1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    933 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 12-05-2020

Hits: 471

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Verliefd

Aangepast: 12-05-2020

“Meneer, bent u op de basisschool of voortgezet onderwijs weleens verliefd geweest?” Ja, ja, tegenwoordig durven de leerlingen je wat te vragen. Op zich niet verkeerd hoor, zolang het maar op een respectvolle wijze geschiedt.

“Hoe komen jullie zo bij deze vraag?” “Nou Brian, is ontzettend verliefd op een meisje uit klas 2B”. “Is dat zo Brian?” Arme Brian, hij wist niet waar hij kijken moest. Op die leeftijd is praten over verliefdheid en verkering een zeer gevoelig onderwerp. “Hoe lang heb je al verkering”, was mijn vraag aan hem. “Twee maand”, fluisterde Brian en kuchte verlegen, alsof hij wat geks had gezegd. “En hoe heet ze?”, was mijn volgende vraag. “Marjolein Werkman”. “Zo Brian, je hebt smaak hoor, want ze is lief, aardig en kan nog goed leren ook”.

“Maar meneer, nou probeert u de aandacht van onze vraag af te leiden. “Uh, uh, wat was de vraag ook alweer?”, vroeg ik onnozel. “Nou, bent u weleens verliefd geweest?” “Oké, ik zal jullie een geheimpje verklappen. In klas 5 van de lagere school(groep 7) was ik hopeloos verliefd op Anneke. Een lief klein meisje met pretoogjes. Op een dag in de zomer fietste ik langs haar flat. Ze woonde helemaal bovenin met een balkon op het zuiden. Toevallig zag ik haar aan de balkonreling staan en zwaaide naar haar. Samen met haar moeder zwaaide ze terug. Ik ben toen, over mijn oren verliefd natuurlijk, een blokje om gaan rijden en weer bij haar flat aangekomen, keek ik andermaal omhoog. Ja hoor, ze stond er nog steeds. Ik weer zwaaien en heb geloof ik wel zes keer dat ommetje gefietst. En maar zwaaien en maar zwaaien”. ”Nou dan was u zeker verliefd zeg”, riep Stefan door de klas. “Luister, luister, het verhaal is nog niet teneinde. Op een woensdag op het schoolplein durfde ik haar te vragen die middag naar de rolschaatsbaan aan het Troelstraplein te komen. Ze stemde hiermee in. Om klokslag twee uur kwam ik aangereden op mijn rolschaatsen en daar zat ze al, op een bankje op mij te wachten. We zeiden niet veel tegen elkaar, want we waren best wat verlegen met de situatie. Ik reed een paar keer stoer langs haar heen. Er stond een straffe wind. Op dat moment bedacht ik een stunt die waarschijnlijk op haar een ongelooflijke indruk zou gaan maken. Eerst zou ik tegen de wind in rolschaatsten om dan, met de jas boven mijn hoofd gestrekt als een soort zeil, langs haar heen te schieten. Zo gezegd zo gedaan. Eerst tegen de wind in en toen draaide ik om. Met de wind in de rug kon ik al een behoorlijke vaart maken. Toen ritste ik mijn jas open en stak hem boven mijn hoofd de lucht in. Wat een goed en stoer plan, dacht ik bij mezelf. Ik naderde Anneke, die met openmond naar mij aan het kijken was. Ik daverde langs haar heen en voelde mij net superman. Waar ik geen rekening mee had gehouden, was het rozenperkje aan het einde van de rolschaatsbaan. Hoe ik ook probeerde te remmen, niets hielp. En zo knalde ik het rozenperkje binnen. Onder de schrammen en met de nodige doornen in mijn blote benen en handen keek ik naar Anneke.

Ze lag in een stuip van het lachen. We zijn niet lang gebleven en verkering is er niet van gekomen”. De schoolbel ging en de leerlingen pakten hun tassen. “Niet vergeten het opgegeven huiswerk voor morgen te maken”, kon ik nog net boven het lawaai uitbrengen. Hoorde ik Marjory tegen Bo zeggen :”Wist jij dat meneer Boxem zo’n uitslover was?”

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Billenkoek
610
Lezen?
“Zal die jongen op de foto nu ook een kale kop hebben?
587
Lezen?
“Meneer, wat doet u hier?”
584
Lezen?