1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    933 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 05-01-2021

Hits: 264

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Te laat

Aangepast: 05-01-2021
Met een glimlach bekijkt ze de foto.
Hoe lang is het ook weer geleden? 20 Jaar?
Nee, haar dochter was nog niet geboren, dus het moet zeker meer dan 30 jaar zijn.
De foto is genomen tijdens een of andere kermis want op de achtergrond is een schiettent te zien.
Weer kijkt ze naar de foto.
Een jonge versie van haarzelf staat naast Paul.
Kees, toen nog haar man, staat naast José.
Ze kijken met z’n vieren, breed lachend, naar de fotograaf.
Wat een leuke tijd hadden we toen, denkt ze.
 
José en Paul waren toen hun beste vrienden.
Iedere weekend gingen ze op stap of bij elkaar op bezoek.
Er werd altijd veel gelachen en ook veel gedronken.
Ze herinnert zich nog het grote aantal lege wijnflessen, die ’s morgens op de salontafel stonden als ze met een kater de woonkamer inliep. Onder de salontafel stond vaak een bierkrat, vol met lege flesjes.
Veel gezopen maar vooral veel gelachen.
Ook waren ze met z’n vieren een keer op vakantie geweest in Kroatië.
Dat was ook twee weken volop feesten!
 
Ze zucht.
Waar blijft de tijd? denkt ze.
Hoe zou het nu met Paul en José gaan?
Ze vraagt zich ineens af, waarop de hechte vriendschap zo plotseling stuk liep.
Ze kan het zich niet meer herinneren.
Was het een ruzie? Of was het geleidelijk gegaan?
Was de laatste keer, dat ze bij elkaar waren niet een kraamvisite geweest? Was het bij hun zoon of was het nadat haar dochter geboren was?
Plotseling wist ze het weer.
De laatste keer was op het strand geweest.
Daar hadden hun kinderen samen nog gespeeld. Ook hiervan moesten nog ergens foto’s rondslingeren.
En ze hadden elkaar ook nog eens getroffen bij een bedrijfsfeest.
Kees en Paul werkten toentertijd bij hetzelfde bedrijf.
Hoe lang was dat geleden, dat feestje?
Zeker 25 jaar.
 
Ze vraagt zich af, hoe het nu met Paul en José gaat.
Zijn ze nog samen?
Zijzelf is inmiddels van Kees gescheiden. Kees is ook een aantal jaren geleden overleden.
Dat zal Paul nog wel hebben meegekregen, denkt ze.
Heb ik Paul en José nog gezien tijdens de crematie van Kees?
Ze kan het zich niet meer herinneren.
 
Weer bekijkt ze de foto.
Misschien hebben ze ook een account op Facebook, denkt ze .
Ze neemt haar laptop en opent haar Facebookpagina.
Ze zoekt naar een pagina van Paul. Ze vindt geen pagina die bij de Paul past, die ze zoekt.
Dan José eens proberen.
Ook hier geen goede resultaten.
Ze weet nog wel de plaatsnaam waar ze toen woonden maar de naam van de straat?
Waren ze, overigens, na de geboorte van hun zoon verhuisd?
Ze weet het allemaal niet meer.
Dan probeert ze het gewoon op Google.
Ze typt hun naam in, maar bij de resultaten staan geen verwijzingen naar dé Paul en José die ze zoekt.
Misschien heeft hun zoon wel Facebook? De jongeren hebben tegenwoordig, bijna, allemaal Facebook.
Ze gaat weer naar haar eigen Facebookpagina.
Hoe heet hij ook alweer?
Ze pijnigt haar hersenen op zoek naar de naam van de zoon van Paul en José.
Het heeft iets met tennissen te maken. Paul was een fan van de tennissport.
Dan weet ze het weer: ‘Magnus’.
Ze typt deze naam in als zoekopdracht.
Er komen twee resultaten in beeld met waarbij ook plaatsnamen zijn vermeld.
Ze herkent een van de plaatsnamen waar Paul en José gewoond hebben en klikt hierop.
Ja ze weet nu dat ze de zoon heeft gevonden.
Ondanks dat er geen profielfoto van Magnus zelf op Facebook staat, ziet ze aan de leeftijd dat hij het moet zijn.
Ze scrolt naar de berichten.
Het meest recente bericht wat hij heeft geplaatst is van afgelopen zomer.
Het is een overlijdensbericht met een foto van een oude vrouw.
José? Nee, dat kan niet. José was altijd een prachtvrouw om te zien en kan niet zo veranderd zijn.
Ze bekijkt de foto en ziet dat het inderdaad José is.
Ze leest het overlijdensbericht.
José is de laatste jaren behoorlijk ziek geweest. Ze heeft flink moeten strijden, maar heeft uiteindelijk verloren.
Ondanks dat ze jarenlang geen contact meer heeft gehad met Paul en José, voelt ze zich nu wat rot.
Ook voelt ze zich wat schuldig.
 
Ze denkt aan de vriendschap die ze hadden.
Toen had ze het gevoel dat ze vrienden van elkaar waren, vrienden voor het leven.
Alleen is het allemaal anders gelopen en zijn ze helemaal uit elkaar gegroeid.
Ze zucht.
Paul? Hoe zou het nu met Paul gaan? Al bij al, waren hij en José meer dan 40 jaar samen.
Moet ik alsnog met hem contact zoeken?, denkt ze.
Nee, dat kan ik niet maken.
Wat moet ik zeggen?
Wat wil je hiermee bereiken?
 
Ze pakt de foto weer op en staart naar de vier vrolijke gezichten.
Kees is er niet meer en José ook niet meer.
Het leven is zo vergankelijk, denkt ze. Net als onze vriendschap.
Om 30 jaar te wachten om opnieuw contact te zoeken is wel erg lang.
“Sorry”, fluistert ze. “Ik ben te laat”
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

15.01.21
Feedback:
Een bijzonder mooie tekst. Mijmeringen over een zo herkenbare werkelijkheid.
Show more
15.01.21
Feedback:
Heel erg mooi!
Show more
07.01.21
Feedback:
Heel herkenbaar!
Show more

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
55 woordenverhaal
Hypocriet
343
Lezen?
55 woordenverhaal
Angst
321
Lezen?
55 woordenverhaal
Dagvlinder
318
Lezen?