Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 743

Vriendin

 

‘Waar blijft Mandy nou?’, moppert ze hardop.’  Teleurgesteld kijkt ze om zich heen. De trein waar Mandy in had moeten zitten heeft een paar minuten geleden het station alweer verlaten. Ze pakt haar telefoon uit haar tas en leest voor de zekerheid nogmaals het appje van Mandy.  ‘Aanstaande vrijdag, perron 4, de trein van 20.12.’   

Ze slentert naar de rokersplek en steekt een sigaretje op. Het is bijna anderhalf jaar geleden dat zij en Mandy elkaar voor het laatst hebben gezien of gesproken, maar ondanks het weinige contact in de afgelopen jaren maakt zij zich best wel ongerust dat haar beste vriendin niet op het afgesproken tijdstip is aangekomen. In de 23 jaar dat zij vriendinnen zijn is Mandy nooit eerder een afspraak niet nagekomen. Voor vertrek van huis had ze uitgedokterd waar vandaan de trein waar Mandy mee zou komen was vertrokken. Maastricht, ze besluit de volgende trein af te wachten.

Ze haalt een kop koffie en stuurt een appje naar huis. ‘Ben later, ze is er nog niet, tot zo xxx.'  Ze verwacht geen antwoord, ze weet hoe haar echtgenoot over Mandy denkt. Niet dat hij zich ooit lelijk over haar had uitgelaten, maar ze voelt de ongemakkelijke sfeer tussen die twee wanneer ze samen zijn. Meestal ontvlucht hij het huis. Zij vindt het jammer dat haar man en haar beste vriendin het niet met elkaar kunnen vinden, maar dat is geen rede om haar vriendschap met Mandy te beëindigen. Haar man heeft een drukke baan en is soms weken in het buitenland. Het is best jammer dat Mandy nooit langskomt op de dagen dat haar man in het buitenland is, dan hoeft haar man het huis niet te ontvluchten en zij zou gezelschap hebben. Niet dat zij zich eenzaam voelt als hij weg is. Ze is druk met haar werk, hobby’s en haar vele andere vriendinnen. Maar natuurlijk baalt ze weleens wanneer ze voor de zoveelste keer alleen naar een verjaardag of feest moet, hoewel dat gevoel meestal snel verdwijnt wanneer zij zich tussen de feestgangers mengt.

Mandy is nooit getrouwd. Er is ooit een man in het leven van Mandy geweest waar ze haar hart aan heeft verloren. Zij heeft nooit het genoegen gehad hem te ontmoeten, want voor Mandy hem kon voorstellen verbrak hij de relatie. Weken was Mandy verdrietig en sloot zich op in haar huis. Ze wilde met niemand contact, ook met haar niet. Tot Mandy op een dag totaal onverwachts met haar koffer op de stoep stond, vrolijk als altijd alsof er niets was voorgevallen en aankondigde dat ze ging verkassen. Ze ging de wereld verkennen. En sindsdien is het een komen en gaan. Mandy kan wekenlang bij haar logeren om vervolgens weer voor maanden te verdwijnen zonder ook maar iets van zich te laten horen. De weken dat Mandy bij haar logeert geniet ze volop van haar aanwezigheid. De vrolijkheid van Mandy is aanstekelijk, haar verhalen over de dingen die zij heeft meegemaakt zijn hilarisch. Soms zelfs ongeloofwaardig en heel af en toe heeft zij het gevoel dat Mandy de verhalen ter plekke verzint. Nooit heeft ze kunnen achterhalen wat er gebeurd is tussen Mandy en haar grote liefde, waarom hij de relatie heeft verbroken.  Zij had het slechts een keer ter sprake gebracht, maar Mandy had het gesprek direct afgekapt. Met tranen in haar ogen had Mandy gezegd: “Geluk wordt pas moeilijk als je het ergens vanaf laat hangen”.  

De trein uit Maastricht nadert het station. Gespannen wacht ze af. De deuren gaan open en de trein stroomt leeg, het perron stroomt leeg en aangeslagen blijft zij alleen achter op het perron. Moedeloos kijkt zij om zich heen. Wat nu?’ Ze belt Mandy nog een keer en spreekt voor de zoveelste keer een bericht in. ‘Ik ga nu naar huis, bel me zo snel mogelijk.’ Bedroeft verlaat ze het station. Het is half twaalf als ze haar straat in rijdt. Ze parkeert haar auto en stap uit. Ze kijkt schuin omhoog, haar woning is donker. Dat verbaast haar eigenlijk niet. Hij zal het zekere voor het onzekere hebben genomen en naar de kroeg zijn gegaan om zo Mandy te ontlopen. Binnen ontsteek ze de lichten en laat zich op de bank vallen. Ze moet even haar teleurstelling verwerken. Wat had zij zich op Mandy’s komst verheugd!’ Anderhalf jaar afwezigheid is veel te lang. 

Ze staat op en loopt naar de eetkamertafel. Er ligt een briefje. Ze pak het briefje op. Een foto valt op de grond. Ze leest eerst het briefje. ‘Sorry, het spijt me zo’ is het enige wat op het briefje staat. Het is het handschrift van Mandy. Een gevoel van onrust siddert door haar lichaam.Ze bukt en pakt de foto van de grond. Haar ademhaling stokt. 

Op de foto staan twee volwassen en een baby. Een van de volwassenen is Mandy, de andere haar man!

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Anita Vlietman
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 154
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Vriendin"

Geschreven door Anita Vlietman . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
16.07.20
Feedback:
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
Grammatica & Spelling:
Matig
  • Lezenswaardig:
    40%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...