• Kort verhaal
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Blog

    257 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    436 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    518 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    274 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1147 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    407 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    33 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    18 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1032 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    119 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    39 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    12 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Visite
Die voetstappen kende hij niet. Zij knarsten ergens bij de haag, aan het begin van het grindpad dat naar de voordeur leidde. Langzaam naderden ze. Voorzichtig. Sluipend, leek het wel. Of aarzelend.
Het waren niet de vastberaden schreden van iemand die op dit adres moest zijn. De postbode kwam altijd net voor de middag en de schoonmaakster werd enkel op dinsdagmorgen verwacht. Het was ook niet de zware tred van Marco’s lange, lijvige gestalte. Die zou hij uit duizend herkennen.
In de middelbare school waren ze boezemvrienden geworden. Toen ze daarna een verschillende studierichting insloegen, hadden ze elkaar enkele jaren uit het oog verloren. Tot het toeval hen weer samenbracht, bij dezelfde fabrikant van hoorapparaten nog wel, zij het op een verschillende afdeling, Marco op het onderzoekslabo, Paul op de ontwerpafdeling. Samen sleutelden ze aan hetzelfde project. Ze konden het daarbij zo goed met elkaar stellen dat men hun tweemanschap algauw de bijnaam Marco Polo gaf.
Marco was een van de weinigen die hier nog kwam sinds Paul zich, vijf jaar geleden, redelijk hals over kop had teruggetrokken op deze afgelegen plek. Een bungalow uit de zestiger jaren, wat achteraf gelegen op een flinke lap grond, in een oude villawijk waar niemand elkaar kende maar iedereen de anderen in de gaten hield.
Hij lag achterovergeleund in de leren fauteuil, de benen gestrekt voor zich uit, de ellebogen steunend op de armleuningen, de vingers als in gebed in elkaar gehaakt. Op het ronde salontafeltje links van hem, een glaasje porto.
Hij hield van dit moment van de dag, tussen licht en donker, wanneer het nog te helder is om de lampen aan te doen en te donker om nog alles te kunnen zien. Hij bleef dan onbeweeglijk zitten terwijl hij af en toe aan zijn port nipte en het betoverende schouwspel gadesloeg, het dagelijkse ritueel waarbij alle voorwerpen geleidelijk hun kleur afstonden aan de nacht. De boekenruggen die zich aaneensloten tot een massieve, donkere muur van literatuur. Het immense olieverfschilderij waarin de kleuren en vormen verzwonden tot het zijn identiteit verloor en het tot een naamloos donkergrijs vlak ontaardde. Hij mocht het hebben, had ze gezegd, toen ze hem verliet. Nachtmerries kreeg ze van die felle vlekken. Ze had het meer voor rustige landschappen of stillevens.
De witte orchideeën op de tafel zagen met lede ogen hun maagdelijk wit teloorgaan. De tekeningen in het velours tapijt onder zijn voeten leken geleidelijk in de diepte te zinken, als in een moeras. Tot de zwarte blubber van de nacht er zich boven sloot.
Telkens hij van het portoglas nipte hield hij het vooraf enkele tellen voor zijn ogen en verbaasde er zich over hoe de kleur zich wijzigde naarmate de dag ouder werd. Van bruinrood naar kastanjebruin, naar vloeibare chocolade en uiteindelijk naar zwarte inkt. Tegen die tijd was zijn glas gewoonlijk al lang leeg.
Gelijktijdig trokken zich in zijn hoofd alle prikkels van de dag op wonderbaarlijke wijze terug en verborgen zich, god weet waar, ergens in de kelder van zijn brein. Uit de kleurloze leegte die achterbleef, sprongen dan af en toe onverwacht ideeën te voorschijn. Als gensters in de nacht. Die had hij nodig. Soms reikten ze zomaar oplossingen aan voor de ontwerpen waaraan hij werkte. Dat was het vruchtbaarste uur van de dag. Het uur van inventiviteit. Het uur van scheppen.
Het tergend krakende grind verdreef de betovering.
Hij goot het bodempje Noval Tawny naar binnen, zette het glas neer, stond recht en liep behoedzaam naar het raam. Met ingehouden adem om de vliesdunne gordijnen niet in beweging te brengen gluurde hij voorzichtig naar het bijna egale grijs buiten. Rechts, links. Iemand moest buiten zijn gezichtsveld naderen. Wie? Waarom?
Het schuren en schuifelen van voeten schoof naderbij. Geen idee wie hier wou zijn, op dit ogenblik, in de late namiddag van deze sombere novemberdag. Wie kon er weten dat hij hier was?
Vandaag was hij na de middag thuis blijven werken om in alle rust een oplossing uit te denken voor hun nieuwste project. Hij moest een systeem uitdokteren om een minuscuul hoorapparaatje achter het oor in de schedel te kunnen inbouwen. Totaal onzichtbaar. De nodige elektriciteit zou opgewekt worden door het bewegen van de spieren. Daar stond Marco voor in.
Niemand kon weten dat hij hier was, thuis, behalve de directeur. En ja, het meisje van de balie natuurlijk. Maar wat moest die bezoeker van hem?
Hij schrok toen de deurbel het elektronische bigbenriedeltje deed galmen. Ik moet eens voor een normale bel zorgen, flitste het door zijn geest. Hij haatte het kitscherige deuntje. In deze verstoorde rust ergerde het hem nog meer dan anders. Hij liet het ding zijn melodietje uitzingen en luisterde met ingehouden adem.
Geluidloos sloop hij een eind achteruit, meer naar het donker achteraan in de kamer.
Het carillonnetje zeurde zijn kinderachtige melodietje een tweede maal.
Gespannen hoorde hij hoe de stappen nu dichterbij kwamen, opschoven naar de zijkant van het huis. Een schim verscheen voor het venster en hield de hand tegen de ruit om beter te zien.
Zijn hart klopte in zijn keel. Angst stuwde zijn adem gejaagd door de opengesperde neusgaten. Het bloed bonkte in zijn slapen.
Het silhouet bleef enkele tellen staan. Trok zich terug.
Er werd aan de deur gemorreld.
Nu gaat hij de deur forceren, dacht hij, ik moet een wapen vinden.
Zonder het venster uit het oog te verliezen schuifelde hij achteruit, de rechterarm achter zijn rug geplooid, tot zijn hand de klink van de keukendeur vond. Hij glipte de keuken in, trok de keukenla open. Op de tast vond hij het brede heft van het grote vleesmes.
Voorzichtig gleed hij door de andere keukendeur de gang in, langsheen de muur, naar de voordeur, het mes in de rechtervuist, schuin omhoog. Trillend. Klaar om de inbreker op de loop te jagen. Of hem erop te spietsen.
Het grind knarste weer. Heel dichtbij. Er klonk geritsel achter de deur. Na enkele ogenblikken verwijderden de passen zich, in een ander tempo dan toen ze gekomen waren. Hij haalde opgelucht adem en liet het mes zakken. 
De punt wees naar een vel papier dat aan zijn voeten schemerde. Het stak nog met een hoek onder de deur. Hij bukte zich, raapte het op. De grote letters in viltstift hadden aan het weinige licht genoeg. ‘Ik wou het komen goedmaken. Ik mis je harder dan ik dacht. Louise.’
Wezenloos bleef hij een tijd staren naar de woorden op het blad. Gezegden, gedachten, herinneringen, vreugden en pijnen buitelden in zijn hoofd onbeheerst in een chaotisch kluwen over en door elkaar.
Hij deed de deur van het slot en trok hem open. Zag niemand meer. Hoorde een portier dichtslaan. Koplampen schoten een bundel licht in het bijnadonker. Een auto trok op. Rode achterlichten krompen tot er niets meer van overbleef. Het motorgeluid stierf weg.
Hij keek naar het blad dat in zijn vuist verfrommeld zat.
 
Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Visite"

© Roel Slabbinck
10.10.20
Feedback:
Ik ben het helemaal met An eens Roel! Een heerlijk spannend verhaal is het geworden, maar naar mijn zin had het een stuk korter gekund.
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Roel Slabbinck 24.10.20
    Dank je, Janneke. Ongetwijfeld is dat zo. Maar dat is een keuze die je als schrijver maakt.
10.10.20
Feedback:
Soms zijn de zinnen iets te lang en bevatten naar mijn mening iets te veel details, waardoor de verhaallijn af en toe moeilijk te volgen was. Maar wat een spanning, ik zat op het puntje van mijn stoel. Erg vermakelijk! Gr An
  • Kwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Roel Slabbinck 24.10.20
    Dank je, An. Meer of minder details prijsgeven, is een moeilijke afweging die ik telkens maak.
    Persoonlijk verkies ik lange, volle aren boven gehakt stro. Het is evenwel leerzaam te horen dat de verhaallijn er kan onder lijden.
    Leuk te vernemen dat je er toch van hebt genoten.

In elke boekenwinkel: