Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

44 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Theatraal

Het theater wist niet hoe het was ontstaan, maar kende wel het moment waarop het bewustzijn verwierf.

De accumulatie van geabsorbeerde emoties en expressieve kunst had na vele jaren een kritiek punt bereikt. Het gebouw was inmiddels oud en doorleefd, met stenen die gaandeweg doortrokken waren geraakt van zweet en tranen, achtergelaten door generaties van artiesten en publiek. De ontstane ambiance was een vorm van proto-empathie, als een haard wachtend op het strijken van de lucifer. Tegen het einde van een nagenoeg perfecte uitvoering van de Mattheus Passion, brak de opgebouwde empathische druk onverwachts door en creëerde zelfbewustzijn.

Zelfbewustzijn. Zelf. Wat een magie! Wat een relevatie! Wat gaf het dat de secondenlange siddering welke door het gebouw trok het oratorium voortijdig in paniek deed eindigen. Het was gewoon meer en zelfs een geheel nieuwe emotie! Zelf!

Naast de bijzondere beleving dat bewustzijn zelf al was, kwam het bijkomende begrip en waardering dat het theater nu ervoer bij elke nieuwe voorstelling, of het nu een concert, tragedie of komedie was. Het gebouw leefde op bij het gelach of gehuil, applaus en geroezemoes dat dagelijks tussen de muren weerklonk en wist iets van de appreciatie weer terug te geven aan de uitvoerenden. Het theater begon, laat in zijn bestaan, eindelijk naam te maken.

Haast mystiek was het moment toen een nieuw algemeen directeur werd aangesteld, een empathisch persoon die begiftigt bleek met een bepaald telepathisch vermogen. Stel je voor, dat moment toen theater en directeur voor het eerst elkaars aanwezigheid bemerkten, dat contact, de verwondering, de band die ontstond. Stel je voor welke creatieve mogelijkheden zich voor hen ontvouwde. De faam van het theater steeg tot een ongekend niveau. Een nieuw hoogtepunt van artisticiteit en virtuositeit.

Maar de directeur was een mens. En sterfelijk. Na zijn dood drong zich een mate van droefheid op welke nooit meer zou verdwijnen. Langzaam maar onstuitbaar boog de kwaliteit neerwaarts en liep het aantal bijzondere voorstellingen terug. Het verwend publiek keerde het theater teleurgesteld de rug toe. Tot het moment kwam dat de deuren nooit meer uitnodigend open zwaaiden.

Het theater kreeg tijd om te piekeren.

Kwam het door de melancholie welke in de gangen leek te hangen, de donkere en stoffige zaal waar nu enkel nog de echo klonk van vallende stukken pleister van verwaarloosde muren? Het was niet alsof mensen geen belangstelling meer hadden voor kunst en cultuur. Maar het publiek bleef buiten en liep voorbij, zo verdiept in hun kleine handzame theatertjes dat ze soms zonder op te kijken de straat overstaken.

De aandacht eenmaal buiten de muren gericht deed het theater beseffen dat aanpalende gebouwen, zelfs het hele blok, aan afbraak onderhevig was. Toch drong de brute realiteit pas echt door toen een sloopkogel tegen de eigen gevel begon te beuken. Een nieuwe relevatie daagde, namelijk het besef dat Zelf, ongeacht de aard van de fysieke bouwstenen, tevens de schaduw van Eindig in zich meedroeg. Een trilling voer door het gebouw. Was het enkel de sloopkogel?

Het theater kon zich de bouw niet herinneren, maar kende wel het moment waarop het stierf.

 


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Theatraal"

© Anton van Esch
01.06.21
Feedback:
Mooi beschreven!
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig