1 post

Vrouw zoekt boer

466 Hits.
Ze werpt een blik in de spiegel. Haar geblondeerde haren zijn haast oranje. Het magere lichaam is gehuld in een strak, kanten doorschijnjurkje, eronder een netpanty. De suède lieslaarzen, met aan de ritsen een kluwen lederen veters bevestigd, geven het geheel een spannende touch, al dan niet bewust.
Vroeger is voorbij, maar niet vergeten. De herinnering aan het misbruik ligt altijd aan de oppervlakte. Er zijn nauwelijks goede herinneringen aan haar jeugd, maar de enkele die ze wel heeft, houdt haar in leven.

Een keer per week mocht ze mee met haar beste vriendin. Fietsend langs de weilanden werd ze een normaal meisje van veertien. Een kind, wiens vader niet plots uit de kast sprong met rechtopstaand lid. 
Voor korte tijd was de angst weg, de angst omdat hij wellicht op haar kamer kwam zoeken waar niets te vinden viel.
Door het groen sjeesde ze lachend van de heuvels. De vriendin had een kastanjebruin paard. Het stond bij de boer. Stallen uitmesten, vuil worden, geen woorden, geen pijn, gewoon werken. Tranen uitzweten die niet vergoten konden worden.

Nerveus neemt ze een vloei in de hand en wat shag. Het is nog vroeg, vier uur 's nachts, maar ze wacht op hem, zoals elke dinsdagochtend. Dit is hun uurtje. Ze leerde hem kennen op de koemarkt. Daar staat hij elke week met zijn vee. Knap is hij niet, groot, dik, kalend en rossig.
Bovendien ontbreken een aantal cruciale onderdelen van zijn gebit, maar dit tekort aan good looks wordt ruimschoots goedgemaakt door zijn beroep. De minnaar is boer, precies hetgeen waarnaar zij op zoek is.
Korte tijd later arriveert hij. Zijn blauwe overall is vuil en er kleven slierten stro aan de kont en buik. De penetrante geur van koeienmest vult de kamer. Ze snuift het gelukzalig op.
Zwijgend betreden ze het schaars gemeubileerde slaapvertrek. De boer weet van wanten en laat haar met plezier alle hoeken van de kamer zien.
Het bed zucht kreunend en bezwijkt haast onder al dit gepassioneerd geweld. De klus is snel geklaard. 
Ze houden beiden van koffie en drinken die zwart, zittend op de namaak lederen hoekbank.
Dan vertrekt de boer. De buurvrouw houdt hem aan. Of hij de koeientrailer volgende week niet ergens anders wil parkeren, want de koeien loeien zo.
Hij knikt en rijdt lachend de straat uit, naar de koemarkt. Hij moet haast maken, het is al half zes.

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

De auteur van dit artikel Nicole Schilder:

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

10.09.20
Feedback:
Heerlijk zo'n verhaal! Graag gelezen.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
10.09.20
Feedback:
Ai, het schuurt een beetje...knap gedaan.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
09.09.20
Feedback:
EEn beetje wrang dit! Maar wel uit het leven gegrepen. 5 sterren! Ga zo door! Liefs van Ingrid! Graag gelezen!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Midleven
578
Lezen?
Feest
570
Lezen?
Kwetsbaar
522
Lezen?
55 woordenverhaal
Ziekelijk
512
Lezen?
Spiritueel
501
Lezen?