mogelijk:

Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
Seconden
Meedoen van:
1 september t/m 31 oktober
2019
Om mee te doen eerst inloggen s.v.p. (registreren is gratis!).

New Adult

Kenmerken:
  • Personages zijn tussen de 18 en 30 jaar oud
  • Een van de hoofdpersonages heeft iets heftigs meegemaakt
  • Erotische momenten spelen een rol in het verhaal

Namastheetje doen?

Wacht even. Is DIT mijn yoga leraar? Wauw. Ok. Lekker ding zeg. Beetje jammer dat ik er zelf niet op mijn lekkerst bij loop in de sportschool. Je hebt van die meiden die de sportschool net zo uitlopen als ze binnen kwamen. Ik val niet binnen die categorie. Zelfs niet bij yoga. Zweet van m’n snor tot aan m’n tenen, een paars aangelopen hoofd, ontploft haar en er hangt ook niet direct een aroma van madeliefjes om me heen tegen het einde van de les.

Maar, ik ben lenig. Dat dan weer wel. Hopelijk maak ik zo nog enigszins indruk op deze knappe yogi man.

“Hallo. Namasté, fijn dat je er bent.” mooie stem ook. Ik ga op de eerste rij zitten op de buitenste mat. Zo zit ik vooraan en kan ik alles goed zien, maar niet helemaal in het midden zodat ik alle ogen in mijn rug voel. Ik bekijk hem nog een keer. Verdorie zeg, hij is écht beeldig. Slank, sterk, donkere huid, zwarte krullen, grote, bruine ogen, zacht en lief gezicht. De les stroomt vol. Een paar mannen, maar voornamelijk dames, die allemaal net zo onder de indruk lijken als ik. Hij kent ze bijna allemaal bij naam, natuurlijk. Een vrouw van een jaar of 40 vraagt zijn aandacht, of hij even naar haar bovenbeen wil kijken. Ze is flirterig en raakt hem bij zijn arm aan. Gadver. Ik schud het idee van me af dat ik deze man interessant zou kunnen vinden, niks voor mij zo’n knappe man. Ik kwam hier voor de yoga, niet om de liefde van mijn leven te vinden.

Hij gaat op zijn mat zitten, kijkt de zaal rond. Zijn blik blijft op mij rusten, hij glimlacht en vraagt of ik voor het eerst ben vandaag.

“In deze les ben ik voor het eerst, yoga heb ik wel vaker gedaan.”

“Kijk maar of je mee kunt komen en laat het me weten als je vragen hebt. Ik heet Mick.” Hij lacht er lief bij. Of ik vragen heb? Wat wil je voor ontbijt morgen? Zullen we twee of drie kinderen nemen? En een hond? Ik ben wel allergisch, maar voor jou maak ik een uitzondering.

Lon. Jezus. Focus. Yoga.

De les begint met een meditatie en vervolgens doen we een paar Zonnegroet herhalingen. Hij kijkt af en toe naar me of ik goed mee kan komen. Ik doe alsof het me reuze makkelijk af gaat en leg zonder te verblikken mijn lijf in de meest onmogelijke posities. Verblozen doe ik wel, want in de verwoede poging om oogverblindend charmant te zijn vergeet ik adem te halen. Ineens schrik ik me rot. Hij staat naast mijn buurvrouw en trekt aan haar arm, duwt tegen haar heup. Wacht eens even, wacht eens even, is dit de bedoeling? Hij gaat rondlopen en mensen aanraken? Help, gaat hij dat bij mij ook doen? Dan moet hij mijn zweet rug aanraken. Ik hoop niet dat hij te dichtbij komt hoor, als ie ook nog lekker ruikt dan moet ik huilen denk ik. Ik sta ineens helemaal niet meer ‘namasté ‘op mijn matje, houd vanuit mijn ooghoeken continue in de gaten waar hij zich beweegt.

“Nu zet je je benen een grote stap uit elkaar, tenen draai je iets naar binnen, naar elkaar toe. Dan laat je je bovenlijf in een rechte lijn naar beneden zakken, tot je in een hoek van 90 graden staat, je bovenlijf parallel aan de grond. Vanuit daar laat je je handen naar de grond zakken en die zet je tussen je voeten in. Adem in, en bij de uitademing laat je je hoofd zakken en als het lukt zet je je hoofd op de grond.” Als het lukt? Pff, natuurlijk lukt mij dit. Ik duw mijn voeten nog iets verder uit elkaar en zet zelfvoldaan mijn hoofd op de grond. Ogen dicht. Toch maar even spieken hoe de rest dit doet. Ik open één oog en krijg de schrik van mijn leven als hij ineens recht achter mij staat en met een streng gezicht zijn wijsvinger schudt naar mij.

Oh god, ik doe iets fout. Wat doe ik fout? Hij zegt niks. In een reflex trek ik vragend mijn schouders op en steek mijn handen erbij in de lucht. Eén detail vergeet ik hierbij. Ik sta op mijn kop. Letterlijk. Voor ik het weet rol ik door, over mijn rug, in een soort koprol. Tot op dit punt had ik dit allemaal nog heel charmant op kunnen lossen, ware het niet dat ik aan de zijkant van de zaal was gaan staan, naast de verwarming. De verwarming breekt mijn koprol en als een soort Chinese gong doorbreek ik de stilte van deze muziek-loze yoga les.

“DOOIING!”

Het geluid trilt de hele zaal door. Als een paniekerige pissebed spartel ik met mijn benen in de lucht. De verwarming heeft mijn val dan wel gebroken, maar ik kan nu nergens meer heen. Ik zit vast. Met mijn kont in de lucht.

Ik voel twee stevige handen die mijn heupen en een stukje bil vastpakken en me omhoog hijsen.

“Ho! Sorry, ik wilde je niet afleiden! Heb je je pijn gedaan?” Zijn blik is een kruising van een ingehouden schaterlach en oprechte bezorgdheid.

“Ehm, nou alleen mijn ego een beetje denk ik.”

Hij moet net zo hard lachen als ik. Met 30% géne en 70% zelfspot draai ik me om naar de gierende zaal en plant mijn handen tegen elkaar aan tegen mijn borst.

“Namasté. Excuses voor deze korte onderbreking.”

Ik draai me weer om en sluit even mijn ogen. Lonneke Maassen. Jij grote, grote sukkel. Dit overkomt jou natuurlijk weer. In plaats van indruk te maken op deze leuke, knappe man (en ja, toen hij je aan je billen overeind trok kon je inderdaad bevestigen dat hij heerlijk ruikt) maak jij jezelf weer eens tot de clown van de groep. Iemand waar hij nooit op zal vallen. Die hij zal zien als maatje, iemand om méé en óm te lachen en niets meer dan dat. Om eerlijk te zijn is de teleurstelling niet eens groot. Hij was sowieso al buiten mijn bereik en ik heb te veel zelfspot om hier niet vooral de humor van in te zien en nog heel de les om te moeten gniffelen.

Ik kom de rest van het uur zonder kleerscheuren door en rol na de Savasana, de diepe ontspanning, snel mijn matje op. Het meisje naast me spreekt me aan.

“Jeetje, wat ben jij lenig joh! En dat voor je eerste les.” Ik ben lichtelijk verbijsterd.

“Dát is wat je hebt onthouden van deze les? Mijn lenigheid? Dat biedt troost, dankjewel.”

We lachen allebei en zeggen gedag. Ik zie dat hij mij aan wil spreken, maar de vrouw van de boven-benen-vraag springt, goddank, eerder voor zijn neus.

“Micky! Wat een heerlijke les weer, schat. Nog even over die warrior, hé…”

Ik zwaai nog even naar hem als dank voor de les en haast me de zaal uit. Terwijl ik mijn bidon met water leeg drink open ik mijn kluisje in de kleedkamer. Terwijl ik mijn trui nog half over mijn hoofd trek loop ik de kleedkamer uit en recht tegen het grote, sterke, lekker ruikende lijf van mijn yogaleraar aan.

“Zeg, één ongeluk per keer is voldoende.” Zegt hij, terwijl hij mij lachend aan mijn schouders overeind houdt.

“Oh, crisis! Ja sorry, jezus, ik was nogal een afleiding tijdens de les. Niet mijn bedoeling, maar je keek zo streng naar me dat ik er van uit balans raakte.”

“Dus het is mijn schuld?”

“Ja! Nee! Hé, wat zeg ik nou? Nee, natuurlijk was het niet jouw schuld. Ik, ik ben gewoon een beetje onhandig denk ik.” Ja joh, maak het zo mogelijk nog erger voor jezelf. Knap hoor.

“Grapje.” Hij grijnst. “Ik wilde alleen even kijken of het goed met je gaat. Niets geblesseerd? Kan ik je een theetje aanbieden boven? Een namastheetje doen?” Hij wrijft met een oogverblindende, ondeugende glimlach een lok haar uit mijn gezicht.

Die ogen. Niet te doen. Maar hij weet het zelf, hoe charmant hij is. Dat kan niet anders met zo’n hoofd. En dat zijn de mannen waar je het meest voor op moet letten. Ik lijk nu dan een makkelijke prooi misschien voor hem. Ik ben al letterlijk voor hem gevallen, dan zal figuurlijk ook vast geen probleem zijn? Nou, mooi niet!

Pinniger dan ik bedoel trek ik in één beweging mijn yogamatje op mijn schouder, recht mijn rug en zeg:

“Het gaat prima. Niets aan de hand. Ik ga nu. Dag.” Hij laat fronsend mijn schouder los.

“Sorry. Ik wilde je niet beledigen. Ik dacht gewoon, eh. Je leek me leuk, dus eh, ik denk ik bied je een theetje aan.”

“Ik hoef geen namastheetje van jou. Dit trucje zal vast werken voor je bij al die andere vrouwen uit de les, die helemaal weg van je lijken te zijn, maar niet alle vrouwen zijn zo makkelijk hoor! Tot ziens!”

Ik loop met geheven kin en blozende wangen weg. Hem uit het veld geslagen achterlatend. Ik woon om de hoek bij de sportschool en ga dus lopend naar huis. Rennend bijna dit keer. Als ik de voordeur open, hoor ik ineens een stem achter me.

“Hey! Voor iemand die niet graag bevooroordeeld wordt, heb je zelf je mening wel heel snel klaar vind je niet?” Hij is achter me aan gehold en staat nu licht hijgend voor mijn deur met een boze frons op zijn knappe voorhoofd. Ik blijf verbaasd op de tweede traptrede staan.

“Jij denkt dat ik jou als makkelijk bestempel, maar wat bedoel je precies met ‘dat zal vast vaak werken voor je’? Je geeft mij helemaal geen kans om te laten zien wie ik ben. Vult al in dat ik bij iedere vrouw in mijn les een trucje uit haal. Nou, ik kan je zeggen; verkeerd gegokt. Je bent de eerste en dit is GEEN trucje.” Hij lijkt oprecht, gekwetst bijna. Hij zet een stap dichterbij. Gaat met zachtere stem en gezichtsuitdrukking verder.

“Je viel me al op toen je binnenkwam; knap en sexy in die belachelijk goede yoga broek en toen je daar voorover viel tegen de verwarming was ik helemaal verkocht. Je kwam zo schattig blozend weer overeind en zag er zelf de grootste grap van in.”

“Mick, Ik viel om en zat met mijn kont in de lucht vast. Dat was een belachelijk oncharmante actie en daar was werkelijk NIETS schattig of sexy aan!” pruttel ik tegen.

Hij zet nog een stap dichterbij en glimlacht. Ik ben nog niet klaar.

“En dan nog iets, als al die knappe vrouwen in jouw les in zwijm vallen wanneer jij ‘namasté’ zegt dan maak je mij niet wijs dat ík degene ben met wie je uit wil. Daar geloof ik geen…”

Hij laat me mijn zin niet afmaken. Stapt lachend, zelfverzekerd en lief tegelijk naar voren, glijdt zijn vingers doelbewust over mijn kaken om de zijkant van mijn hoofd vast te pakken en kust me zachtjes op mijn mond. Geeft me een lange kus met alleen zijn zachte, volle lippen en vervolgens nog twee kleine kusjes. Met zijn gezicht dicht bij die van mij en ogen die de mijne lijken te doorboren zegt hij:

“Een vrouw met zelfspot en humor is de meest aantrekkelijke vrouw die er is. Het spijt me als ik je het gevoel gaf een trucje uit te halen met je. Dat is niet wie ik ben en niet het gevoel dat ik je wilde geven. Ik zou je graag een keer mee uit willen nemen, als dat mag van jou.”

Ik ben een beetje ademloos.

“Ok dan. Maar kunnen we één ding afspreken, Mick?”

“Natuurlijk. Wat je maar wilt.”

“De term ‘Namastheetje’, is bij deze uit je woordenboek geschrapt.”

En dan kus ik hem lachend terug.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 97
(Gemiddelde waardering 4.8 met 4 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Op Schrijverspunt zijn ook veel andere schrijfmogelijkheden te vinden!

Op Schrijverspunt zijn ook veel andere schrijfmogelijkheden te vinden!