SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Ziel

Publicatie: 12.07.2021 | Bart Jongeling

Een schrijver moet, net als andere kunstenaars, zijn, haar (of hen) ziel openzetten. Dat klinkt misschien abstract, want hoé zet je je ziel open? Dat is misschien uit te leggen met een voorbeeld van een moment wanneer je ziel niét openstaat. Als je een afwasje gaat doen op de camping, en er staat al iemand. Lees het volgende (misschien herkenbare) gesprekje:

‘Bonjour!’

‘Sjeneparlepa…’

‘Oh! Haha! Goedemorgen!’

‘Ah. Nederlander? Goedemorgen. Ik ben zo klaar, hoor.’

‘Doe maar rustig aan. Op vakantie hebben we nooit haast.’

‘Precies! Hoe lang zijn jullie al hier?’

‘Sinds woensdag. Toen spetterde het een beetje, maar eigenlijk is het vanaf donderdag droog.’

‘En wanneer zit het er voor jullie weer op?’

‘We hebben nog  twee weken, dus…’

‘Oh, lekker hoor. Welke regio zijn jullie dan?’

‘Midden.’

‘Gaan jullie nog naar een andere camping?’

‘Ja, we gaan naar le Bassy et Adrién, da’s een kleine camping, en dan nog even naar la Mamalou de Pipo. Daar komen we al jaren.’

Enzovoort, enzoverder.

De reden dat mensen dit soort gesprekken voeren, is omdat ze willen aantonen: we kennen elkaar nog niet, maar we vormen geen bedreiging voor elkaar. We zijn hetzelfde. 

Maar het maakt het gesprek er niet minder zielloos van.

Als je zo’n gesprek vertaalt naar een verhaal, krijg je dus ongeveer dít:

Marieke deed de deur van haar caravan open, en snoof de heerlijke lucht van de Provence naar binnen. Dit was voor haar vakantie! En dat nog twee weken, omdat ze in het midden van het land woonde. Ze besefte dat ze maar bofte met haar leven. Toen ze het teiltje zag met de vieze borden van gisteren mopperde ze niet eens, zoals thuis, als iets niet aan kant was. Ze liep met het teiltje naar de afwasruimte, waar al iemand stond. ‘Geen probleem,’ dacht Marieke. ‘Op vakantie hebben we nooit haast. En misschien is het wel een heel aardig iemand.’ En ja hoor, toen ze in gesprek raakte met de vrouw die Beppie heette bleek ze niet alleen heel aardig te zijn. Er waren ook een heleboel raakvlakken! ‘Soms klagen mensen erover als ze in Frankrijk veel Nederlanders zien op een camping,’ dacht Marieke bij zichzelf. ‘Maar ik vind het stiekem toch heel gezellig!’

Dit is tamelijk slaapverwekkend.

Zet je ziel dus open als je schrijft. En als je op de camping gaat afwassen, dan sluit je hem gewoon weer. Anders krijg je dit:

‘Hè, Gódverdomme!’

‘Oh. Pardon?’

‘U kan er niets aan doen. Maar ik wilde afwassen. En nu….’

‘Ik ben zo klaar hoor. Ik kan zelfs wat ruimte…’

‘Nee…nee…doet u geen moeite voor mij.’

‘Het is geen moeite, mevrouw.’

‘U gaat ruimte maken omdat ik zo uit mijn slof schoot. Omdat u bang voor me bent.’

‘Ach. Ik schiet ook wel eens uit mijn slof hoor. Zelfs op vakantie.’

‘Nou, ik schiet uit mijn slof, júist op vakantie.’

‘Oh. Maar vakantie is toch om….’

‘Mevrouw….’

‘Zeg toch Beppie.’

‘Beppie, vakantie drukt mij alleen maar met de neus op de feiten. Dat het leven een grote grap is. Het gaat erom hoe je je tijd vult tussen je nest uitkomen en hoe je er weer inrolt. En hier doen we dat door metalen ballen op grind te donderen, met gazen netjes een veertje heen en weer te klooien, en iedere avond per persoon een fles rode vloeistof achterover te klokken.’

‘Aha je…hoe heet je…’

‘Ik heet Marieke, Beppie. Aangenaam.’

‘Werk geeft jou meer betekenis?’

‘Dat is het nou juist, Bep. Zié het nou!! Ze verwachten dat we ons werk gaan zien als inhoudsvol. Als levensdoel. Zodat we nog harder gaan werken. Maar uiteindelijk is het allemaal net zo stompzinnig als met metalen ballen gooien!’

‘Wat doe je, Marieke?’

‘Ik sta te wachten tot ik die klotevaat kan afwassen.’

‘Ik bedoel…voor werk?’

‘Lieve Beppie, wat maakt dat nou uit wat voor werk ik doe? Snap je me nog steeds niet? Of ik nou juf, politie agente of hoer ben…het heeft geen zin. Geen enkele zin.’

‘Jeetje, Marieke. Meid, ik schrik van je. Ga anders even rustig zitten, dan was ik voor je af, breng ik alles langs, en dan nemen we koffie.’

‘Ik heb meer zin in een borrel, Bep. Mag dat ook?’

‘Maar natuurlijk. Het is vakantie, meid.’

‘Fijn. Dank je. Je bent een lieve vrouw.’

‘Hoe lang heb je nog?’

‘Oh..nog twee weken.’

‘Welke regio zijn jullie?’

‘Midden.’

‘Heerlijk hoor. Gaan jullie nog meer campings doen?’

‘Ja, we gaan nog naar le Pierre Pirate, dat is een kleine camping maar met een leuke kinderspeeltuin, en dan nog een paar dagen naar Samson et Gert. Een heel leuk terrein van een homostel. Daar komen we al jaren.’

WAARDERING

HITS:

411

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.