Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Trouw ik straks of niet?

Februari, lang geleden. Mijn tweede vriend en ik wandelden in een park in
levendige conversatie, zijn arm rond mijn schouder. Plots vroeg hij me: 'Wat
denk je van trouwen in augustus'? Was dat mijn enige echte huwelijksaanzoek?
Ik dacht effe na en zei: 'Oké'! En we praatten verder.

Augustus kwam en de avond voor ons huwelijk werd er laat gebeld aan de
voordeur. Het spionnetje toonde mijn vriend. Opgewonden kwam hij binnen en
vertelde dat zijn ouders het huwelijk in twijfel trokken en hij was meteen
onthutst thuis weggereden. Mijn moeder trok zich terug en liet ons praten.
Heel populair was ik niet, mijn toekomstige schoonmoeder, 'de bonne
famille', verkoos een Franstalige en rijke schoondochter, ik was geen van
beide, typisch Belgisch fenomeen. Mijn toekomstige schoonvader was kritisch
en cynisch naar iedereen toe. Gekalmeerd keerde mijn vriend terug naar huis
en mijn moeder en ik gingen naar bed, het was erg laat. Ik kon de slaap niet
vatten, trouw ik straks of niet? Het werd een blanke nacht, geen oog, noch
linker noch rechter, geslapen. De kapper verwachtte ons heel vroeg in de
ochtend, het werd mijn allerlaatste bezoek aan een kapsalon, mijn hoofd kon
al het kapwerk niet langer aan. Bij het einde van de marteling stond er een
verdieping op mijn hoofd, helemaal niet naar mijn zin. 

Terug thuis, prachtig weer, namen mijn moeder en ik rustig ontbijt,
terrasdeur open, en haalden herinneringen op. We vergaten zowaar het
huwelijk. Tot het plots echt tijd werd. Mijn vader kwam ontbijten en ik
palmde de badkamer in. Mijn verdieping, gefixeerd met haarlak, borstelde ik
voorzichtig neer, met statisch haar tot gevolg, vliegend naar alle
windstreken. Uiteindelijk had ik een minuscuul dotje en pieken naar alle
kanten, het geleek nergens op. Ik werd moe, hees me in mijn bruidskleed,
helemaal alleen, bracht sluier aan en stond paraat boven aan de trap op tijd
voor de aankomende trouwpartij, als ze al kwamen. Niks meer gehoord. Ik zou
een seintje krijgen van mijn moeder wanneer de trap af te dalen met de
schoonfamilie me verwelkomend in de hal. Er werd gebeld, mijn moeder liet het
gezelschap binnen in de living en ik bleef wachten. Ik hoorde lachen en
praten maar om mij werd niet gevraagd. Mijn vader kwam de trap opgelopen en
schrok zich een aap bij het zien van al mijn witheid, hij kwam een zakdoek
halen en wist van geen sein. Hij zou beneden informeren. Ik was moe en had
er al helemaal geen zin meer in. Een tijd later, een kwartier was vergleden,
werd ik beneden uitgenodigd en daalde de trap af, boos maar met geveinsde
glimlach. Een enkele oh! 
De burgemeester was uit vakantie teruggekomen om ons te trouwen: mijn vader
was Volksvertegenwoordiger, jullie Tweede Kamer, zo'n twintig jaar lang, de
allereerste in mijn geboortestad. Nadien wilden alle lokale politieke
partijen hem als burgemeester maar hij wou niet en werd het dus ook niet.
Mijn schoonfamilie was heel bekend in economisch Vlaanderen, vandaar. 

In ons landelijke kerkje, aan de stadsrand, liep het mis. De organist, een
invaller, vermassacreerde Bachs Toccata en Fuga in d klein bij de intrede,
ik struikelde haast van ontzetting. Ik had het hem nochtans in repetitie
voorgespeeld met verwijzing naar alle muzikale valkuilen. Hij viel in elk
ervan. Tijdens de mis en viering droomde ik weg, zo moe, tot er plots een
kelk aan mijn mond stond. 
Wilde ik eigenlijk een sober kleinschalig feest met enkel de gezinsleden
zoals mijn eerste verloofde gepland had, gevolgd door een lange,
romantische, luxueuze huwelijksreis, was dat ondenkbaar in mijn nieuwe
schoonfamilie. Tijdens de receptie heb ik in de tuin, schuilend voor de zon
onder een boom, minstens 500 handen geschud van mensen die ik nooit gezien
had en nooit meer zou zien. Diner en avond verliepen verfijnd.
De huwelijksreis was lang, romantisch en luxueus. 

Niemand van wie zich destijds aanbood kan tippen aan mijn man. En, we kunnen
gewoonweg niet zonder elkaar. 
© Helena Mattheyssens op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
26.10.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Heel mooi beschreven, Helena. En een heel mooi einde van het verhaal. Graag gelezen!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Helena Mattheyssens 26.10.22
    Hartelijk bedankt, Ineke! Ja, het einde maakt het vorige irrelevant, al had ik graag een mooiere herinnering aan onze trouwdag gehad.
26.10.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Mooi verhaal, mooi beschreven. Erg van genoten.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Helena Mattheyssens 26.10.22
    Dankjewel, Els! Blij dat je plezier beleefde aan de lectuur. Wat een trouwdag! Achteraf moest ik er zelf om lachen.