Liefde op en naast het veld

Schrijfwedstrijd ´Liefde op en naast het veld´

SVM Publishing organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een spannende New Adult schrijfwedstrijd! Het thema is

Liefde op en naast het veld’.

De verhalen dienen een sportthema te hebben, maar breed: B.v. tennis of voetbal, ijshockey, wielrennen, boksen, kunstschaatsen, etc. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel New Adult verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 1 september t/m 31 oktober 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen (een account is gratis).
  • De minimale lengte is 1500 woorden (bij voorkeur maximaal 2000 woorden).
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending. Corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • We verwachten een verhaal in het New Adult genre.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je SVM Publishing toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren. Bij publicatie zal, zo nodig, tekstcorrectie plaatsvinden.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal SVM Publishing een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

SVM Publishing geeft, bij voldoende kwaliteit, twee auteurs van een inzending de gelegenheid tot het schrijven van een volledig manuscript om uit te geven.

Meedoen is nog mogelijk:

Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
Seconden
Meedoen van:
1 september t/m 31 oktober
2019
Om mee te doen eerst inloggen s.v.p. (registreren is gratis!).

New Adult

Kenmerken:
  • Personages zijn tussen de 18 en 30 jaar oud
  • Een van de hoofdpersonages heeft iets heftigs meegemaakt
  • Erotische momenten spelen een rol in het verhaal

Het leven on the road gaat Animal niet af

In feite bleef zij zich sterk bewust van zichzelf, van haar persoon, van haar lijf en leden, ze bleef bij verstand. Alleen zag ze zich in lijm gebonden, op de bodem van een woud (het vilt van de boksring), in een vierkant.

De boksster.

Haar lichaam verstrikt in mos, zweet, schimmel – de bokshandschoenen. Dorre takken, sparrentoppen, talkpoeder.

Op een krukje dat haastig in een corner van de ring werd gezet en je coach die tips toespeelde die je niet onthouden kon.

(Aan het einde van iedere ronde).

‘Schoensmeer’ – dat was jargon voor een serie flitsende stoten in snelle opeenvolging die er impressionant uitzagen, maar in feite weinig schade aanrichtten.

’t Risico van een technisch knockout.

‘n Uppercut.

Bloed.

De vierde ronde was voorbij en terwijl Skylar Aigletinger zich terugtrok naar haar hoek, had ze nog de tegenwoordigheid van geest achteruit te stappen om bevestigd te zien dat haar tegenstandster niet met een ‘suckerpunch’ kwam aanzetten, een klap die ze niet zag aankomen.

Een sukkelklap.

Alsof je een mietje was.

Een klap uitdelen nadat de bel had gerinkeld, werd streng bestraft.

’t Was de derde wedstrijd die Skylar met Mnomba bevocht. Ze hadden elk een kamp gewonnen en vandaag werd het beslissende gevecht gehouden.

Skylar Aigletinger spuugde speeksel en bloed in een emmertje.

Bij bokswedstrijden (voor mannen) had je nog ’t lekkere ringmeisje, zo’n babe die met haar tieten showde en met ‘t karton boven ‘t hoofd. Maar niet vandaag.

Dit keer was ‘t een jóngen die die rol waarnam, ’t publiek opwarmde.

Een boy met een bloot ingevet bovenlijf toonde het karton voor de tweede ronde. Een playboy in een onderbroekje, die ’t naken van de volgende fase aankondigde.

Ronde 2. Ronde 3. Ja, die bink liet zien wat ie in huis had.

Dit was een boksen voor vróuwen en de regels waren overeenkomstig. De ontvoogding van de seksen. De awoerts. Boksende vrouwen droegen een kruisbeschermer maar geen helm.

We girls got to stick together.

’t Gefluit om de blote posterboy. Madison Square Garden. Maar ook ’t gejuich of het jouwen om de atleten die een voor een door een gang tussen het publiek zich een weg baanden naar het centrale platform, het schavot.

De boksring.

De twee kampsters werden om de beurt verlicht met felle schijnwerpers, zo geselecteerd om heldendaden waarvoor de mensen naar hier waren gekomen. Daar droeg ook het ter plaatse warmspringen van de beide rivalen toe bij.

Zoals Skylar zo met haar entourage naar de ring trippelde, zo sloegen beide meisjes ook met hun vuisten in het ijle, een gat in de lucht, zo het ogenblik anticiperend dat ze in de ring diezelfde procedure zouden toepassen om hun tegenstand tot moes te meppen en ook om klappen die ze riskeerden alvast te proberen ontwijken.

Zo kwamen er twee gladiatoren uit de donkere tunnel tevoorschijn, terwijl er opzwepende muziek jengelde, die ze zelf hadden uitgekozen. Eye of the Tiger, in naam van Skylar Aigletinger en Oh Well in naam van Mnomba Pentogze.

Een diepe kap over hun hoofd hulde hun gelaat in duisternis. Er was zo geen gelaatsuitdrukking zichtbaar, waaruit kon worden afgeleid of ze met een bang hartje aan hun taak begonnen. Er kon verder niets uit worden afgeleid, behalve dat ze allebei al op voorhand zeker waren van de overwinning. Zo wilden ze hun opponent imponeren.

Ze hadden elkaar al getrashpraat op de persconferentie waarop ze werden voorgesteld aan de wereld.

Beide bokssters droegen een ochtendjas van satijn waarop in gouden of zilveren letters de roepnaam van beide atleten stond, met een assertief logo erbij ingetekend. Nu naar het centrale schavot, het platform met de ring

Nog voor ze het goed en wel besefte (en het laatste wat ze zich achteraf, behalve de referee, nog herinnerde), zag Skylar zichzelf met een overmaatse sportbroek van polyester om ‘t middel, in de vilten gonzende ring staan.

Skylar Aigletinger hield een brede buitensporige gordel met een embleem in plaatgoud die bulkte van eer en prestige boven het hoofd, compleet uitgeput en met bloed aan haar gezicht en opgezwollen wenkbrauwen die haar vrouwelijkheid nogal ontsierden.

De stompen in haar maag, voorovergebogen uit haar krachtinspanning, voor de schijn alsof ze een bochel had.

Een beetje slungelig.

De televisie- en radiocommentatoren aan de kant die euforisch in hun microfoons schreeuwden, hier in New York.

De boksster was kampioene. Skylar Aigletinger had gezegevierd. Haar tegenstandster had van het vilten canvas geproefd en hing nog in de touwen te recupereren.

Dit meisje dat door Skylar verslagen werd, Mnomba, waggelde op benen van rubber. Ze zag zich, al tijdens de kamp, herleid tot bokszak, zo een die je in de gym zag hangen aan een haak in het plafond, waarop je tekeerging.

Een goeie bokszak kostte al gauw 250 $, ’t bekendste merk was Everlast en was gevuld met zand of grijze rijst. Target practice.

Die gordel van de WBA en de WBD – in feite niet meer dan een trofee – leek wel een reuzensigarenbandje. Of zo’n zegel dat je op de dop van een champagne- of wijnfles ziet. Of van die etiketten op een gekoeld bierflesje.

Ik zeg ‘trofee’, want een andere functie had die reusachtige gordel niet. Je zou hem niet aantrekken om er op straat mee rond te lopen. ’t Ding was daartoe ook te zwaar en te onhandig. Alleen op persconferentie sjorde je manager wel eens die gordel van Wereldkampioene rond je middel, om indruk te maken op je tegenstander.

Of bij reclamestunts.

Toen de wedstrijd afgelopen was, werd uit de ijle hoogte van het dak van Madison Square Garden een microfoon aan een snoer naar beneden gelaten, alsof het een vishaakje was om een zieltogende vis ermee op te halen.

De announcer zette nog eens het pleit van de jury uiteen en greep toen Skylars hand en stak deze fier omhoog.

Die zwevende microfoon deed al dienst toen de ringmeester beide kampsters aankondigde... ‘In de blauwe hoek : Skylar ‘de Swinger’ Aigletinger. In de rode hoek : Mnomba ‘de coma’ Pentogze.’ Toen ging de kamp van start, de referee zette beide kampvechtsters nog eens tegenover elkaar en zei ‘Niet bijten, geen stoten onder de gordel en geen ellebogen, akkoord meisjes ?’

De condities van de tweekamp werden bezegeld. Skylar klopte met haar bokshandschoenen sportief op die van haar tegenstandster, een hamer die een paaltje in ‘t weiland stanste.

De referee had Skylar herhaaldelijk uit het aanklampen van Mnomba moeten halen – breaken heet dat, de clinch die het verdere gevecht met de vuisten onmogelijk maakte.

Als je herhaaldelijk je tegenstander clinchte, betekende vaak dat je de zwakkere bokser van de twee was. Maar ook de betere boksster verloor al wel eens.

Skylar speelde het klaar een paar dodelijke combo‘s op het gelaat van Mnomba te lossen. Toen Mnomba dan voor een erg agressieve tactiek koos, draaide Skylar op haar rechterbeen.

Als op een spil.

Zo liet ze Mnomba langs zich heen razen. Als een stier, getriggerd door een rode lap in een stierengevecht.

Tegelijk hiermee schoot Mnomba door, maakte een gat in de lucht, en Skylar gaf haar met volle macht een kwalijke linkse hoek. Wat Mnomba aan het wankelen bracht.

Mnomba begon voortdurend te clinchen en dan moest de scheidsrechter tussenbeide komen.

Na het gevecht haalde Skylar een doorzichtig en veerkrachtig mondstuk uit haar mond, een stevig bit dat je herinnerde aan de reus Jaws in The Spy Who Loved Me (1977).

Of aan rappers als Lil Wayne en ASAP Rocky. Die hadden ook zo’n tandgrille, hulsjes van edelmetaal op hun tanden. De hiphopscene deed graag zo excentriek mogelijk.

Met goud, zilver, enzovoort. Heb ik alvast opgezocht.

Mr. T.

LL Cool J.

’t Was alsof je oog in oog stond met de radiatorgrille van een Chevrolet, die tegen je aan ging botsen, of alsof je je gebeten zag door Luis Suárez, die voetballer die werd geschorst omdat hij een tegenstander had geknauwd.

Dat was in 2014.

’t Was alsof er een last van me afviel toen ik Skylar haar rubberen mondstuk zag verwijderen, nat van het spuug. ’t Leek wel een orgaan, iets biologisch, iets dat uit de zee kwam als een kwal. Als een 3D-print.

Een afgietsel van de kinnebak van een Homo Habilis, de reconstructie daarvan.

Skylar was zo technisch groots dat ze de hele tijd schijnbewegingen maakte, terwijl ze om Mnomba heen danste.

Skylar huppelde in de ring, alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Mnomba verwachtte weer een schijnmanoeuvre. Dan, op het gepaste ogenblik, sloeg Skylar toe, met een jab en een rechtse directe. Skylar ging dan barbaars tekeer. Mnomba was er niet tegen opgewassen.

In de kleedkamer, met haar gordel van de WBA en WBO op een tafeltje, begon Skylar de windsels rond haar vuisten af te wikkelen. Ze deed haar sportbeha uit, die extra verstevigd was en met een borstbescherming was voorzien.

Ze trok haar brede, omineuze polyester korte broek uit, die je altijd zo hoog mogelijk optrok om een slag op de nieren of in de schaamstreek te ontraden. Want volgens de regels mocht je geen mep verkopen onder de ‘gordel’.

Skylar wreef over haar gladde, nog bezwete spieren, terwijl ze haar slipje uittrok en naakt de douche instapte.

Het water van de sproeikop kletterde op het door vele training gepimpte lichaam van Skylar en het was alsof ze als betoger in de rellen van Parijs met een waterkanon weggeblazen werd. Maar ze bleef staan, geduldig het verdict van het reinigende water trotserend.

Ze voelde haar spieren strak zitten en dan weer ontspannen. Ze wreef met een lufaspons onder haar hielen, tussen haar tenen en oksels en ook aan haar foef.

Het water deed stuiptrekkend goed. Niemand die het zag.

Na het douchen rommelde Skylar in haar sportzak en haalde er een groen, malachieten ei uit dat ze met haar lippen beroerde.

Ze kuste haar talisman als dank voor haar overwinning vandaag. Ze verliet Madison Square Garden en ging eens lekker eten met haar vriend en manager Wiz Dannison.

Ze kozen een falafelrestaurant. Ze passeerden een aanplakzuil die vol gelijmde papieren en affiches hing, waarvan de randen loskwamen en gerafeld in de wind wapperden.

Toen zagen ze Hasid, het falafelrestaurant, waar mooie oosterse muziek werd gespeeld. Skylar bestelde iets pikants en Wiz, Skylars minnaar, ging voor rundsgehakt met look.

Er stond een kommetje met zout, een kommetje kurkumapoeder en een peperbus op de tafel, alsook drie plastic flessen met sauzen, look, pikant en ook andalouse.

‘Wat is er, Skylar ?’ vroeg Wiz D., want Skylar zat naar de tafel te staren in complete verbijstering om iets.

Ze leek wel van de kaart. In werkelijkheid zag Skylar een dozijn kleine mannetjes op de tafel rondhossen, met plastic helmen op, net Bob de Bouwertjes.

De mannetjes floten naar haar, maar Skylar dacht dat de kaboutertjes dat naar iedereen deden, en zeker als hun doelwit een rokje droeg of Frédéric Chopin kon zingen.

De bouwvakkertjes op de tafel stonden te luieriken met een schop in de hand, bevestigden iets met een waterpas of lieten een schietlood neer uit een van de drie hoge torens op de tafel, de plastic bussen met saus.

Die drie sausflessen verbeeldden bij Skylar een laatgotische kerktoren (zoals die in Zwolle) en een 15de-eeuwse kerktoren (zoals de ’s-Heer Hendrikskinderen in Goes).

‘Wat heb je nou, Sky ?’ vroeg Wiz D.

‘Laat ook maar,’ zei Skylar, ‘het is niet zo bijzonder,’ en wendde zich af van het tafereel van de kaboutertjes.

Op de tafel.

Skylar keek naar haar minnaar. Ze verkoos niet te zeggen wat ze zag – haar vriend, waar ze zo van hield, zou haar krankjorum verklaren en wegstoppen. Woorden konden mokerslagen zijn en als je ze uitte over iets waarin een ander niet geloofde, dan konden ze ronduit gevaarlijk zijn.

Praten kon je tot bebloede vuisten toe doen, maar Skylar had geen zin om een nieuw (en onbetaald) robbertje uit te vechten. En waren woorden al een balsem, ze dropen uit een spons over je gemolesteerde gezicht.

’s Morgens was Skylar nog uitdaagster. Nu droeg ze de titel.

De referee had zijn armen uiteengezwaaid boven het gevelde lichaam van Mnomba, alsof hij alles van een tafel zwierde. Alsof hij finaal een tafellaken van een gezette tafel sjorde.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 60
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Op Schrijverspunt zijn ook veel andere schrijfmogelijkheden te vinden!

Op Schrijverspunt zijn ook veel andere schrijfmogelijkheden te vinden!