Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Verhaal met een staartje
Inzendingen: 888
Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."

Verhaal met een staartje

De wekker was weer later dan de vele vogeltjes die Appie hadden wakker gezongen. Met een bonzend hoofd van het slaapgebrek had hij op de tast zijn pantoffels aangedaan, met zijn ogen nog half dicht. Iedere ochtend hetzelfde. Ver voor zonsopgang werd hij wakker gemaakt door de sijsjes. “Je hebt sijsjes en drijfsijsjes,” hield hij stug vol, “en verder interesseert het me niet.” Volgens zijn vader, een verwoede ornitholoog, begint de roodstaart als eerste met roepen, gevolgd door de lijster en de merel. Hem was het om het even. “Vliegende herriemakers zijn het,” bromde hij voor de zoveelste keer tegen zijn vrouw. Zoals altijd had zij heerlijk geslapen en niets gehoord.

Beneden in het toilet liepen weer mieren rond. Twee weken geleden had hij nog een lokdoosje neergezet, maar dat hadden die krengen kennelijk al weer leeggegeten. Hij sloeg geërgerd naar een fruitvliegje dat voor zijn neus een rondje deed en vertelde vrouwlief dat ze de planten buiten moest zetten in plaats van binnen. Zij hoorde hem geduldig aan, zoals altijd, en zette ondertussen het ontbijt op tafel.

Hij at haastig, met grote happen en slokte zijn iets te hete koffie gulzig naar binnen. Toen stond hij op om naar zijn fiets te gaan, net voordat de kinderen uit bed kwamen. Zijn ergernis was compleet toen er een kattendrol voor de schuur bleek te liggen.

“Ik haat dieren, ik haat ze, ik haat ze,” herhaalde hij half hardop.

De kater van de buren, die door Appies plotselinge komst geen tijd had gehad om zijn uitwerpselen te begraven, hoorde hem. Beledigd zette hij zijn haren overeind en vertelde het aan de herdershond. Het duurde niet lang, of iedereen had het gehoord, dat wil zeggen, alle dieren.

Toen hij hard fietsend was aangekomen op de hoek van de Keizer- en de Stadhouderstraat zetten ze de aanval in. De wesp vloog precies tussen zijn ogen richting neus, de hond leidde zijn aandacht af door hard te blaffen en moeder eend liep samen met haar kleintjes hard kwakend de weg over. Toen hij zijn stuur omgooide, vloog mama duif hem recht in het gezicht.

Het geluid van de sirene werd overstemd door het gekwetter van de vogels, het geblaf van de honden en het gemiauw van de katten. Ze hadden grote lol toen Appie half bewusteloos werd weggedragen de ambulance in.

In het ziekenhuis was het stil, akelig stil. Toen hij zijn ogen voor het eerst weer opende, zag hij een verpleegster die hem vol medelijden, maar ook met enige ironie in haar ogen, bekeek.

“U hebt een mooie val gemaakt,” zei ze, “een lelijk geval van Zoöfobie. Een mevrouw die haar hondje uitliet heeft het allemaal gezien. Ze zei dat u zo schrok van haar Fikkie, die overigens keurig aan de lijn liep, dat u over de kop bent geslagen met de fiets.”

Verontwaardigd wilde hij haar uitleggen wat er echt was gebeurd, maar bedacht toen dat toch niemand hem zou geloven.

“U hebt geluk meneer,” vervolgde ze toen, op een irritante sussende toon, “de dokter, een grote dierenvriend, heeft een nieuw medicijn uitgevonden. Gecombineerd met een goede therapie kan het uw angst voor dieren misschien verminderen. U had vanmorgen geluk dat er verder niemand in de buurt was, want u had ook anderen schade kunnen berokkenen.”

“Angst?” vroeg hij, ziedend van woede. “Angst? Ik haat dieren, ik haat ze!”

Na het bezoek van de psychiater besloot hij om toch maar vrijwillig in behandeling te gaan. Hij werd een week lang opgesloten in een kliniek waar geen diertje te zien was. Voor de grap hing er een koekoeksklok aan de wand waar ieder heel en half uur een clown op een veertje uitsprong. Bij de maaltijden kreeg hij niets dierlijks geserveerd, zelfs geen melk of eieren.

Toen hij dit absoluut zat was, besloot hij – geheel vrijwillig natuurlijk – om het nieuwe medicijn, dat nog in de testfase zat, uit te proberen. Aangezien hij nog nooit angst voor dieren had gehad, enkel een hekel aan hen, werkte het fantastisch tegen zijn angst.

Nog een week later mocht hij weer naar huis. De vogels lachten hem vrolijk uit vanuit de hoge bomen, de honden blaften en de poezen miauwden. Zijn vrouw had een gebraden kippetje in de oven staan en zijn kinderen hadden mooie tekeningen van vissen, vogels en vlinders voor hem gemaakt.

Het was de jongste, die als eerste opmerkzaam werd op de vreemde bobbel achter in zijn broek. Net boven zijn billen begon zich een staart te vormen. De medicijnen bleken toch een onverwachte bijwerking te hebben en werden niet toegelaten op de markt.

Appie is samen met zijn familie vertrokken, met zijn staart tussen de benen. Niemand heeft ooit meer iets van hen gehoord, hoewel sommigen beweren dat de vogels in de bomen over hem zingen als ze 's ochtends vroeg de mensen wakker fluiten.

Dit artikel delen?

Janneke De Leeuw van Weenen

Avatar

Publicatie op .
Hits: 88

geef een waardering voor: "Verhaal met een staartje"

Geschreven door Janneke De Leeuw van Weenen . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
24.10.20
Feedback:
Je bent een sprookjesschrijfster.
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Janneke De Leeuw van Weenen 24.10.20
    Ik heb echt zitten twijfelen of ik dit bij de korte verhalen of bij de sprookjes moest plaatsen Lieven Bedankt voor je waardering!
24.10.20
Feedback:
Heel erg geestig Janneke! Jouw fantasie is eindeloos.
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Janneke De Leeuw van Weenen 24.10.20
    Misschien lijken we daarin wat op elkaar Annemarie? Bedankt voor je waardering!

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Emoticons: ;o = wink:d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !