Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 726

Visite

'He ma, sorry dat ik laat ben, hoor. De buurvrouw hield me aan, ik kwam niet weg.'  Mijn dochter staat aan de voordeur.
Ik kom zelf ook net thuis van mijn werk en duw de deur, met rondslingerende schoenen erachter, wat verder open zodat de kinderwagen, een supersonisch sportmodel, naar binnen kan.
'Ze heeft niet geslapen, dus ze is moe. En ik moet meteen kolven, want door die buurvrouw ben ik een uur kwijt. Shit, Elise wil ook een flesje, want de vorige dronk ze niet leeg.' 
Ik kijk naar de mollige, goed uitziende baby in de wagen, mijn kleindochter. Ze is zeven maanden oud en groeit goed. Haar maillot met strikt past perfect bij het zachtroze jurkje en dito hoofdband. De baby lacht me vriendelijk toe en schopt enthousiast met haar beentjes.
'Ze krijgt tanden. Oh, waarom ben ik hier ook helemaal naartoe gelopen, door dat kolven kom ik sowieso nergens aan toe.'
Ik werp een blik op mijn dochter. Haar zandkleurige haren heeft ze haastig bijeengebonden in een slordig knotje, ze draagt een comfortabel uitziende oude, zwarte broek en een topje waar de buste gemakkelijk uit te nemen valt. 
Ze loopt door naar de kamer, waar mijn man juist de kwalificatie van Max Verstappen zit te bekijken. 
'Kan ie op Bumba? Anders wil Elise niet drinken, en zo is ze even afgeleid.' Ze drukt de Formule 1 auto's zonder pardon weg en gooit het aankleedkussen op de bank. 
Met veel kabaal geeft Bumba acte de presence.
'Kiwi, Kiwi. Bal, bal. Waddanna.'
Mijn man neemt de baby in zijn armen, in afwachting van de fles.
'Ze wordt zwaar,'  merkt hij op, het kind omhoog heffend.
Ondertussen heeft mijn dochter een dubbele kolf aan haar borsten gehangen en verplaatst zich bedrijvig van de keuken naar de kamer. Het kolfapparaat maakt een repeterend zoemgeluid, en overstemt zowat het lawaai van de gele clown op het beeldscherm.  
De fles wordt dit keer leeg gedronken, maar nu ontstaat er een nieuwe uitdaging. Want de baby gaat slapen, althans dat hopen we. Met de kolf aangekoppeld loopt mijn dochter mee naar de gang, waar de wagen staat.
'Misschien slaapt ze hier wel even. Dat moet, want anders wordt ze zometeen boos.' 
Ik probeer het kind zo comfortabel mogelijk neer te leggen, maar ze heft het hoofd nieuwsgierig omhoog.
Mijn jongere, thuiswonende zoon komt aan de andere kant van het huis lachend naar binnen.
'Hallo allemaal!'
'Stil,' sist terrormama.
'Moet ik het campingbedje opzetten?' Vraagt mijn man gedienstig. Hij begeeft zich naar boven. Het bedje klapt hij vrij eenvoudig uit, maar de rand van het voeteneind klikt niet even vlot 
in het beveiligingsslotje. Ik sta achter hem te wachten met onze spartelende kleindochter in mijn armen.
Het wordt een gevecht tussen man en bed, waar baby en ik getuige van zijn.
'Moet het echt vast? 'gromt mijn man. 
'Ze kan toch nog niet staan?'
De baby gaat niet slapen. Huilen doet ze wel.
'Zie je nou wel? Nu wordt ze boos,'  zegt mijn dochter, met wanhoop in haar stem.
Uiteindelijk besluit ze een stuk te gaan wandelen met de kleine.  Alles wordt weer ingepakt. Flessen, kolf, luiers, een speelkleed en een setje reservekleding.
Ik vergezel haar tot de deur en zwaai.
Mijn man staat achter me. 
'Was dit vroeger bij ons ook zo?' Informeert hij met een zwakke stem.
'Ik ben moe,' mompel ik.
'Ik ook.'
'We worden oud.'
 
 
 
 
 
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Nicole Schilder
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 120
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Visite"

Geschreven door Nicole Schilder . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
14.09.20
Feedback:
Leuk geschreven! Ik leefde het hardst mee met opa en oma die op het moment dat dochterlief binnenkomt zo'n beetje aan de kant worden geschoven in hun eigen huis en dit zo gelaten ondergaan. Lieve opa en oma!
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
  • Passend in deze rubriek:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
13.09.20
Feedback:
Leuk stuk, Nicole, invoelbaar.
De eerste twee zinnen zetten mij op het verkeerde been: het is net of ze over één en dezelfde persoon gaan: iemand verontschuldigt zich voor de vertraging, ze komt net van haar werk. Dat zit hem vooral in 'Ik kom net van mijn werk en duw de deur open'.
'Ik duw de deur verder open' suggereert in mijn ogen dat IK van buiten komt (mijn voordeur opent naar binnen). Misschien ergens iets tussen als 'Ik open de deur wat verder, zodat zij de kinderwagen makkelijker naar binnen kan duwen. Fijn dat ik zelf net thuis ben van mijn werk.'?
De rondslingerende schoenen suggereren dat dit NIET bij opa en oma thuis is (maar dat is het dus wel, geloof ik, want oma's zoon komt ook (thuis?)).
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
  • Passend in deze rubriek:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Nicole Schilder 13.09.20
    Ik snap de verwarring, Vincent. Er is hier sprake van een gezin waar de oma en opa jonge thuis wonende kinderen hebben en een uitwonende dochter met kind. De beginzinnen kunnen verwarring opleveren inderdaad. Dankjewel voor je mooie feedback.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...