Korte verhalen

55 woorden verhalen op Schrijverspunt
  • Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

    De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

    Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.
  • Wil je ook een kort verhaal publiceren op Schrijverspunt? Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen (lid worden is gratis). Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Transport

Angstig, verscheurd van binnen keek Claudia rond zich heen. Onopvallend. Ze had altijd geweten dat ze redelijk goed oud kon worden in het kamp. Als ze maar niet teveel op viel… als ze maar niet op vervoer gezet zou worden. Wie op vervoer ging, kwam nooit meer terug. Zovelen van haar familie waren op vervoer gegaan. De verhalen waren huiveringwekkend. Wie op transport ging, kwam na een lange, pijnlijke reis op een plek uit je nachtmerries. Daar volgde een zekere dood.
Nu stond Claudia in de rij. Ze had geleerd de bewakers te ontwijken, dan lieten ze je met rust.Als ze hun blik eenmaal op jou gericht hadden echter, was er geen ontkomen meer aan. Met stokken waren ze in de rij geslagen. Murw stonden ze te wachten om in te stappen. De bewakers gingen opgefokt te werk.

Onbewust gingen Claudia’s gedachten terug naar haar kinderen. Net als veel vrouwen om haar heen, leek ook zij van jongs af aan gezien te zijn als een soort van kinderfabriek. Desondanks was in die paar zwangerschappen telkens een band gegroeid die onbeschrijfelijk was. Zeker die eerste keer. Onervaren in de pijn die zou volgen na de geboord, had ze het leventje in zich gekoesterd. Het was, ondanks de ellende in het kamp, een periode van geluk geweest. Deze was in pijn geëindigd na de bevalling. Men had haar niet eens de kans gegeven om haar pasgeborene te zien. Ze wist nog niet of het een dochter of zoon was geweest. Daarna was het nooit meer hetzelfde geweest. Behalve het einde. Dat was altijd hetzelfde.

Twee vrouwen gingen haar nog voor, daarna was Claudia aan de beurt. Ze werd zo misselijk van angst, dat ze de stokslagen nauwelijks voelde. De ruimte waar de vrouw binnen geduwd werden was benauwd, zweterig en doordrongen van angst. Ze struikelde bijna over iemand die daar lag. In het donker zag ze niet wie het was. Zo goed en kwaad als het kon deed  ze een poging om te helpen. Bijna viel ze zelf ook. Instinctief wist ze dat dit niet mocht gebeuren. Wat er ook gebeurde, ze kon niet vallen. Dat zou haar dood betekenen. Met pijnlijke benen en duizelend, probeerde ze zich te concentreren op het blijven staan. Er leken uren voorbij te gaan...
Ze waren onderweg. Hoewel ze wist dat haar einde nog dichterbij was, voelde ze ook een soort van opluchting bij het in beweging komen. Ze had zoveel pijn, ze was zo moe. Ze wilde slapen, maar ze moest wakker worden. Als ze zou vallen, zou ze vertrapt worden en daar sterven op de vloer.
Toen de deuren van het transport na eindeloze tijd open gingen en Claudia naar buiten kon, mistte ze de kracht. Ze viel languit voor de voeten van man neer, die achteloos op haar neer keek. Sleep haar naar de slachterij, hoorde ze hem nog zeggen. Daarna werd ze zwart voor ogen.
Ze werd aan een haak geslagen en samen met de andere koeien de slachterij in gesleept.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 256
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Top 10 : Meest gelezen in deze rubriek

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

Michelles première

nov 18, 2019 Kort verhaal Antoinette Jarig

Het pluizenvisioen

nov 05, 2019 Column Reinder Veelinx

Meer schrijfactiviteiten