Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 553
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Telefoon-analyse

| Marie 76

"Het zou voor mij gemakkelijker zijn om over mijn gevoelens te praten als hij mij eens contacteert. Hij heeft nog altijd niets van zich laten horen!”

Mijn vriendin zuchtte. Hoe durfde hij? Haar vriend zou toch wel een beetje interesse kunnen tonen?

“Ik heb zelfs twijfels of het hem wel überhaupt interesseert. Acties spreken duidelijker dan woorden,” zei ik heel gedecideerd, terwijl ik de telefoon tussen schouder en kin klemde. Ik zou zo stilaan eens een toestel moeten kopen dat op speaker kon.

Het bleef compleet stil van zijn kant. Geen telefoontje, geen smsje, niets.

“Wat dacht hij wel...” waren wij het, na een zoveelste lange analyse, volmondig eens.

“Jij hebt al genoeg gedaan!” sprak ik luid. “En bovendien, de man is de jager, een vrouw loopt niet achter een man, punt.”

Hij stond, wat ons betreft, nu ver onderaan de waarderingsladder. Sterker nog, binnenkort zou hij er wellicht aftuimelen.

Uren en uren telefoons waren aan dit besluit vooraf gegaan. Elke beweging, elk woord, elke blik werd aan een strenge ontleding van ons onderworpen. Voor de leeuwen werd hij gegooid, meedogenloos.

Zij had echt haar best al gedaan, vonden wij. Want zelf kwam ze ook aan bod in het verhaal. Elke poging om eens af te spreken, bleek moeilijker te gaan dan voorheen. Schrikte het hem soms af? Waarom antwoordde hij niet? We hadden zovele vragen, waar we dan voor elkaar antwoorden voor zochten. Misschien moest ze de volledige relatie maar vergeten, het hoefde niet altijd van één kant te komen. En nu ze het volledig had opgegeven, gebeurde er werkelijk niets meer.

De week nadien, was er weer nieuws. We zouden een krant kunnen beginnen.

“Je moet hier toch voor gaan zitten, “ had ze gezucht. “ik weet even niet meer wat ik moet doen.”

Ik zette mijn hete kop thee neer en deed maar wat ze vroeg.

“Ik was toch naar hem toe gegaan en we zijn uiteindelijk aan de praat geraakt. Het heeft ons goed gedaan…” Het kwam er wat aarzelend uit, wat een beetje vreemd was, gezien dit heuglijke nieuws.

“Wat gebeurde er?” vroeg ik. Ik nam stilletjes een slokje.

“Hij vertelde dat hij mij meermaals berichten gestuurd had!” vertelde ze door de telefoon. “Ik kon dat niet aannemen, want ik had niets ontvangen. Ik zou bijna boos gaan worden. Hij bleef het echter volhouden en volhouden. Ik zag dat hij niet loog. En…uiteindelijk heeft hij mijn mobiele telefoon eens vast genomen.”

Weer een slokje. Stilte. En toen kwam het.

“Ik had hem zelf op geblokkeerd staan…!” riep ze plots. Ik had me bijna verslikt.

“…maar ik was dat glad vergeten!”

Het begon me stilaan te dagen. Maanden geleden, was er ook behoorlijk wat reden tot boosheid geweest. De nodige analyses waren eraan vooraf gegaan, maar het zou niet baten. Even gedecideerd als nu, had ze in haar woede elk kanaal waarop hij contact kon zoeken, afgesloten. Geen facebook, geen smsjes, geen telefoon… Ze zou onbereikbaar zijn, tot hij het goed gemaakt had.

Ze had er alleen niet bij stilgestaan…dat dat vanaf nu dus niet meer kon.

“Tja,” zei ik stilletjes. “Die actie is ook heel duidelijk,” zei ik.“Ik vrees dat hij het begrepen heeft. “

“Ik schaam me diep,” antwoordde ze. “Toen hij mij belde, kwam hij meteen op mijn antwoord-apparaat, terwijl mijn mobiele telefoon niet eens rinkelde. Hij heeft ook alle smsjes laten zien, duidelijk verzonden. Pas toen de blokkade opgeheven was, stroomden ze één na één binnen. Mijn wangen zien er nog rood van.”

De vriend is nu, als bij wonder, de waarderingsladder weer opgeklommen. Het is verbazingwekkend.

“Hoe moet ik nu reageren?” zei ze, “Ik heb zolang niets van me laten horen.”

“Reageer gewoon hoe je bent,” zei ik, “dat is immers de persoon waar hij contact mee zoekt.”


Onze telefoon-analyses zijn opvallend milder de laatste tijd.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.

Hits: 302

(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Mijn heldin in het bos

Geschreven door Eduard Brand. Geplaatst in Schrijfopdracht.
Ze keek me aan op een wel heel venijnige manier. 'Je mag hier helemaal niet fietsen, snotneus!' Op m'n driewielertje draaide ik me om en fietste terug, alsof ik haar niet h...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Even iets anders in deze onzekere tijd.

23, mrt, 2020 Harry Boerkamp

Het mirakel van Mabelia

13, apr, 2020 Reinder Veelinx

De bloem en de mens

10, mei, 2020 Esther Goesinne

FEEDBACK

Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
 
-
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!