Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 804

Verloren met kerst

Tijdens het zingen van stille nacht lopen tranen over haar wangen. De vrouw luistert gespannen naar het gezang in de kerk. Door de dikke muren klinkt het toch nog prachtig, het mooiste wat ze in jaren gehoord had.
Het oude kinderwagen waarin al haar bezittingen zich bevinden staat naast haar.
Ik moet me niet aanstellen, niemand heeft hier iets aan. Maar het lukt haar niet zich weg te rukken van deze plek. Elke dag loopt ze hier wel een keer langs als ze zich naar de meest beschermde slaapplaats begeeft, dat ene plekje onze de brug.
Maar nu zal ze te laat zijn voor dat plekje, Bart aasde er al langer op. Ze zucht, het is niet gemakkelijk. Stille nacht is voorbij, voorzichtig schuifelt ze langs de grote kerkmuur richting de brug. Ze voelt zich gespannen, ze weet niet wat haar te wachten staat. De kinderwagen zeult ze achter zich aan, hij zit nog maar half vol.
Normaal zou ze wat eten erin bewaren maar ze wordt regelmatig beroofd door die verslaafden Verslaafd is ze niet, nooit geweest maar het was daarom wel moeilijker overeind te blijven.
Gelukkig heeft ze nog wat contacten in de wijk vanuit de tijd dat ze achter het raam zat. Ach dat is ook al jaren geleden. Eigenlijk kent ze alleen Betje nog en haar zoon die van het gulden glas, gewoon de kroeg waar ze allemaal kwamen, de hoeren van die tijd.
Met stille nacht nog in haar hoofd komt ze bij de brug waar “haar” plekje natuurlijk bezet is. De andere plekken zijn ook al bezet. Oh waarom heeft ze toch bij de kerk staan luisteren en staan dromen van vroeger. Haar moeder nam haar altijd mee naar de kerk, waar ze alleen op de achterste bank mochten zitten want zij waren arm, voor de kerst kreeg haar moeder honderd centen, echt honderd losse, als aalmoes van meneer pastoor. Haar moeder was dankbaar ze kon tenminste iets kopen. Zijzelf ervaarde het als vernederend en heeft zich voorgenomen dat zoiets haar nooit zou overkomen. Heel vroeg al ging ze achter het raam en verdiende flink zodat haar moeder haar hand niet meer hoefde op te houden.
Ach allemaal verleden tijd. Hoe komt dat nu zo boven? Het is zo lang geleden allemaal.
Toen ze dat werk niet meer kon was het snel met haar gedaan.
Ze had het volgehouden tot ze niet meer kon en kijk nu daar staat ze dan aan de rand van het kanaal en berooid, vies, arm en het ergste dat er is dakloos, al jaren dakloos.
Ze zakt vermoeid op een bankje en weet niet goed wat te doen. Ze zal verder moeten zoeken naar een plek, alle goede plekken zijn natuurlijk al weg.
Misschien die portiek bij de hoge stoep, die ligt niet op een gangbare route, die moet je weten.
Sloffend loopt ze naar de overkant trekt de kinderwagen achter zich aan. Ze passeert de kroeg van Betje, waar de deur van openzwaait.
“He Marie,” de zoon van Betje, Teun, loopt naar haar toe.
“Ha die Teun” Ze tracht zo opgewekt mogelijk te praten.
“Waar slaap je vannacht Marie, heb je al een onderkomen?”
“Nou ik loop nu naar de Berendse straat daar hoop ik op een hoge portiek. Dus moet ik verder.”
“Dat dacht ik niet Marie, Mama is thuis dus die wacht op je. We gaan koffie drinken en wat eten en ik zal de logeerkamer in orde maken. Zo gaat dat niet langer en niet tegenstribbelen, ik vind niet dat het zo verder kan.”
Marie kijkt hem strak aan.
“Mijn probleem is niet jouw probleem Teun, dat heb ik al eerder gezegd.”
“Het is genoeg geweest, kom gaan we naar binnen, daar is het warm.”
Ze laat zich domweg meenemen, niet instaat tegen te werken. Binnen is het warm en Betje zit in de keuken achter het cafe.
“Ga zitten Marie, vanaf nu woon je bij ons. Het is afgelopen met dar zwerven. Teun maakt een kamer klaar en we gaan hier samen onze oude dag doorbrengen.`’
Marie gaat zitten, een traan rolt net zoals bij stille nacht, nu van ontroering en dankbaarheid.
“Dank je Betje, dank je Teun. Dit wordt een echte kerstdag. Ik ben dankbaar”
Met z’n drieën delen ze de vreugde van kerstmis en ze zijn samen en het is warm.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Trees Middelkoop
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 238
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Verloren met kerst"

Geschreven door Trees Middelkoop . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!