Liefde op en naast het veld

Schrijfwedstrijd ´Liefde op en naast het veld´

SVM Publishing organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een spannende New Adult schrijfwedstrijd! Het thema is

Liefde op en naast het veld’.

De verhalen dienen een sportthema te hebben, maar breed: B.v. tennis of voetbal, ijshockey, wielrennen, boksen, kunstschaatsen, etc. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel New Adult verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 1 september t/m 31 oktober 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen (een account is gratis).
  • De minimale lengte is 1500 woorden (bij voorkeur maximaal 2000 woorden).
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending. Corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • We verwachten een verhaal in het New Adult genre.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je SVM Publishing toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren. Bij publicatie zal, zo nodig, tekstcorrectie plaatsvinden.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal SVM Publishing een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

SVM Publishing geeft, bij voldoende kwaliteit, twee auteurs van een inzending de gelegenheid tot het schrijven van een volledig manuscript om uit te geven.

Meedoen is nog mogelijk:

Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
Seconden
Meedoen van:
1 september t/m 31 oktober
2019
Om mee te doen eerst inloggen s.v.p. (registreren is gratis!).

New Adult

Kenmerken:
  • Personages zijn tussen de 18 en 30 jaar oud
  • Een van de hoofdpersonages heeft iets heftigs meegemaakt
  • Erotische momenten spelen een rol in het verhaal

De trap naar de hemel

De trap naar de hemel

 

Daar sta je. De prachtige ontloken roos die haar scherpe doornen zal tonen aan het publiek dat zijn adem gespannen inhoudt. Je vuisten gebald voor je perfect geknoopte zwarte band. Hij draagt je naam in gouden letters. Roerloos wacht je op het commando van de jury om je kunsten te tonen. Je koperblonde haren blinken met een  aura van een wraakzuchtige Titaan die de hemel gaat bestormen. De spanning snijdt me aan stukken, maar lijkt jou alleen maar te stimuleren. Je hebt geleerd je nervositeit te transformeren tot een gerichte focus. De blik in je ogen die haast schreeuwt om vrijlating van de onstuimige furie die zich in je bevindt. Je subtiele glimlach verraadt dat we iets indrukwekkends te zien gaan krijgen. Ik heb je nog nooit zo strijdlustig gezien. Wat een pracht.

 

Even schiet het moment voorbij in mijn gedachten dat ik je weer zie binnenkomen in mijn dojang. Het kleine verlegen meisje van veertien jaar met haar gele band klungelig om haar middel geknoopt. Je verschool je half achter haar moeder. Hoe de vrouw me nog enigszins overstuur vertelde dat je oude trainer niet met zijn poten van je was afgebleven. Hoe je ongemakkelijk stond te trillen als een klein onschuldig musje. Nu sta je hier, vier jaar later als volwassen jongedame in de finale van de Open Nederlandse Kampioenschappen Taekwondo voor het onderdeel poomsae; een schijngevecht zonder tegenstander volgens een vast patroon. Blakend van zelfvertrouwen, beheerst tot in de kleinste vezel van je slanke lichaam wacht je op het startsein. Mijn hart gonst met een melange van trots en een ander gevoel dat zich geleidelijk in de jaren steeds meer aan me opdrong: mijn affectie voor jou die ik uit alle macht probeer te onderdrukken.

Si-jak!

Het middelste jurylid, een oudere man, gaf haar met verve het startcommando. Ze komt tot leven. En hoe! De lucht suist als ze haar arm strak zwaaiend inzet voor een afwerende beweging. Elke move beheerst ze tot in de finesses en de met stijfsel gesteven stof van haar taekwondo-pak knalt als een zweep. Het geeft een extra geluidseffect aan haar felle krachtexplosies. Iedere stoot schiet als een dodelijk wapen uit haar tengere lijf. Een onzichtbaar arsenaal dat vergroeid is met al haar ledematen. De vloeiende serie van verdedigingstechnieken, die zonder enig trillen overgaan in letale trappen, laten zien dat een tegenstander kansloos zou zijn. Ik bespeur tot nog toe geen enkele fout in haar uitvoering en wacht op de laatste vuiststoot die met een energieke kreet vanuit haarzelf gepaard dient te gaan. Ik zie dat ze alles geeft en de eruptie van haar vuur schalt hard door het sportcomplex.

‘KIAIIII!’

Na twee seconden van kort gemorrel zet het publiek een luid applaus in. Het meest daverende tot dusver. Ik gloei van fierheid. De bordjes gaan omhoog. In drievoud negen punt acht. Enorm hoge punten. Gaat het genoeg zijn? Ze groet de jury met een statige buiging en verlaat volgens het protocol het wedstrijdperk. De spanning vloeit van haar af. Debby is terug op aarde na haar strijd tegen de goden. We lopen elkaar tegemoet en ik geniet van haar glunderende ogen.

‘Wat denk je?’ vraagt ze me hijgend met haar sopraanstemmetje. Ze is weer het onschuldig ogende meisje en vertedert me met de kittige trekjes van haar neus. Haar glimlach verraadt haar eigen verwachtingen. Ik onderdruk tranen van blijdschap in mijn brandende ooghoeken.

‘Je was fantástisch!’ Mijn overslaande stem laat haar giechelen. ‘Ik ben zo megatrots op je.’ Met mijn zachte handdoek dep ik de zweetparels van haar ronde gezicht. Daar waar ik haar raak, verkleurt ze, alsof ik haar met roze verf beschilder. Even sluit ze haar ogen als ik zachtjes met de doek in haar hals streel.

‘Lekker,’ zwijmelt ze zacht. Ze wiegt genietend haar heupen.

Plagerig verruil ik de stof met een koude bidon. Ze verschrikt een beetje, maar vindt het ogenschijnlijk prettig. Ze humt en met een subtiel likje bevochtigt ze haar lippen. Langzaam laat ik de fles tussen haar schouderbladen glijden. Ze kirt lieflijk. Ik smelt weg bij het geluid.

Ons intieme moment wordt verbroken, wanneer ik zie dat haar opponent zich opmaakt om het strijdperk te betreden. Debby gaat op de stoel naast me zitten en stuitert zenuwachtig met haar hiel. De vrouw, duidelijk een Koreaanse, is stukken kleiner dan zij en ook een paar  jaar ouder. Op het oog ziet ze er onschuldig, ja bijna schattig uit door haar geringe gestalte. Haar tot een knot samengebonden haren zijn zó gitzwart dat het opvallende licht het een paarsblauwe gloed geeft. Ze kletst wat nonchalant met haar coach en lijkt niet onder de indruk van wat er gaat komen.

Dan stapt ze de arena in en ondergaat een uitstraling-metamorfose. Al vóór ze begint, is haar houding overweldigend charismatisch. De zaal verstomt. Debby’s hand zoekt de mijne. Ik vat hem en streel zacht met mijn duim over haar handrug. Na het startsein voel ik hoe ze steeds schokkend knijpt als ze ziet dat haar tegenstandster haar met haar bewegingen overtreft. Ze is duidelijk een maatje groter. Haar souplesse is even goed, maar haar bewegingen zijn net iets krachtiger en overtuigender. Ik kijk naar Debby en zie hoe haar ogen tranen. Ze erkent het dus zelf ook. Ik zoek troostende woorden, maar besluit om niets te zeggen. De oefening is ten einde en het publiek is buiten zinnen. De bordjes gaan omhoog: twee keer negen punt negen en één keer zelfs een tien. Ze wordt euforisch opgevangen in de armen van haar coach.

Debby veegt haar tranen weg en stapt kordaat op de winnares af. Ze omhelst haar en geeft drie dikke kussen ter felicitatie. Even blijf ik genietend toekijken naar het sportieve plaatje en besluit dan ook tot gelukwensen over te gaan. Uit een kort babbeltje met haar coach blijkt dat de kleine dame heeft getraind bij het nationale team van Zuid-Korea. Hun locatie voor wedstrijdtrainingen in ons land is zelfs maar enkele kilometers verwijderd van de onze; iets wat ik niet wist. De coach begint vol passie uit te wijden over het succes van zijn pupillen en de hoeveelheid zeges van de afgelopen jaren. Hij drukt een foldertje van zijn club in Debby’s handen en ik zie dat ze het beduusd aanneemt. Dan kijkt ze me aan met een twijfelende blik. Een vreemd gevoel van gefaald te hebben en, nog erger, haar kwijt te gaan raken, vergiftigt mijn denken. Ik wordt duizelig en mijn buik brandt onaangenaam.

‘Dames en heren, uw aandacht voor de ceremonie protocollaire,’ brult de luidspreker.

Nog geen twee minuten later schittert Debby met een zilveren medaille om haar nek op het ereschavot. Ze lacht ietwat gemaakt voor de foto en ik zie dat haar gedachten met haar vechten. Dan stappen de drie finalisten af van hun treden en maakt de wedstrijdleiding zich op voor het toernooi van de heren. Alles gaat razendsnel, want het schema is ruimschoots uitgelopen.

Debby sjokt terneergeslagen naar de tribune. Ze durft me niet aan te kijken.

‘Gefeliciteerd Debs!’ roep ik hartelijk. Het lukt me niet om haar op te vrolijken.

‘Waarmee? Ik heb je zwaar teleurgesteld. Mijn best zal nooit goed genoeg zijn.’

Ik neem haar polsen vast en kijk haar ernstig aan. Ze wordt rustiger, maar blijft down voor zich uit staren.

‘Jouw best is al wat telt. Je hebt laten zien wat je in je mars hebt en ik ben stomverbaasd. Zo geweldig heb ik je nog nooit gezien.’

De woorden lijken niet bij haar binnen te komen en ze draait zich behendig los uit mijn handen. Ik voel hoe de leegte me weer overneemt.

‘Ik ga me omkleden,’ zegt ze bits en pakt haar grote sporttas van de tribunebank.

Ik besluit haar op afstand te volgen en zie hoe ze zich ongemakkelijk langs iedereen manoeuvreert om gesprekken en felicitaties te ontlopen. Ik had nooit gedacht dat ze de lat zo hoog zou leggen voor zichzelf. Zou ik haar teveel hebben gepusht? Ik heb haar nooit anders behandeld dan mijn andere teamleden. Zelfs niet in omgang, al hunker ik naar haar.

Plots zie ik hoe ze verschrikt als een klein ietwat corpulent mannetje zich vervelend aan haar opdringt. Hij heeft nogal wat praat en wappert temperamentvol met zijn handen. Ze bevrijdt zich van hem met wat dreigende woorden en loopt verder richting de kleedkamer. Hij blijft haar achtervolgen en ik verdubbel mijn pas. Ze duwt de klapdeuren open. Na nog zo’n tien meter gelopen te hebben, pakt de man haar plots vanachter bij haar schouder vast. In een reflex vat ze zijn hand. Ze draait met een noodgang haar hoofd onder zijn arm door.

‘Au trut, je doet me pijn,’ jammert hij vanuit een armklem. Die techniek hadden we uitentreuren samen geoefend voor haar zwarte band examen.

‘Als jij het waagt om nog één keer in mijn leven te verschijnen, word ik pas echt boos, jij vuile viezerik!’ sist ze woest. Ze duwt de lafbek met een voet onder zijn achterste nog een meter voor haar uit. Het stakkertje maakt zich vervolgens struikelend uit de voeten.

Ze draait zich om en ik zie haar tranen doorlopen ogen. Ze had het duidelijk niet verwacht dat ik haar gevolgd was. 

‘Het was hem, hè. Je oude trainer?’

Ze knikt kort en vliegt in mijn armen. Ik voel hoe alle spanning uit haar lichaam wegebt.

‘Als je me dit niet had geleerd, had hij me misschien wel weer gepakt,’ jammert ze zacht.

Ik streel haar temperend over haar rug. Haar warme adem wringt zich door mijn T-shirt. Een gloed golft door mijn lichaam.

‘Je bent zo enorm sterk geworden, door al je harde trainen.’

Haar gezicht fleurt langzaam op. Ze kijkt me betoverend aan.

‘Vandaag heb je een heel belangrijke wedstrijd gewonnen. Iets dat van veel meer betekenis is dan een eerste plaats op een kampioenschap.’

‘Dankzij jou,’ zegt ze lief.

‘Nee, alleen dankzij jezelf. Ik kan je helpen om verder te komen met wedstrijden, maar ik zie ook dat die andere coach je nog veel verder kan brengen in je carrière. Ik begrijp het als je de keuze maakt om bij hem te gaan trainen.’

Ze laat me abrupt los en kijkt me ongelovig aan.

‘Ben je gek geworden of zo? Dan moet ik verder zonder jou. Dat nooit!’

Mijn benen worden week en fonteinen van belletjes bruisen frivool door mijn buik. Haar woorden echoën in mijn hoofd. Ik voel hoe mijn gezicht flink begint te kleuren. Ze merkt het en glimlacht.

‘Als ik bij je wegga zal ik nooit antwoord krijgen op de vraag hoe je kust.’ Ze kijkt me ondeugend aan en ik waan mezelf in de hemel. Ik kan mijn oren niet geloven. Langzaam brengt ze haar lippen naar de mijne. Ik houd zacht haar smalle heupen vast. Haar kus is zo warm en vertederend dat ik begin te zwijmelen. Ze kreunt hunkerend bij elke streling over haar rug en zet dan extra aan om haar zoenen nog intenser te maken. Ze sluit haar ogen en ik geniet van de aanblik van haar gekrulde wimpers. De topjes van haar wangen kleuren gloeiend op.

‘Wat ben je mooi,’ zeg ik troebel van verliefdheid.

Ze bijt genoeglijk op haar onderlip en drukt zich dichter tegen me aan.

‘Ik moet me wel even opfrissen, want ik ruik vies,’ giechelt ze zacht.

‘Hmm, vrouwenzweet windt me best op hoor.’

Ze lacht en gaat zich snel douchen en omkleden, terwijl ik bij de deur blijf wachten. Ik betrap mezelf erop dat ik de weinige mensen die passeren wantrouwend aankijk. Alsof ik nog steeds op scherp moet staan om haar te beschermen. De nieuwe werkelijkheid dringt langzaam tot me door.

Dan stapt het wraakengeltje de kleedkamer uit en vallen alle zorgen van me af. Ze draagt de medaille trots om haar hals, boven haar sportieve jack.

‘Mooi zo, laat het iedereen maar zien hoe goed je bent. Je bent mijn nummer één.’

Met de armen om elkaars middel lopen we de sporthal uit een nieuw leven in. De zon straalt succes. De winst is binnen.

  -Einde-

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 410
(Gemiddelde waardering 1.2 met 20 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Alle gepubliceerde inzendingen

Nieuwtjes

Maak kennis met de schrijver!

Presenteer je als schrijver! Wie is die schrijver, wat wil hij/zij en wat kun je haar/hem verwachten? Als je (nog) onbekend bent is het erg moeilijk om aan anderen duidelijk te maken wat je te bieden…

Vijf nominaties Jan Wolkers Prijs 2019

Nog vijf boeken zijn in de race voor de Jan Wolkers Prijs voor het beste Nederlandse natuurboek. De shortlist is zojuist bekend gemaakt in het BNNVARA-programma Vroege Vogels op NPO Radio 1. Er zijn…

Nieuwe schrijfactiviteit: De schrijfopdracht

Een nieuwe schrijfactiviteit bij Schrijverspunt! Een nieuwe schrijfactiviteit bij Schrijverspunt waarbij een verhaal een vooraf gekozen beginzin en eindzin heeft. Voor schrijfactivisten weer een…