Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 815

Bang (aangepast)

Met trillende benen sta ik hier. Zweet druppelt over mijn hoofd, via mijn nek, in mijn plakkerige shirt. Mijn mond voelt droog. Mijn tong voelt dik. Ik reik. Met mijn vingertoppen reik ik naar de stenen. Ik wil vastigheid voelen. Weten dat het goed komt. Hartkloppingen. Bloed stroomd door mijn aders. Mijn ademhaling is kort en luidruchtig. Dieper dan mijn borstkas komt de lucht niet en het gaat met stoten. Erin en eruit. Ik ben zoekend. Waar is een punt dat ik kan grijpen? Voor als ik val. Voorzichtig verzet ik mijn been. Ja, dat voelt goed. Ik voel opluchting. Dit is gelukt en ik ben er nog! "Niets aan de hand...", moedig ik mijzelf aan. Ik ontspan. Haal diep adem. Ik adem in door mijn neus, uit door mijn mond. Concentreer mij op mijn buik. Niet op de hoogte. Zeker niet op de hoogte. Niet op mijn angst. Vasthouden, die lucht, en uitademen. Even de ogen dicht, schouders naar beneden, schouders naar achteren, ontspan. "Ga rechtop staan!", roep ik mijzelf toe.
Het zweten wordt minder. Mijn ademhaling rustiger. Rustiger. Nog niet rustig. Zeker niet. Ik haal nog eens diep adem. "Kom op! Je kunt het...". Ik kijk naar de spinnenwebben in de linkerhoek. Waar is de spin die zoveel werk hierin heeft gestopt? Ik voel een kriebel onder mijn shirt. In een hoekje zie ik een zwart bolletje, met wat haartjes erop. Zijn dat pootjes? Ik probeer mijn blik scherp te stellen. Zo stil mogelijk op mijn benen te staan. Dan zie ik vanuit mijn andere ooghoek iets bewegen. Snel kijk ik die kant op. Ik kniel nu op mijn hurken. Raak met mijn vingers de ondergrond aan. Dit voelt veilig. Opgelucht haal ik adem. Het is niets. Dat wil zeggen alleen wat pluisjes en kleine blaadjes in een ander web. Wat zijn ze groot, die webben. Hoe lang hebben deze spinnen hier ongestoord hun gang kunnen gaan? En zegt het formaat van het web iets over de grootte van de spin? Brrrr. Van deze gedachte krijg ik rillingen over mijn rug en kippenvel op mijn huid. Armhaartjes voel ik recht overeind staan. In mijn nek en op mijn hoofd kriebelt het nu ook. Onaangenaam. Ik wil hier weg. Nu. Nu meteen. Het zweet staat op mijn voorhoofd, mijn bovenlip, in mijn oksels. Ik ben vastbesloten. Een druppel loopt van over mijn borst naar mijn buik in mijn broek. Een druppel over mijn rug, koud en nat. Ik grijp met twee handen de zijkant vast waar ik op sta. Kruip op mijn knieën naar het uiterste puntje. Nu moet het gebeuren. Hier is het beslissende moment. Nu of nooit. Ik kijk. Een keer. Ik slik. Twee keer. Adem in, adem uit. Heldhaftig laat ik een voet loskomen. Hef mijn knie op. Laat de punt van mijn schoen voorzichtig over de rand steken. "Het is hoog", gaan mijn gedachten. "Stil, dat helpt niet. Denk liever aan wat anders.". Ik probeer mij bij de les te houden. Mijzelf te overtuigen dat het kan. Dat ik het kan. Natuurlijk kan ik het. Ik ben hier ook zelf gekomen. Ik voel mij een avonturier. Een held. Een strijder. Mijn handen omklemmen de rand. Ik draai mijn lijf een slag naar links. Hang met mijn buik nog op de rand. Laat mijn voeten zoeken. Zoekend naar vastigheid. De ondergrond. De stenen. Ja, daar. Met het zweet in mijn handen en trillend lijf, voel ik vastigheid onder mijn voeten. Nu voorzichtig. Niet te snel. Bang om te vallen. Ik schuif onhandig beetje bij beetje tot ik stevig sta. Gelukt. Die schilders klus mag toch iemand anders doen deze keer. Mij krijg je die steiger niet meer op!
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© W Rolo
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 93
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Bang (aangepast)"

Geschreven door W Rolo . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
28.09.20
Feedback:
Ik sluit me aan bij mijn voorgangers: je tekst leest erg onrustig. Ik raak er zelf buiten adem van. Door de omslachtige zinsbouw en de onrust is het verhaal lastig te volgen en verliest het mijn aandacht.
Grammatica & Spelling:
Voldoende
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    60%
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
  • W Rolo 29.09.20
    Het buiten adem raken is eigenlijk positief. Dat gevoel probeer ik wel te krijgen bij de lezer.
    • W Rolo 29.09.20
      Uiteraard is het niet de bedoeling om de aandacht kwijt te raken.
28.09.20
Feedback:
De idee voor een kort verhaal is goed (beslist ook voor een cursiefje), en de uitwerking ervan eveneens. Alleen schiet de taal toch wat tekort. Waarom 'ik ben zoekend met mijn ogen' als 'ik zoek met mijn ogen' ook kan? Waarom 'het zweten wordt minder' als 'het zweten vermindert' of 'ik zweet minder' ook kan? Waarom 'het allesbeslissende moment' als 'het beslissende moment' volstaat? En kan een dier 'eigenaar' zijn (i.c. van zijn web)? Eigendomsverhoudingen bestaan alleen tussen mensen. En wat betekent de onvoltooide zin 'Mijn gedachten voor moed'? 'Uitademen' is 1 woord en niet 'uit ademen'. 'Over mijn rug' i.p.v. 'over mij rug', en aanhalingstekens worden niet alleen geopend, maar ook gesloten ('Concentreer je op je buik'). Misschien je tekst eens kritisch herlezen vooraleer op de verzendingsknop te drukken.
Grammatica & Spelling:
Matig
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    60%
Show more
4 van de 4 lezers vond deze review nuttig
  • W Rolo 29.09.20
    Dank Lieven voor jouw feedback

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!