Liefde op en naast het veld

Schrijfwedstrijd ´Liefde op en naast het veld´

SVM Publishing organiseert in samenwerking met Schrijverspunt een spannende New Adult schrijfwedstrijd! Het thema is

Liefde op en naast het veld’.

De verhalen dienen een sportthema te hebben, maar breed: B.v. tennis of voetbal, ijshockey, wielrennen, boksen, kunstschaatsen, etc. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel New Adult verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd.

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 1 september t/m 31 oktober 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen (een account is gratis).
  • De minimale lengte is 1500 woorden (bij voorkeur maximaal 2000 woorden).
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending. Corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • We verwachten een verhaal in het New Adult genre.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je SVM Publishing toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren. Bij publicatie zal, zo nodig, tekstcorrectie plaatsvinden.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Wat kun je winnen?

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal SVM Publishing een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

SVM Publishing geeft, bij voldoende kwaliteit, twee auteurs van een inzending de gelegenheid tot het schrijven van een volledig manuscript om uit te geven.

Meedoen is nog mogelijk:

Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
Seconden
Meedoen van:
1 september t/m 31 oktober
2019
Om mee te doen eerst inloggen s.v.p. (registreren is gratis!).

New Adult

Kenmerken:
  • Personages zijn tussen de 18 en 30 jaar oud
  • Een van de hoofdpersonages heeft iets heftigs meegemaakt
  • Erotische momenten spelen een rol in het verhaal

De liefde van een cheerleader

Het podium trilt onder het oorverdovende gestamp van de toeschouwers. De schoolband speelt een vette versie van “Seven Nations Army” van The White Stripes. Op de atletiekpiste tussen het publiek en het voetbalveld staat Roshanda te midden van haar cheerleadersgroep. Ze plaatst haar linkervoet in de han­den van Jazzmin. Achter haar telt Shanice tot twee. Op twee plaatst Roshanda met een sprongetje haar rechtervoet in de handen van Kiara. Nog geen halve tel later duwen Kiara en Jazzmin haar de lucht in. Roshanda spreidt hoog boven de hoofden van haar beste vriendinnen haar armen en roept uit volle borst: ‘Go Blue De-vil-sssssss!’
Bij het uitspreken van de ‘sssssss’ schudt Roshanda haar armen onheilspellend, alsof ze de bezoekende ploeg wil bezweren met een vloek die hen ervan zal weerhouden ook maar één punt te scoren. Shanice, die Roshanda bij de enkels vastheeft, telt opnieuw: ‘Eén, twee!’
Bij twee geven Jazzmin en Kiara Roshanda een zetje. Ze vliegt omhoog en laat zich in blind vertrouwen achterovervallen. Jazzmin, Kiara en Shanice vangen haar op in een perfecte pop cradle. Het gejuich van de menigte zwelt aan. Hoewel ze met hun rug naar het terrein staan, weten de meisjes dat de spelers het veld oplopen voor een beslissende match. Als het football-team van de Pahokee High School deze wed­strijd wint, dan is de titel voor het regionale kampioenschap binnen en ligt de weg naar het State Cham­pionship van Florida open. Ook de cheerleaders beginnen nu te joelen. Ze stuiven uiteen met jumps en radslagen; de match is begonnen.

Voor Roshanda is deze match extra belangrijk. Er doen geruchten de ronde dat er een scout van het Crimson Tide team van de universiteit van Alabama aanwezig is om haar vriend, DeShawn Williams, aan het werk te zien. Het zou een hele eer zijn voor Pahokee als één van hun studenten een volledige beurs zou krijgen om buiten de staat Florida te gaan spelen. Pahokee mag dan een door God vergeten boerengat zijn aan de rand van Lake Okeechobee, hun Blue Devils waren ooit legendarisch. Ze wonnen maar liefst zes keer het State Championship: in 1989, 2003, 2004, 2006, 2007 en 2008.
In 2016 hadden ze de beker opnieuw in handen, maar de titel werd hen bijna meteen weer ontnomen. De school had tijdens de competitie een speler opgesteld die er volgens de reglementen nog niet lang genoeg studeerde om in aanmerking te komen voor de competitie. Pahokee is de teleurstelling van die diskwalificatie, een anticlimax na een wat een schitterend seizoen leek te zijn, nog altijd niet te boven gekomen. Als DeShawn de kans krijgt om met het football-team van de universiteit van Alabama te schit­teren in de nationale competitie, dan zal dat de Blue Devils, de school en de hele stad een enorme boost geven.
Vandaag is om nog een andere reden een speciale dag voor Roshanda. Dat de Blue Devils zullen winnen, staat voor haar buiten kijf. Dat er ondanks het alcoholverbod voor wie jonger is dan eenentwintig, na de match door iedereen stevig gedronken zal worden, ook. Roshanda en DeShawn hebben echter andere plannen. Terwijl iedereen aan het feesten is, zullen zij zich stilletjes terugtrekken in de hotelkamer die DeShawn voor de gelegenheid gehuurd heeft. Hun plan? In alle intimiteit en door niemand gestoord wat Q-time met elkaar doorbrengen. Ze weet hoe sexy hij haar vindt in haar blauwe cheerleaderspakje met het witte boordje en het woord DEVILS in grote, witte letters op haar borst.
‘Je bent mijn engel in een duivels pakje,’ zal hij zeggen, want dat zegt hij altijd. Ze kan niet wachten om hem naakt te zien. Haar vingers kennen elke vierkante millimeter van zijn huid en elk litteken dat getuigt van één van zijn vele sportblessures. Hij draagt die merktekens met fierheid, als waren het duur bevochten medailles. Niets krijgt hem klein en Roshanda kan maar niet genoeg krijgen van haar held. Vanavond wil ze dat hij haar met zijn gespierde armen vastpakt en haar alle hoeken van de kamer laat zien.

‘Roshanda Nelson!’ hoort ze Shanice roepen, ‘Je staat te dromen! Tijd voor de volgende routine.’
Het bezoekende team heeft net hun vierde down verkwanseld; het is nu aan de Blue Devils om te scoren. Roshanda voert onder luid applaus een perfecte backflip split uit. Al ziet ze hem niet, ze weet dat DeShawn naar haar kijkt. Ze weet dat hij weet wat hij van haar mag verwachten als hij de score met een touchdown opent. Geen enkele man kan weerstaan aan een lenige cheerleader. Roshanda heeft hem haar signature move in bed beloofd —een standje waarbij ze bovenop hem hurkt en met ritmische squat-bewegingen zijn mannelijkheid diep in en uit haar vrouwelijkheid pompt.
Ook haar vorige vriend was verslaafd aan dat atletische nummertje. Hij zei dat hij dat het meeste miste na de breuk, maar veel medelijden had ze niet met hem. Hij had haar maar niet moeten bedriegen met die trut van een Brandi. Roshanda voelt nog altijd een steek van pijn als ze denkt aan zijn als excuus be­doelde belediging dat hij na “chocolate ook eens “vanilla wilde proeven.
Het duurt niet lang voor DeShawn de eerste zes punten voor zijn team scoort en de Blue Devils cheer­leaders hun touchdown-cheerdance mogen uitvoeren. Het Anquan Boldin Stadium gaat uit zijn bol. Roshanda hoeft niet na te denken bij de danspasjes; het is alsof elke beweging in haar lichaam is voor­geprogrammeerd. Dit kan ze met haar ogen dicht, maar ze houdt haar ogen wijd open. Ze speurt de tri­bune af naar onbekende gezichten. Waar zou de scout van Crimson Tide zitten? Heeft hij gezien hoe DeShawn al zijn tegenspelers te vlug af was?

‘Miss Nelson, bent u nog aanwezig?’
Roshanda schrikt op. De opwinding nadat ze was toegelaten tot de opleiding verpleegkunde aan het Palm Beach State College maakte vlug plaats voor de sleur van de werkelijkheid van elke dag.
Om haar studielening niet al te zwaar te maken, doet ze zowel in de week als in het weekend een shift van halfzeven tot tien uur ‘s avonds bij Hook Fish & Chicken. Het is niet bepaald een etablissement waar je veel verdient aan fooien, maar dat is geen enkel restaurant in Pahokee. Omdat ze na haar dienst ook nog onbetaald moet blijven poetsen, ligt ze zelden voor middernacht in bed. Op weekdagen kan ze maar een paar uurtjes slapen als ze op tijd wil zijn voor de lange, eentonige rit met bus 47 richting Belle Glade. Het hoeft dus niet te verwonderen dat ze in de klas niet altijd bij de les is.
‘Ik ben er nog, dokter Adams,’ antwoordt Roshanda vlug.
‘Dromen doe je beter thuis,’ zegt dokter Adams venijnig, ‘Daar heb je toch niets anders te doen.’
Roshanda spreekt hem niet tegen. Ze weet dat dokter Adams tegen zijn zin aan een community college lesgeeft. Het is een publiek geheim dat hij tot voor kort topdokter was in een topziekenhuis in New York, tot hij verzeild raakte in een schandaal waar drugs mee gemoeid waren. Hij had de keuze gekregen: op­gepakt worden of opstappen. Hij koos voor een carrièreswitch en verkaste naar Florida. Wat wist zo’n bleekscheet van een dokter van Roshanda’s leven in Pahokee? Niets! Maar hij kon wel beslissen over haar lot en elk punt telde.
Ze was geen echt goede, maar ook geen extreem slechte studente. Ze had tot nog toe geen enkele A voor haar examens behaald, maar ook nooit minder dan een C. Dat was voldoende om haar doel te bereiken. Ze moest en ze zou verpleegster worden. Ze had alles gegeven om in haar laatste jaar High School haar Grade Point Average boven de 2,5 te houden. Haar hele familie was apetrots op haar toen ze daarbovenop slaagde voor het HESI-A2-examen dat toegang geeft tot een opleiding in de medische zorg. Haar ouders kregen indertijd niet de kansen die zij nu heeft. Ze is vastberaden haar diploma verpleeg­kunde te behalen zodat ze fier op haar kunnen zijn, maar het is haar liefde voor DeShawn die haar doet doorzetten.
 ‘Alles komt goed,’ houdt ze zich voor, ‘Ik kan dit!’

‘Roshanda, slaap je?’
Roshanda schiet wakker en beantwoordt de bezorgde blik van DeShawns moeder: ‘Ja, mevrouw Williams. Sorry, ik vrees dat ik even ingedommeld was.’
Net zoals elke zondagnamiddag zit Roshanda naast het bed van DeShawn. Omdat een verblijf in het zie­kenhuis te duur was, had men beslist dat hij het best thuis door zijn moeder verder verzorgd kon worden.
‘Dat is niet erg, Roshanda,’ zegt mevrouw Williams, ‘Ik weet zeker dat DeShawn je aanwezigheid voelt en apprecieert.’
Het was zo mooi begonnen. De Blue Devils hadden hun beslissende match gewonnen. De scout had zich kenbaar gemaakt en had DeShawn zijn visitekaartje gegeven met de mededeling dat de deur van zijn kantoor altijd voor een speler als DeShawn openstond. Alles leek mee te zitten… tot het noodlot toesloeg.
Voor ze naar het hotel zouden rijden, sprongen Roshanda en DeShawn nog vlug de Family Dollar binnen voor wat snoep en wat frisdrank. Net voor ze wilden afrekenen, haalde de man voor hen aan de kassa een revolver boven. DeShawn had direct door wat er gaande was en ging zonder nadenken voor een tackle. Hij legde de overvaller neer, maar kon niet vermijden dat er een schot afging. Er vloeide bloed.
Terwijl Roshanda en de vrouw achter de toonbank het uitgilden, sloeg de overvaller op de vlucht. Ver raakte hij niet; hij werd een paar straten verder door de politie opgepakt. Er was vlug een ambulance ter plaatse voor DeShawn die aan het hoofd geraakt was. Toen hij het ziekenhuis binnenging, was hij nog bij bewustzijn. Dat was een goed teken, zei de spoedarts, maar na de operatie bleef DeShawn in een coma. Een half jaar later was hij nog altijd niet wakker geworden.
Roshanda bracht elk vrij moment bij hem door; ook studeren deed ze in zijn kamer. DeShawns hoofd­wonde was goed genezen. Hij zou uiteraard nooit meer de oude worden, maar de dokters hadden er goede hoop op dat hij erdoor zou komen. Helaas kon niemand voorspellen wanneer hij zou ontwaken.
‘Ik denk dat ik maar eens naar huis ga,’ zegt Roshanda, ‘Tot ziens, mevrouw Williams.’
‘Tot ziens, Roshanda, ik zie je gauw.’
‘Ik geef nog vlug even een kus aan DeShawn.’
Roshanda buigt zich over de schone slaper en drukt haar lippen tegen de zijne. Ze schrikt wanneer hij haar terugkust. Is het louter een reflex of is er meer aan de hand? Terwijl ze verrast terugdeinst, ziet ze tot haar vreugde hoe DeShawn zijn ogen opent.
Nauwelijks hoorbaar, alsof hij enkel wat zwaarder ademt, fluistert hij haar naam: ‘Ro… shan… da…’

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 91
(Gemiddelde waardering 3 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Alle gepubliceerde inzendingen

Nieuwtjes

Ook meestemmen bij de Poëzie-battle?

Een project van Schrijverspunt. Een poëzie-battle. De werkwijze is eenvoudig. Schrijvers kunnen hier een gedicht toevoegen en bezoekers kunnen stemmen, door het geven van een waardering, voor elk…

Uitslag Schrijfwedstrijd 'Onder de boom'

Schrijverspunt organiseerde een schrijfwedstrijd met als thema ‘Onder de boom’. Het aantal inzendingen was weer overweldigend. Meer dan 250 leuke, originele, ontroerende en onthutsende verhalen…