SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Sommige bloemen bloeien nooit

Publicatie: | Annemarie Steenbergen

Het is lang geleden, begin jaren tachtig, ik was nog een kind, toen ik al regelmatig bij je op bezoek kwam. Ik nam vaak een bloemetje voor je mee dat ik kocht van mijn zakgeld. Menig piek, heitje en knaak heb ik aan jou gespendeerd om het wat bij jou op te leuken. Ik was in mijn vroege tienerjaren reeds vaste klant bij de bloemenzaak op de hoek. Ze keken daar niet meer raar op als ik kwam en wisten dat ik ging voor de ‘bloemen die goed tegen een stootje kunnen.’ 

Ik ruimde ook elke keer wat bij je op want er was altijd wel een beetje rommel weg te werken. Ik gaf met liefde en plezier de dorstige plantjes die er wat beteuterd bij stonden water en herschikte de bosjes bloemen op de vazen. Ik kletste maar wat tegen je aan. Over hoe het op school ging en klaagde dan nogal eens een keer over mijn huiswerk. Dat het zoveel was, dat wiskunde zo’n rotvak was en dat jij daar nooit last van hebt gehad. En dan het vele liefdesverdriet dat ik heb meegemaakt en over jou uitgestort heb. ‘Dat is jou toch maar mooi bespaard gebleven’, zei ik dan tegen je. ‘Net als jeugdpuistjes!’ Het scheelde niet veel, of ik had je nog net geen mazzelaar genoemd. Ik bleef nooit heel lang bij je hangen. Daarvoor was het vaak te fris bij jou, en ja, je zei nooit wat terug dus dan was ik al snel weer uitgepraat.

Na een minuut of tien aan monoloog zei ik je gedag. ‘Dag meisje, tot de volgende keer.’ Als ik wegliep, keek ik nog eens om naar je steen, zuchtte ik eens diep en ging ik weer verder. Pakte ik de draad van mijn leven weer op. Mijn levenslijn, die steeds verder uitrolde, verder van het moment vandaan, vandaag zoveel jaar geleden, waarop jouw eigen tere draadje brak.

‘ Na die winter kwam toch weer lente,

zelfs na die nacht kwam weer een dag

maar jij bleef kind, ik werd vrouw.

Maar ik bleef jou,

ik bleef onze vriendschap trouw.

En jaren later, rouw ik nog om jou.

Want elke roos verwelkt,

En elk schip,

dat vergaat

Maar wat ook verslijt

liefde doorstaat 

de tijd.’

Uit: de meedogenloze tijd (liedtekst)

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een reactie geven! Schrijvers stellen vooral je tips en opmerkingen op prijs.
04.01.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
O, wat ontroerend!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
20.11.20
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Heel erg mooi❤
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
20.11.20
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Annemarie, ik ben het roerend met de vorige reacties eens. Een prachtig verhaal
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
20.11.20
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Aangrijpend verhaal , Annemarie.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.