Korte verhalen

55 woorden verhalen op Schrijverspunt
  • Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

    De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

    Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.
  • Wil je ook een kort verhaal publiceren op Schrijverspunt? Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen (lid worden is gratis). Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

US Open

Jason Westgarden voelde zich niet geweldig. De eerste set had hij verloren met 3-6 en hij was bang dat de tweede set niet veel beter zou gaan. Zijn lippen vertrokken zich tot een smalle, witte streep toen hij zijn tegenstander Sanchez zelfverzekerd zag grijnzen. De klootzak rook bloed. Westgarden had zin om over het net te springen en het racket op zijn kop kapot te slaan en zo die genoegzame grijns van zijn smoel te vegen. Helaas verboden de reglementen dergelijke acties. Hij zat op een stoeltje aan de zijkant van de baan en zag de scheidsrechter rustig naar zijn plaats lopen en het publiek dat terug begon te komen. De broodjes worst zaten er weer in, dacht Westgarden. Hij was godverdomme een paar jaar terug in de finale van de van US Open tweede geworden . Vorig jaar ook tweede en nu ging hij in de finale weer verliezen van een klote taco vreter die god betert nummer 26 op de wereld ranglijst stond. Hij kon het tij nog keren maar het publiek geloofde daar niet meer in. Westgarden eerlijk gezegd zelf ook niet. De eeuwige tweede, noemde de pers hem al.

Sanchez had service en liet de bal een paar keer stuiteren op het gravel. De zon brandde onbarmhartig boven het tennis court en alle mensen op de tribunes zaten zich koelte toe te wuiven. Sanchez sloeg de bal hard naar Westgarden. Hij slaagde erin die terug te slaan maar in vergelijking met zijn tegenstander leek zijn poging te slap en te futloos. Westgarden beet hard op zijn lip en verdrong de wanhoop en frustratie. Hij schreeuwde van woede toen hij weer terug sloeg en legde er al zijn kracht in.

 

6-6. Verdomd. Het ging hem lukken. Er was een half uur pauze en Westgarden haastte zich naar zijn kleedkamer. Wat niemand meer had verwacht en waar ook niet meer op was gerekend gebeurde toch. Westgarden had zich terug geknokt en hoe.

Een official die hem tegemoet kwam stak zijn duim op. Westgarden bedankte hem met een handgebaar.. Als het eruit zag alsof je ging verliezen was je minder dan de stront onder hun schoenen, maar als het toch de goede kant weer op ging zaten ze te slijmen. Hij stak de sleutel in het slot en opende de deur. De stank toen hij binnenkwam was overweldigend. Hij kokhalsde en sloeg zijn hand voor zijn mond. Een geur van dood en bederf. Het leek wel alsof er een dooie in zijn kleedkamer lag. Zijn maag draaide zich om en hij moest zijn uiterste best doen de inhoud binnen te houden.

De luiken voor de ramen waren dicht. Een streep zonlicht drong door de kieren en verlichtte een man die in de hoek van zijn kleedkamer zat. Om hem heen hing de geur die Westgarden spontaan deed kokhalzen.

‘Jezus, wat een stank. Wat is hier aan de hand. Wie ben jij.,’ riep hij met gesmoorde stem.’ Weg hier voor ik de politie bel.’

‘Een hoop vragen,’ zei de onbekende. Zijn stem klonk als het slepen van een zak zand over de grond. Hij was ziekelijk bleek. Bijna net zo wit als het papier van dit verhaal. De irissen van zijn ogen waren zwart , de ogen zelf waren bloeddoorlopen en hij had geen neus. Op die plaats zaten twee gaten in zijn gezicht. De zwarte beschimmelde kleren leken op die van een doodgraver en hingen verfrommeld om zijn lichaam heen.

‘Wat kom je hier doen,’ riep Westgarden met een hoge paniekstem. Met een angstige blik in zijn ogen wankelde hij achteruit en botste tegen een muur.

‘Wilt u de US Open winnen.?’

Westgarden staarde hem aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen.

‘Ik... ik ben al aan het winnen.’

Er klonk een schampere lach. ‘En hoe denkt u dat het komt dat het 6-6 staat.’

Westgarden kreeg kippenvel. Een koude rilling begon in zijn nek en liep langs zijn rug naar beneden. In zijn mond proefde hij de zurige smaak van braaksel.

Hij dwong zichzelf na te denken. Zijn ogen vernauwden zich tot spleetjes en voor het eerst durfde hij zijn ongenode gast beter te bekijken.

‘Godskolere, man. Je ziet eruit als een dode.’

Iets wat op een glimlachje moest lijken gleed over het benige gezicht. ‘Moet ik mijn vraag herhalen?’

‘Wat weet jij van de US Open.’

‘Genoeg om te weten dat u hem wilt winnen.’

Westgarden was naar zijn kleedkamer gekomen om wat eten te halen uit de koelkast maar hij had geen honger meer. De angst en afschuw hadden plaats gemaakt voor nieuwsgierigheid. ‘En hoe stel jij je dat dan voor.’

‘Hoe ik dat ga doen zijn niet uw zaken,’ antwoordde de man,’ Wat wel van belang is dat ik het niet voor niets doe.’

Westgarde lachte schamper. Daar was het addertje onder het gras. Het was gelul. Het bloed klopte in zijn slapen en hij deed dreigend twee stappen naar de man toe. Zijn ogen waren nu aan het donker gewend. De vent leek wel een hoofdrol speler uit zo’n zombiefilm Night of the Living Dead.

De lippen van de man trokken zich terug in een vreugdeloze grijns die een stel rottende tanden liet zien. ‘U kunt mij niet bang maken. Ik doe u een voorstel. Als het u niet bevalt ga ik weer en zult u mij nooit meer zien.’

Westgarden schuifelde achteruit naar de enigste zitbank die de kleedkamer rijk was en liet zich erin vallen zonder zijn ogen van de man af te houden. ‘Wie, of wat bent u eigenlijk.’

‘Mijn naam doet er niet toe. Maar u mag mij een Verzamelaar noemen.’

‘Verzamelaar,’ echode Westgarden hem na. ‘Wat verzameld u dan.’

Even viel er een pauze die door de Verzamelaar werd verbroken. ‘Met het beantwoorden van uw vraag kom ik gelijk aan bij uw tegenprestatie. ‘

‘Mijn tegenprestatie,’ herhaalde Westgarden met droge mond. Zijn hart bonsde in de keel en zijn handen voelden klam aan.

De Verzamelaar kwam overeind , richte zich op in zijn volle lengte en torende boven Westgarden uit. De stank die uit zijn mond kwam was overweldigend.

‘Ik wil de ziel van uw vrouw en uw zoon.’

Westgarden moest bijna janken van opluchting. Was dat alles. Godskolere . Hij mocht ze hebben. Hij stond met trillende onderlip en slikte zijn tranen weg.

‘Maar waarom.’

De Verzamelaar ging weer zitten. ‘Geen enkele emotie is zo sterk als haat.

Kijk.’

Met een melodramatisch gebaar sloeg hij zijn jas open en tot Westgarden zijn grote afschuw zag hij dat de vent een doorschijnend lichaam had waarin tientallen naakte gedaanten kronkelden. Hun mond grotesk vertrokken in een geluidloze schreeuw. Westgarden kon het niet meer tegenhouden. Hij sprong op en ledigde zijn maag in een hoek van de kleedkamer.

‘De haat omdat ze verraden zijn door iemand die ze vertrouwden. Hun man en vader. De man waar ze naar opkeken en liefhadden. Die emotie houdt mij in leven. Hun haat is mijn kracht, mijn levensader.’

Hij sloeg zijn jas dicht.’ Nu u dit weet hebben we alleen nog een kleine formaliteit te gaan. Wilt u de US Open winnen?’

De tranen die nu opwelden in de ogen van Westgarden waren tranen van dankbaarheid. Hij knielde aan de voeten van de man en zijn warme tranen vielen op de rottende schoenen. ‘Mijn weldoener,’ snikte hij.

 

Westgarden herinnerde zich later alleen nog het overweldigende applaus van de mensen en de felicitaties van vrienden en bekenden. Als in een roes nam hij de beker aan van de official en gaf interviews aan sport verslaggevers. Pas op het moment dat hij op de stoep voor zijn huis stond kwamen de herinneringen aan de Verzamelaar weer terug. Hij opende het hek , glipte naar binnen en sloot het geruisloos. Om hem heen hing een onwerkelijke stilte die zelfs niet verstoord werd door het geluid van het verkeer verderop of de vogeltjes in de bomen. Hij had verwacht dat Claudia en Steve hem tegemoet zouden rennen toen hij zich de Verzamelaar herinnerde. Onzeker keek hij om zich heen. Was het nu al gebeurd? Zijn mond werd droog. Het beeld van de gedaanten in het lichaam van de Verzamelaar waren op zijn netvlies gebrand.

Stap voor stap liep hij naar de deur die tot zijn verbazing openstond. Westgarden liep de gang in toen hij het al rook. Een koperachtige geur gecombineerd met de afschuwelijke stank van de Verzamelaar. Als in een droom liep hij naar de grote huiskamer. Bloed droop langs de muren naar beneden. Jezus. Zoveel bloed had hij zijn hele leven nog niet gezien. Op een bank in de kamer zat de Verzamelaar op hem te wachten. ‘Ik heb op je gewacht.’

‘Wat is dit. Ik heb toch voldaan aan je voorwaarden.’

De Verzamelaar neeg zijn hoofd.’ Zeker. Maar Claudia en Steve hadden ook een grote wens. Een wens waarbij ook zij bereid waren jou op te offeren. Snap je?’

Westgarden voelde een snottebel aan zijn neus hangen toen de volle omvang van de woorden tot hem doordrong. ‘Nee,’ schreeuwde hij.’ Nee!!’

 

 

EINDE

 

 

 

 

 

 

 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 195
(Gemiddelde waardering 4 met 2 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Top 10 : Meest gelezen in deze rubriek

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

De pedante Peugeot

nov 01, 2019 Cursiefje Dorine Van der Marel

Het pluizenvisioen

nov 05, 2019 Column Reinder Veelinx

Meer schrijfactiviteiten