Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 650

Sociaal onwenselijk

Gisteren ging ik met mijn mondmasker winkelen in de Delhaize. Ik had geen zin om aan te schuiven bij de selfscan, dus ging ik naar een bemande kassa. De dame achter de kassa had een prettig voorkomen. Het was een lekker wijf, en ik wilde haar op zijn hondjes doen. Maar ik moest goed overkomen, dat is altijd het belangrijkste. Zo ben ik opgevoed.

'Goedemiddag,' zei ze.
'Hey,' zei ik. Ik probeerde af te leiden of ze mij leuk vond of niet, maar ik realiseerde me dat ik sinds ik in quarantaine ben mezelf nog slechts om de vijf dagen was. And yesterday was not a lucky day, betreffende dat gegeven. 'Vandaag hard gewerkt,' zei ik, om mijn stank wat goed te praten. Ik glimlachte sympathiek.
'Ik ook,' zei ze en ze lachte. Ze had een mooie glimlach. Lekkere lippen ook. Hoe zouden die eruit zien wanneer ...? Shit, ik moet iets zeggen, dacht ik.
'Dat ruik ik,' zei ik en ik knipoogde. Ik rook haar eigenlijk niet - natuurlijk niet - maar ik moest iets zeggen, anders was het contact voorbij.
Ze keek mij niet-begrijpend aan. En hier liep het fout. Ik had misschien kunnen zeggen: 'Je ruikt lekker.' maar dan kwam ik niet goed over. Dat is te direct, en ongepast. En welke man vindt werkzweet nu lekker ruiken bij een vrouw, denkt een vrouw vast, stelde ik me voor. Dus ik zei: 'Ja, je stinkt een beetje. Maar niet erg of zo. En ik misschien ook wel?' Ik herlanceerde mijn sympathieke glimlach. De brug was neergelaten. We konden nu binden.
'Excuseer, meneer?' vroeg ze gepikeerd.
'Wij stinken allebei een beetje?' probeerde ik. 'Omdat we zo hard werken? Allebei?' Ik werk natuurlijk niet, maar probeerde goed over te komen.
Ze keek naar de oude dame naast me in de rij, rolde haar ogen naar haar. Het oude vrouwtje schudde meewarig haar hoofd. Ik bekeek de dame, voelde mij aangevallen, en een beetje boos.
'Scheelt er iets, meneer?' vroeg ze geïrriteerd na enig staren vanmijnertwege.
Ik was boos, maar wist dat het allerbelangrijkste was dat ik goed overkwam. Zo ben ik immers opgevoed. Dus ik zei: 'Mevrouw, u maakt mij een beetje boos, mij zo neer te halen. Zomaar, in den Delhaize.'
Het oude madammetje lachte scherp en zei: 'Doet niet onnozel, meneer. Ga maar voort.'
De kassierster gaf mij het bedrag mee dat ik moest betalen, en zei verder niets meer. Ze keek mij afkerig aan, alsof ik van een lagere diersoort was.
Verslagen zette ik mijn tocht verder, naar huis.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Jorre Vanbaelen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 204
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Sociaal onwenselijk"

Geschreven door Jorre Vanbaelen . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!