• Kort verhaal
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Blog

    256 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    433 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    518 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    274 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1148 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    409 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    34 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    18 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1031 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    119 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    39 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    12 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Uitbraak*

Er is geen ontkomen aan, waarom ben ik er in godsnaam aan begonnen. Ik was beter in mijn cel gebleven in plaats van zo geïmproviseerd te willen uitbreken. Nu zit ik in de val. Mijn adem is onrustig en snel. Mijn hart klopt in mijn keel. Het zweet loopt me langs de ribben. Mijn knie doet pijn. Af en toe zak ik lichtjes door. Dan moet ik snel de spieren van mijn dijen opspannen, en mijn been strekken. Erg stabiel sta ik niet. Het schildwachthuisje, waarin ik met mijn gijzelaar mijn toevlucht gezocht heb, is daarenboven eng, zeker voor twee mensen. Het is gemaakt voor één persoon, net zoals het wachthuisje langs de andere kant van de grote ingangspoort. Sinds mensenheugenis worden hier echter geen wachtposten meer opgesteld. Die wachthuisjes zijn relieken uit het verleden, nissen waaruit de beelden werden weggenomen. Nu staan we hier met z´n tweeën in één zo een hokje, dicht tegen elkaar aan. We kunnen geen kant uit. Hoe moet dat eindigen? Ik houd dan wel een mes tegen de rug van de man vóór mij, maar wat bereik ik daarmee? Hij moet net zoveel angst hebben als ik. De zweetdruppels staan in zijn nek. Maar weglopen kan hij niet, ik waarschuw hem en duw herhaaldelijk de punt van mijn mes tegen zijn jas. Hij weet dat mijn arm sneller is dan zijn benen. Als hij zich durft verroeren, gaat het mes erin. Dan ga ik er ook aan natuurlijk, zoveel is zeker, want die ginder aan de overkant hebben vast méér in de vingers dan wat spelletjes aan het schietkraam op de foor. Ik besef het, het loopt helemaal fout. Neen, hier is geen ontkomen aan. Maar mij overgeven? Nooit ofte nooit! Ik wil gaan en staan waar ik wil, ik wil mijn vrijheid terug.


***

Ik voel de punt van een mes tegen mijn rug, hij laat duidelijk merken dat het hem menens is. Ik voel zijn warme adem in mijn nek, het stoort me zeer. Hij ademt snel. Af en toe raakt zijn knie mijn knieholte, maar dan trekt hij meteen weer zijn been in gestrekte positie. Ik wil wel iets zeggen, maar ik durf niet. Ik zie geen uitweg. De dreiging komt van twee kanten, van achter mij, en tegelijk van vóór mij, want ginder staat de loop van een geweer op mij gericht. Het zien daarvan is om waanzinnig te worden. Een gemaskerde scherpschutter wendt geen seconde zijn blik af, zijn hoofd plakt tegen het vizier. Het moet vermoeiend zijn om ons zonder verpozen en in opperste concentratie met één oog te observeren. Zijn ploeg heeft zich opgesteld midden in het plantsoen, dat de boulevard in twee brede baanstroken splitst. Het wapen staat pal vóór mij op een drievoet, twintig, vijfentwintig meter van mij verwijderd. Al meerdere keren hebben twee of drie van die jongens elkaar vliegensvlug afgewisseld. Tussen het geschut en ons twee liggen eerst breeduit de kasseien vóór de ingangspoort van de gevangenis en dan de boulevard. Het verkeer wordt al uren omgeleid, ramptoeristen worden op afstand gehouden. Tussen de bomen zie ik twee donkerblauwe overvalwagens van het elitekorps en wat verder de wit-blauwe wagens van de lokale politie. Bijna tien jaar heb ik het hier voor het zeggen, en op een paar schermutselingen na met enkele gevangenen, en één keer ook een korte staking van de cipiers, ben ik al die tijd niet met grote problemen geconfronteerd geweest. En nu dit. Ik probeer niet te denken, maar het lukt me niet. Waar is mijn vrouw? Waar zijn mijn kinderen? Wat weten ze? Konden ze er vooralsnog maar niets van vernemen! Wat als de man achter mij het begeeft, om welke reden dan ook het mes in mijn rug plant? Als hij maar niet gaat flippen! Wat als de schutter een fout maakt, per vergissing schiet, een beweging ziet die er geen was? Lieve God, sta hem bij. Laat hem de juiste beslissing nemen, op het juiste moment. Laat me hier levend uit komen.


***

Ik zie zijn mimiek, hij is uiterst gespannen. Nogal vanzelfsprekend. Van de man achter hem zie ik nauwelijks de contouren, hij houdt zich gedeisd. Maar hoe lang houden die twee dat nog uit? We staan hier al van vóór de middag. Het is abnormaal warm vandaag; de hitte, de dorst, de angst, de zenuwen, het moet hen uitputten. Lang kan het niet meer duren, vroeg of laat bezwijken ze. Mocht één van beiden flauwvallen, dan is de klus vlug geklaard. Helaas, géén van ons heeft het scenario getekend. Het is wachten, wachten, wachten. Op een ontknoping die maar niet komt.

Straks neemt een collega het van mij over, dan kan ik weer wat ontspannen, eens drinken, eens rondwandelen. En hopelijk ben ik vanavond thuis, want mijn zoontje verjaart. Vooralsnog houden die twee mij hier vast. Willem Tell, ik ben Willem Tell van de eenentwintigste eeuw. Tja, hoe zat dat nu eigenlijk met Willem Tell? Doorboorde hij met zijn pijl de appel, of zat hij ernaast? Zeker schoot hij de sukkel niet in het gezicht, dat zou ik wel onthouden hebben. Stel u voor dat mij zoiets overkomt. Dat ik de verkeerde raak. Eén van beide een oor afketsen zou nog geen drama zijn. Vincent Van Gogh heeft nog anderhalf jaar geleefd nadat hij zelf zijn rechter oor had afgesneden. Maar de verkeerde in het gezicht treffen, ik mag er niet aan denken.

Wie van die twee zit nu het meest in de penarie? De gijzelaar ziet alles gebeuren. In principe moet hij weten dat er geen schot zal vallen zolang wij niet zeker zijn. Maar wanneer zijn wij zeker? Zijn gijzelnemer ziet niets. Dat is andere koek. Hij kan alleen de oren spitsen – hij heeft ze nog alle twee - en raden wat zich vóór hen afspeelt. Ze staan nog steeds bewegingsloos. Hoe lang nog?

Nu! Ik zie zijn hoofd heel, heel traag van achter het hoofd van zijn gijzelaar schuiven. De hemeltergende onwetendheid en de spanning moeten hem teveel geworden zijn, hij wil poolshoogte nemen. Hoe dom! Hij houdt zijn hoofd wat schuin, nóg dommer! Ik houd mijn adem in. Het eerst komt zijn grijze haar tevoorschijn, nu ook een stukje van zijn voorhoofd. Nog wacht ik tot ik min of meer twee centimeter heb. Nu! Met een schrille fluittoon zoeft de kogel duizelingwekkend snel naar het wachthuisje, veel te snel om de geviseerde de tijd te laten om zich nog terug te trekken. Daar ligt hij, het hoofd aan flarden geschoten. De gegijzelde gevangenisdirecteur kijkt wezenloos voor zich uit, als versteend. Dan richt hij zijn blik op het dode lichaam dat naast hem ligt. Vervolgens wendt hij het hoofd naar het schouderstuk van zijn jas. Met de toppen van zijn vingers zwiept hij de hersens er vanaf. Een aan flarden geschoten ziel. Een poosje nog blijft hij bewegingsloos staan, dan gaat hij zwijgend de gevangenispoort binnen. Bevrijd.

En ik, ik kan naar het verjaardagsfeest.


* Genomineerd voor de Raadselige Roos 2019

 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Uitbraak*"

© Lieven Vandekerckhove
01.02.20
Feedback:
Correctie ivm oude waarderingen.
  • Kwaliteit
    4/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Rebelle van Reymerswael, schrijfgek 01.02.20
    Zeer spannend verhaal met een heel verrassend eind! :lol:
  • Ingrid Bruggink 01.02.20
    Mooi omschreven vanuit de diverse invalshoeken. 10 jaar werkzaam geweest in het gevangeniswezen , 5 jaar daarvan daadwerkelijk gewapend in een uitkijkpost gestaan. Gelukkig nooit hoeven schieten. Het harde en het cynisme komt bij terug in de woorden: "en ik kan naar het verjaardagsfees t". Zo herkenbaar. Al je gevoel uitschakelen op het moment dat het moet.
  • Anita Vlietman 02.02.20
    Mooi!

In elke boekenwinkel: