SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Wandeling naar Heiligenstadt

Publicatie: | Bert van Dijk
Hier je gedicht of verhaal toevoegen s.v.p

Wandeling naar Heiligenstadt

Het regent, maar dat kan hem niet schelen. Wenen ligt inmiddels een heel eind achter hem. 

In zijn hoofd zwerft een eenvoudig wijsje, geboren uit de klanken van een groepje zangers, die hij toevallig uit een van de huizen aan het begin van zijn wandeling hoorde dwarrelen. Het wijsje ontmoet een ander wijsje, dat rechtstreeks uit zijn ziel naar boven komt. Zijn stap wordt kordater. Hij voelt zijn hartslag sneller gaan. De wijsjes vermengen zich, ze worden een tweestemmige melodie alsof twee mensen elkaar toevallig tegenkomen en met elkaar beginnen te dansen. Zijn stemming is opperbest, Beethoven krijgt de neiging om te huppelen over het lange rechte pad dat voor hem ligt in de schemering van de namiddag. Hij grinnikt om zoveel kinderlijkheid. 

  Een bliksemschicht verschijnt volkomen plotseling uit de donkere lucht. Verstijfd blijft hij staan op de laan, waar aan beide zijden hoge bomen staan. Hij beseft dat dit plotseling een gevaarlijke plaats is geworden. Hij moet weg. De muziek in zijn hoofd is in één klap omgeslagen in woeste paukenslagen en zijn hartslag is verdubbeld, maar nu niet alleen door de muziek. De echte donderslag komt niet veel later en Beethoven raakt een beetje in paniek. Waar moet hij naartoe? Er zit niets anders op dan terug te rennen. Hij heeft gezien dat aan het begin van het pad een klein schuurtje staat, misschien kan hij daarin schuilen.

  Volkomen buiten adem komt hij bij het gebouwtje aan. Het lage deurtje is niet op slot en hij kruipt erdoor naar binnen. Het is er donker, maar hij kan toch het kleine bankje zien dat, onder het stof, het enige object is dat er te vinden is. Hij gaat voorzichtig zitten om op adem te komen. Het bankje kraakt en schommelt, maar het houdt zijn gewicht. 

  Terwijl buiten de lichtflitsen elkaar snel opvolgen, de donderslagen er vrijwel direct achteraankomen en de regen zijn best doet het schuurtje binnen te dringen, ontwikkelt zich in zijn hoofd een steeds ingewikkelder aaneenschakeling van melodieën en tegenmelodieën die voortkomen uit de wijsjes van zoeven. De donder en bliksem voegen een dimensie toe. Met zijn hoofd in zijn handen zit hij op het wankele bankje. Hij wiegt soms heen en weer, staat dan op met zijn gesloten ogen naar de hemel gericht en gaat uiteindelijk weer zitten. Intussen zijn zijn handen gespreid op het denkbeeldige klavier dat automatisch voor zijn geestesoog verschijnt en dat de uitlaatklep is voor zijn gevoelens en zijn onweerstaanbare drang om te scheppen, de muziek in zijn hoofd vrij te laten. Hij is nu echt in een andere wereld. Er is geen gedachte meer in zijn hoofd, hij hoort het niet wanneer de regen ophoudt en hij ziet niet dat er zonnestralen door de kieren naar binnen komen. De geluiden die hij hoort zijn die van twee violen, een altviool en een cello. Ze weven een perfecte harmonie, die nog geen enkel ander mens gehoord of zelfs maar vermoed heeft, ook hijzelf niet.

  Dan, plotseling, wordt hij zich weer bewust van waar hij is en waar hij naar op weg is. Hij verlaat het schuurtje en soppend door de vele plassen op zijn pad wandelt hij verder in de richting van Heiligenstadt, terwijl hij de zojuist geboren melodieën neuriet en zingt. Hij is vier instrumenten in één. Beethoven voelt zich weer wat beter. Straks zal hij zijn kamers betrekken aan de Herrengasse. 

  Zijn spullen worden door zijn bediende met de koets naar het huis gebracht. Beethoven heeft daardoor zijn handen vrij. Hij loopt door de natuur met alleen een buidel met wat eten en drinken over zijn schouder. In de voorzichtig door de wolken glurende zon komt de warmte een beetje terug. Hij neuriet nog een keer het deuntje dat de muzikanten zongen. Nu aangevuld met de donder en bliksem van een half uurtje geleden. Een nieuwe symfonie is geboren.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.