Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

155 Hits

Publicatie op:
Te laat
Met een glimlach bekijkt ze de foto.
Hoe lang is het ook weer geleden? 20 Jaar?
Nee, haar dochter was nog niet geboren, dus het moet zeker meer dan 30 jaar zijn.
De foto is genomen tijdens een of andere kermis want op de achtergrond is een schiettent te zien.
Weer kijkt ze naar de foto.
Een jonge versie van haarzelf staat naast Paul.
Kees, toen nog haar man, staat naast José.
Ze kijken met z’n vieren, breed lachend, naar de fotograaf.
Wat een leuke tijd hadden we toen, denkt ze.
 
José en Paul waren toen hun beste vrienden.
Iedere weekend gingen ze op stap of bij elkaar op bezoek.
Er werd altijd veel gelachen en ook veel gedronken.
Ze herinnert zich nog het grote aantal lege wijnflessen, die ’s morgens op de salontafel stonden als ze met een kater de woonkamer inliep. Onder de salontafel stond vaak een bierkrat, vol met lege flesjes.
Veel gezopen maar vooral veel gelachen.
Ook waren ze met z’n vieren een keer op vakantie geweest in Kroatië.
Dat was ook twee weken volop feesten!
 
Ze zucht.
Waar blijft de tijd? denkt ze.
Hoe zou het nu met Paul en José gaan?
Ze vraagt zich ineens af, waarop de hechte vriendschap zo plotseling stuk liep.
Ze kan het zich niet meer herinneren.
Was het een ruzie? Of was het geleidelijk gegaan?
Was de laatste keer, dat ze bij elkaar waren niet een kraamvisite geweest? Was het bij hun zoon of was het nadat haar dochter geboren was?
Plotseling wist ze het weer.
De laatste keer was op het strand geweest.
Daar hadden hun kinderen samen nog gespeeld. Ook hiervan moesten nog ergens foto’s rondslingeren.
En ze hadden elkaar ook nog eens getroffen bij een bedrijfsfeest.
Kees en Paul werkten toentertijd bij hetzelfde bedrijf.
Hoe lang was dat geleden, dat feestje?
Zeker 25 jaar.
 
Ze vraagt zich af, hoe het nu met Paul en José gaat.
Zijn ze nog samen?
Zijzelf is inmiddels van Kees gescheiden. Kees is ook een aantal jaren geleden overleden.
Dat zal Paul nog wel hebben meegekregen, denkt ze.
Heb ik Paul en José nog gezien tijdens de crematie van Kees?
Ze kan het zich niet meer herinneren.
 
Weer bekijkt ze de foto.
Misschien hebben ze ook een account op Facebook, denkt ze .
Ze neemt haar laptop en opent haar Facebookpagina.
Ze zoekt naar een pagina van Paul. Ze vindt geen pagina die bij de Paul past, die ze zoekt.
Dan José eens proberen.
Ook hier geen goede resultaten.
Ze weet nog wel de plaatsnaam waar ze toen woonden maar de naam van de straat?
Waren ze, overigens, na de geboorte van hun zoon verhuisd?
Ze weet het allemaal niet meer.
Dan probeert ze het gewoon op Google.
Ze typt hun naam in, maar bij de resultaten staan geen verwijzingen naar dé Paul en José die ze zoekt.
Misschien heeft hun zoon wel Facebook? De jongeren hebben tegenwoordig, bijna, allemaal Facebook.
Ze gaat weer naar haar eigen Facebookpagina.
Hoe heet hij ook alweer?
Ze pijnigt haar hersenen op zoek naar de naam van de zoon van Paul en José.
Het heeft iets met tennissen te maken. Paul was een fan van de tennissport.
Dan weet ze het weer: ‘Magnus’.
Ze typt deze naam in als zoekopdracht.
Er komen twee resultaten in beeld met waarbij ook plaatsnamen zijn vermeld.
Ze herkent een van de plaatsnamen waar Paul en José gewoond hebben en klikt hierop.
Ja ze weet nu dat ze de zoon heeft gevonden.
Ondanks dat er geen profielfoto van Magnus zelf op Facebook staat, ziet ze aan de leeftijd dat hij het moet zijn.
Ze scrolt naar de berichten.
Het meest recente bericht wat hij heeft geplaatst is van afgelopen zomer.
Het is een overlijdensbericht met een foto van een oude vrouw.
José? Nee, dat kan niet. José was altijd een prachtvrouw om te zien en kan niet zo veranderd zijn.
Ze bekijkt de foto en ziet dat het inderdaad José is.
Ze leest het overlijdensbericht.
José is de laatste jaren behoorlijk ziek geweest. Ze heeft flink moeten strijden, maar heeft uiteindelijk verloren.
Ondanks dat ze jarenlang geen contact meer heeft gehad met Paul en José, voelt ze zich nu wat rot.
Ook voelt ze zich wat schuldig.
 
Ze denkt aan de vriendschap die ze hadden.
Toen had ze het gevoel dat ze vrienden van elkaar waren, vrienden voor het leven.
Alleen is het allemaal anders gelopen en zijn ze helemaal uit elkaar gegroeid.
Ze zucht.
Paul? Hoe zou het nu met Paul gaan? Al bij al, waren hij en José meer dan 40 jaar samen.
Moet ik alsnog met hem contact zoeken?, denkt ze.
Nee, dat kan ik niet maken.
Wat moet ik zeggen?
Wat wil je hiermee bereiken?
 
Ze pakt de foto weer op en staart naar de vier vrolijke gezichten.
Kees is er niet meer en José ook niet meer.
Het leven is zo vergankelijk, denkt ze. Net als onze vriendschap.
Om 30 jaar te wachten om opnieuw contact te zoeken is wel erg lang.
“Sorry”, fluistert ze. “Ik ben te laat”

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Te laat"

15.01.21
Feedback:
Een bijzonder mooie tekst. Mijmeringen over een zo herkenbare werkelijkheid.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig