Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 553
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Zandvoort

| Joe Wong
Stefan, schat. Kijk me ’s aan.’ Ze buigt zich over haar zoon heen. De puber houdt z’n blik op het beeldscherm van z’n telefoon. Razendsnel gaan z’n duimen over de toetsen. Hij zit onderuit gezakt. Z’n lange benen en grote voeten zitten in de weg onder de stoel van z’n moeder. Vooral ’t laatste jaar is ie gegroeid als kool. Het kost haar een godsvermogen, al dat eten en al die kleren. Na vijf jaar bijstand heeft ze als alleenstaande moeder een baan gevonden als receptioniste. Op haar leeftijd mag ze van geluk spreken.Ze doet haar tas over d’r schouder en pakt haar stoel bij de rugleuning. Hij trekt z’n benen in. Met beide handen trekt ze de plastic stoel onder haar billen en gaat recht tegenover haar zoon zitten. Met haar handen op haar knieën en voorover geleund, kijkt ze naar haar zoon.
‘Stefan. Kijk me ’s aan.’
Hij houdt z’n blik op z’n telefoon en mompelt dat ie net aan een nieuw ‘level’ is begonnen.
Ze kijkt over haar schouder naar de man die op haar staat te wachten. Ze gebaart dat ze eraan komt. De man is jonger dan zij. Hij zou makkelijk wat beters kunnen krijgen, dat weet ze.
Stefan heeft haar zien praten met de man. Toen ze binnen patat en cola was gaan halen, was ze lang weggebleven. Hij had gezien hoe ze zich had aangesteld aan de bar. Ze had de man z’n borsthaar aangeraakt toen ie haar een witte wijn had aangeboden. De man had aan het bovenstukje van haar bikini gezeten.
‘Stefan, mama wil eigenlijk nog even wat gaan drinken met iemand. Vind je het vervelend om alleen de trein terug te nemen? Geef ik je geld voor pizza, oké?’ Ze pakt haar portemonnee uit haar tas en opent de knip. Ze reikt ’m een tientje aan.
Hij kijkt niet op en blijft doorspelen. Ze zucht. Ze heeft geen zin in een scène. Ze kijkt nog eens om naar de man.
‘Toe nou, Stefan,’ zegt ze op een overdreven toontje. Ze legt haar hand op z’n been. ‘Ik heb de hele week hard gewerkt. Ik kom thuis slapen, goed? En mama zal niet te veel drinken. Hoor je me?’
Hij lacht haar uit, maar blijft gefixeerd op z’n spelletje. Ze kijkt even naar de aders in haar handen. Haar handen zijn oud geworden. Dan begint ze. Precies zoals Stefan had verwacht.
‘Wat ben je toch ook een naar mannetje, hè. Precies je vader. Altijd ikke, ikke, ikke.’
Stefan kent haar heel goed zo.
‘In plaats van dat je ’s wat gaat doen, godverdomme!’ Ze is harder gaan praten. ‘Maak je school af. Of zoek een baan, maar kom ’s van je reet. Maar nee, meneer wil alleen maar gamen en chillen met z’n vriendjes. En mama maar sloven, hè. Maar het is een keer afgelopen, hoor. Misselijke etter dat je d’r bent!’ Haar stem wordt hoger. Ze krijgen blikken van een stel aan een tafel naast hun. Hij grijnst en speelt stug door, z’n blik nog altijd op het scherm van z’n telefoon.
Ze kijkt weer om. Ze stopt ’t tientje terug in haar portemonnee en loopt naar binnen, naar de man aan de bar. Stefan kijkt en ziet hoe ze de man lachend aankijkt, haar hand op z’n schouder legt. De man z’n handen gaan over haar heupen. Ze fluistert hem iets in z’n oor. De man lacht als ze haar hoofd weer terugtrekt.
Ze staat met haar rug naar het terras als Stefan z’n telefoon uitdoet. Hij staat op en loopt weg. Als ie uit haar gezichtsveld is, versnelt ie z’n pas en loopt door naar het volgende strandpaviljoen. Hij pakt een stoel en gaat zitten aan een tafeltje dat verscholen staat achter een grote bak met bamboe. Geconcentreerd houdt ie z’n blik op de gebleekte planken van het looppad. Na een paar minuten ziet ie z’n moeder verschijnen. Ze kijkt om zich heen. Ze is duidelijk ongerust. Zo hulpeloos ziet ze er belachelijk uit, denkt ie. Een serveerster komt z’n bestelling opnemen. Hij zegt dat ie op z’n moeder wacht. De serveerster loopt weer weg.
Het duurt even voor ie z’n moeder weer vindt. Dan ziet ie haar. Ze is het strand opgelopen. In de verte ziet ie hoe haar teenslippers het mulle zand opwippen. Ze stopt en pakt haar telefoon uit haar schoudertas. Ze drukt een paar toetsen in en houdt de telefoon tegen haar oor. Terwijl ie z’n telefoon laat overgaan, ziet ie haar naar links en naar rechts kijken. Ze houdt lang aan. De vingers van haar vrije hand houdt ze voor haar lippen. Dan kijkt ze een moment naar het scherm en stopt de telefoon weer terug in haar tas. Hij ziet haar weer teruglopen. Als ze bij de loopplanken is aangekomen, komt ze zijn kant op. Bij de ingang van het drukke terras stopt ze om te kijken. Ze zal hem nu ieder moment zien zitten. Hij opent ’t spelletje in z’n telefoon en begint weer te spelen. Na een paar seconden heeft ze ‘m inderdaad gevonden.
‘Stefan! Schatje!’ roept ze opgelucht. Hij kijkt op. Ze loopt op ‘m af en gaat zitten. Hij laat zich knuffelen.
‘Lieverd, ik was zó bezorgd!’
Ze haalt haar vingers door z’n haren. Hij ziet hoe ze bedaart. Ze legt haar handen op z’n gezicht en kust ‘m op z’n voorhoofd. Dan staat ze op en pakt z’n hand. Hij doet z’n telefoon uit en staat ook op. Hand in hand lopen ze terug over de planken. Ze komen langs de eerste strandtent. Hij ziet hoe ze nog even kijkt. Hij voelt hoe ze even inhoudt, maar hij weet dat ze niet zal stoppen, maar zal doorlopen. Ze weet dat ‘t geen zin heeft nog verder te fantaseren.
Ze knijpt in de hand van haar zoon.
‘Zo, schat. Gaan we lekker naar huis. Zal mama wat lekkers klaarmaken.’
Dan legt ze haar hand op haar tas zoals vrouwen dat doen en zet de pas erin.
Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.

Hits: 175

3.675

(De gemiddelde waardering is 3.7 door 3 stem(-men)

Reacties   

# ZandvoortGuido Aerts 07-12-2019 10:50
Verschillige onverschillighe den
# Een flard uit het leven gerukt...Hans Van Battel 05-12-2019 22:33
Als een draadje uit een versleten pull...
Heel sec gebracht.

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Corona & Empathie

Geschreven door Nance (Adriana SA) vd Ruit. Geplaatst in Coronavirus.
We leven in een rare tijd. Winkels en horeca zijn gesloten, contactberoepen mogen niet meer uitgevoerd worden. We moeten afstand bewaren, binnen blijven en mogen niet meer ...
Meer lezen van Joe Wong ?
Actuele Top 3 van deze rubriek

Even iets anders in deze onzekere tijd.

23, mrt, 2020 Harry Boerkamp

De verjaardag

13, mei, 2020 Jeroen Follens

 Een leugentje om bestwil.

15, mei, 2020 Jan Boxem

FEEDBACK

Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
 
-
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!