SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Verwaarlozing

Publicatie: 17.07.2021 | Nico Torrenga
Ze kan zich er maar niet toe zetten om te ruimen wat haar moeder dierbaar was en kijkt ontdaan in het rond naar een verlaten plek, die gevuld is met herinneringen, die haar leven hebben getekend. 
Ze denkt terug aan alle ruzies die ze met haar moeder had, het onbegrip voor haar puberale dwarsheid, en het gebrek aan liefde binnen deze kale muren. Ze heeft geen warme herinneringen aan een moeder die haar, zoals een moeder betaamt, in haar armen nam als ze het moeilijk had en alle boze geesten in haar hoofd zou verjagen. Nee …haar moeder was alleen maar met zichzelf begaan, keek naar haar niet om.
Nu, na al die jaren, kreeg ze bericht van de kerk dat haar moeder was overleden, en daar zit ze nu dan… Midden in haar moeders leven, een leven waar zij geen deel van mocht zijn.
In haar handen heeft ze een envelop en ze denkt terug aan de woorden die de dominee uitsprak, toen hij deze haar overhandigde. ‘Uw moeder heeft geleden onder uw afwezigheid. Lees deze brief, misschien kunt u uw moeder vergeven voor de moeder die ze voor u nooit heeft kunnen zijn. Gods wil is soms moeilijk te doorgronden, maar bedenk wel …Hij doet alles met een reden!
Onthutst verfrommelt ze de envelop en gooit deze in de hoek van de kamer en denkt: Waarom zou ik die lezen? Wat koop ik voor haar woorden van spijt, en spijt van wat? Spijt dat ze mij emotioneel verwaarloosd heeft? Spijt van dat ze mij niet zag staan, en mij al die jaren het gevoel gaf dat ik een stuk schroot was en ze mij het liefst bij het grofvuil wilde dumpen? Want zo heb ik mij al die jaren gevoeld …iets wat er eigenlijk niet moest zijn.
Het liefst rent ze de kamer uit en wil ze alles achterlaten wat ze jaren eerder al achtergelaten had, maar een stem fluistert haar in haar oor: ‘God doet alles met een reden…’
Ze kijkt naar de hoek van de kamer, ziet de verfrommelde envelop liggen, en even twijfelt ze wat ze moet doen. Leest ze de brief wel of niet.
Ze denkt aan haar eigen kinderen, aan de innige band die ze met hen heeft, hen alles geeft wat ze van haar moeder niet kreeg.
Haar gemis van een vader doet haar denken aan haar grootvader. Ze was nog klein toen hij overleed, maar de warmte van zijn glimlach voelt ze nog iedere dag. Ze was idolaat van hem en ze wilde zo graag bij hem logeren, maar juist die dag sloeg het onheil weer toe en was ze in drie weken tijd haar beide grootouders kwijt. Haar moeder liet om hen geen traan, zei onzacht dat ze samen verder moesten, en terwijl ze met enige twijfel de envelop pakt, beseft ze dat vanaf die dag samen juist voorbij was.
Ze scheurt de envelop open en leest haar moeders laatste woorden …
‘Voor mijn kleine meid?’ zegt ze verbijsterd hardop en even is ze ontzet door deze woorden. Met name ‘kleine meid’ blijft als een echo in haar gedachten hangen, omdat het een liefdevolle lading heeft, iets wat ze van haar moeder niet kent en nieuwsgierig leest ze verder.
Voor mijn kleine meid,
Ze wist het …al die jaren heeft mijn moeder, jouw grootmoeder het geweten.
Hoe heeft ze al die jaren haar ogen ervoor kunnen sluiten. Hoe kon ze zo blind zijn en niet willen zien wat hij deed.
Nog alle dagen ben ik verdoofd, voel ik mij leeg, beschadigd door haar blindheid, haar zwakte …haar angst voor hem! Haar schuldgevoel en vrees voor het onbekende hadden de overhand en lieten mijn moeder schuilen achter haar masker.
Ik durfde er met haar niet over te praten, omdat ik het met mijzelf al moeilijk genoeg had. Ik kon haar ellende er niet bij hebben, keerde haar de rug toe en toen… Toen ging ze op die bewuste dag naar de zolder en liet mij met hem alleen achter!
Hoe kon ze mij dat aandoen? Al die jaren heeft zij het geweten, speelde tegenover mij mooi weer, gaf ze geen gehoor aan mijn schreeuw om haar aandacht. Ik was immers nog maar een onnozel meisje toen hij die nachten bij mij kwam…
Haar adem wordt haar ontnomen en als ze de woorden nog een keer leest, wordt ze licht in het hoofd. Ze beseft dat haar moeder een groot geheim met zich meedroeg, een die het daglicht niet kon verdragen, en terwijl haar ogen vochtig worden leest ze verder.
De schrik sloeg mij om het hart, toen jij mij vroeg of je bij je opa mocht logeren. Je was toen nog maar zes jaar…
Ik zag de grimas op mijn vader zijn gezicht en ik begreep dat hij niet op de hoogte was van het feit dat mijn moeder het wist. Dat zijn daden, zijn zonde, de reden was dat mijn moeder gebroken naar de zolder ging en mij wederom in de steek liet.
Toen hij drie weken later, op de overloop voor jouw slaapkamerdeur stond en mij met een begerige duivelse blik aankeek, werd ik blind van woede. Door mijn moeder haar zwakheid, verloor ik mijzelf en heb ik hem geduwd…
Jouw eigen grootvader heeft mij alles ontnomen en jou… jou zou hij niet krijgen. Daar heb ik, toen ik daarboven aan de trap bij hem stond, wel voor gezorgd. En toch raakte ik je kwijt en dat heb ik mijn ouders nooit kunnen vergeven. Door hun toedoen ging ik verbitterd door het leven en was ik niet staat om lief te hebben… Om jou lief te hebben. Dat is mijn grootste zonde en daar moest ik mee zien te leven.
Ik wil dat je weet dat ik ontzettend trots op je ben. Trots op de vrouw die jij bent geworden, trots op de liefhebbende moeder die jij voor je kinderen bent… Een moeder die ik nooit voor je heb kunnen zijn. Vergeef me.
Je moeder.
Wanneer ze een uur later de sleutel van het huis aan de dominee geeft, en deze haar vraagt wat te doen met haar moeder haar eigendommen, zegt ze: ‘Vraag dat maar aan uw God …die zal het wel weten! Alles wat ik van mijn moeder wilde hebben, heb ik hier bij me,’ en met de verfrommelde brief in haar hand loopt ze weg.

WAARDERING

HITS:

392

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
18.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Heftig verhaal Nico, goed geschreven.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
18.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Prachtig geschreven!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Nico Torrenga 18.07.21
    Dankjewel. Het oorspronkelijke verhaal was in het Gronings. Voor mij heeft dat nog meer diepgang.
    • Nico 18.07.21
      @ID Het is het Hogelandsters. Als je uit het Westerkwartier of Oost Groningen komt is het nog moeilijker. De meeste Hogelandsters lezen nog amper dialect.
    • Ineke Dijkhuis 18.07.21
      Hoewel ik ben geboren in Groningen, zou het verhaal in het Gronings voor mij moeilijker te lezen zijn.
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.