Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

253 Hits

Publicatie op:
Trauma
Licht zo fel dat de hele wereld erin lijkt op te gaan. Alsof er niets anders meer bestaat dan zij, daar midden op de weg, en het enorme gevaarte dat daar plotseling moordlustig, met onverminderde snelheid voor haar opdoemt. Met wijd opengesperde ogen staart ze verschrikt als het welbekende hert in de verblindende koplampen. Ze zou iets moeten doen, in beweging moeten komen. Maar het is alsof haar voeten met het asfalt versmolten zijn. Wat een vreemde gewaarwording: aan de ene kant het oorverdovende geluid van de zware dieselmotor en de reusachtige banden die hongerig op haar af denderen en tegelijkertijd de serene stilte waarin de hele scène zich lijkt te hullen. ‘Het is echt net als in een film’, denkt ze verwonderd, en een moment sluit ze haar ogen. Dan wordt ze gegrepen door de enorme grill en als een lappenpop door de lucht gesmeten. Maar dat voelt ze niet meer. Ze voelt en ziet en denkt helemaal niets meer.
 
Opnieuw licht en het geloei van een sirene. En dan alles weer zwart. Stemmen. Opgewonden stemmen en vage, witte schimmen tussen haar opgezwollen oogleden door, voordat ze weer wegzakt in het lege niets. Meerdere botbreuken, inwendige bloedingen, een hele reeks operaties, gruwelijke pijnen en een langdurig verblijf op de afdeling Traumatologie. Haar herstel vergt het uiterste, maar ze toont ongekende kracht en doorzettingsvermogen en boekt resultaten waar haar team van chirurgen niet van had durven dromen. De dag voordat ze eindelijk uit het ziekenhuis zal worden ontslagen, met weliswaar nog een lang en zwaar revalidatietraject te gaan, hebben enkele vrienden zich rond haar bed verzameld. “Fijn zeg. Nu kun je het lekker afsluiten. Streep eronder en lekker vooruit kijken!”
 
Uh, wacht even hoor. Dit slaat echt helemaal nergens op. Om te beginnen is het een tikkie onwaarschijnlijk dat iemand een directe aanrijding door een vrachtwagen navertelt. Maar geen mens zou het ooit in zijn hoofd halen om in zo’n situatie zoiets te zeggen. Iedereen zou het volkomen vanzelfsprekend vinden dat iemand die dergelijk letsel heeft opgelopen, daar langdurig en misschien wel levenslange gevolgen aan overhoudt. Dat verwondingen ook na jaren nog problemen kunnen geven en dat sommige littekens altijd zichtbaar zullen blijven. Maar goed, ik zal me er verder niet mee bemoeien. Laten we het er maar even mee doen.
 
Na de aanrijding is ze als traumapatiënt binnengebracht op de Spoedeisende Hulp. De term ‘trauma’ wordt gebruikt voor een ongeval waarbij een kracht van buitenaf op het lichaam heeft ingewerkt. De overdracht van energie veroorzaakt lichamelijk letsel. Aangezien zij als voetganger is aangereden door een vrachtauto is er sprake van een zogenaamd hoogenergetisch trauma.
 
Maar daar is het niet bij gebleven. Want net voordat de impact plaatsvond en het licht uitging, heeft ze haar ogen weer opengedaan en heeft ze zijn blik gevangen, daar hoog boven haar achter dat grote stuur. Is er dat moment van verbaasde herkenning geweest van dat hele vertrouwde gezicht waarnaast ze al die jaren heeft geslapen. Het gezicht dat ze zo vaak heeft gekust en soms heeft vervloekt. Het gezicht dat haar keer op keer verbetering heeft beloofd als ze zich zo in de steek gelaten voelde en hem vertelde hoe erg ze hem nodig had. Het gezicht dat haar in dat prachtige kerkje ooit heeft beloofd haar te beschermen en voor altijd voor haar te zorgen. En terwijl hij haar recht in haar verbijsterde ogen keek, heeft hij quasi-verontschuldigend geglimlacht en zijn schouders opgetrokken. En dát, dat is trauma van een hele andere soort.
 
Er zijn verwondingen en kneuzingen die niet zichtbaar zijn aan de buitenkant. Interne bloedingen die niet operatief hersteld kunnen worden. Er is trauma dat zich niet laat zien op een röntgenfoto, CT-scan of MRI. Het ontstaat wanneer je hele systeem geschokt is door een ingrijpende gebeurtenis, door een reeks gebeurtenissen of door jarenlang incasseren. Van bijvoorbeeld verwaarlozing, fysieke of emotionele mishandeling, seksueel misbruik, langdurig bedrog, manipulatief, controlerend, verslavings- en/of persoonlijkheidsstoornis-gerelateerd gedrag. Wanneer niet je botten, maar je vertrouwen en zekerheden volledig verbrijzeld zijn. En je gevoel van veiligheid is geraakt tot in de kern. Je ziet er aan de buitenkant weinig of niets van, maar het is overal om je heen.

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Trauma"

© Romy Bezemer
31.08.20
Feedback:
Vooral je laatste zin raakt een diepe kern van waarheid.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: