1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    924 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 11-06-2020

Hits: 556

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Wandelend

Aangepast: 12-06-2020
Dat het allemaal te snel gaat, zeurt ze. En voor je het weet, staat ze in je kamer, te klagen, over dat je het allemaal verkeerd doet, te snel, zonder aan haar te denken. 'Ben ik dan niet jouw leven?' vraagt ze regelmatig. 'Dat is toch waar het leven voor je om draait? Om mij?' Dan geef je je tevergeefs over, om haar te kussen, om je te verontschuldigen, al weet je niet eens waarvoor, en dan wandel je samen met haar het huis door naar de begane grond vanaf je slaapkamer, waar je net nog lekker een film aan het kijken was, om samen met haar te gaan wandelen, naar weet-ik-veel-waar.
 
Als je dan eindelijk buitenstaat, nadat ze een uur heeft zitten twijfelen over haar schoenen, kom je erachter dat je je sleutels bent vergeten. En dat je de deur dus eigenlijk helemaal niet op slot hebt gedaan. Terwijl jullie midden in het park staan, arm in arm, hand in hand, schouder aan schouder, zoenend, knuffelend, in elkaars ogen verdwijnend, word je rood van de stress, omdat je haar moet gaan zeggen. Je moet zeggen. Dat je. Je moet zo snel mogelijk zeggen dat je zo snel mogelijk terug moet gaan omdat je je sleutels bent vergeten. Maar wat een onzin eigenlijk, want jullie zijn nu toch al te ver weg, en bovendien: wie wil er nu binnenkomen in dat lelijke krot van jullie?

Je trekt je terug naar haar schouders en gaat verder. Samen met haar wandel je weg, op de weg.
 
Ze zegt je dat het helemaal niet goed gaat met haar familie. Haar ouders. Ze schreeuwen iedere dag, via de telefoon, tegen elkaar, tegen haar, tegen haar broer, die ook nog eens gehandicapt is en in een rolstoel zit, waardoor hij sowieso de helft niet begrijpt, en de laatste tijd moet zij de meeste vrije tijd met hem doorbrengen, in plaats van met jou, maar jij - het maakt je niets uit. Dan heb jij tijd voor je film. Voor je andere bezigheden. Zonder dat zij er bij is en aandacht van je vraagt, en dat het nu eens een keer andersom is, dat haar broer aandacht van haar vraagt, in plaats van dat zij aandacht van jou vraagt, doet je goed. Lachend in dat tijdschrift zitten lezen waar je van haar eigenlijk helemaal niet van in mag lezen.
 
'Weet je,' zegt ze, terwijl jij al oh nee denkt omdat je bang bent voor wat ze wil zeggen. 'Misschien...' De rest hoor je niet. Dat ze naar haar. Nee. Naar haar broer? Nu? Nee, niet nu. Jawel, nu. Je draait je van haar weg, vloekt naar de grond, en glimlacht weer naar haar.

'Oké,' zeg je. 'Is goed.'

Haar broer woont op de twaalfde verdieping van de flat verderop achter het park. Ernaartoe lopen is niet erg, denk je, daar gaat het niet om, en dus lopen jullie samen naar de flat van haar broer, terwijl ze nog even belt, voor de zekerheid, of hij wel thuis is. Je bent al opgelucht. Dat het toch niet zeker is dat jullie gaan, maar aan de andere kant, geschrokken, dat het wel zeker is dat jullie gaan als hij wel thuis is.
 
'Telefoon weg, nu,' zeg je.
 
'Waarom?' vraagt ze, terwijl je haar telefoon uit haar handen smijt - maar je doet het niet. Kalm aan. Rustig laat ze haar telefoon zakken - ze had het nummer nog niet ingetoetst - en ze stopt hem terug in haar tas. 'Wat is er nou?'

Je zegt eerlijk dat je het niet wil, niet naar haar broer gaan, terwijl je nog nooit eerlijk tegen haar bent geweest. Maar waarom, vraagt ze zich dan af. Of je jaloers bent, vraagt ze. En je antwoordt 'ja', en ze begrijpt je.
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

18.07.20
Feedback:
Correctie tgv oude waarderingen.
Show more

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
55 woordenverhaal
Boer
654
Lezen?
Stilte
614
Lezen?
Fotolijstje
569
Lezen?