Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 743

Schimmel

-"Lies heeft net gebeld, ze kan vervelend genoeg niet mee naar dokter Van Veen, dus zou jij mee kunnen?,"  vraag ik, en ik kijk hoopvol naar mijn man, Paul.
-" Nee toch? Naar de dokter? Nu nog? Waarom? " Hij is net thuis en kijkt nukkig. Paul haat dokters.
-" Die schimmel," verduidelijk ik,  veelbetekenend een wenkbrauw optrekkend.
-" Oh. Toch niet naar zo'n biologische zweefteef?"
- "Nee, dit is een echte dokter, een vrouwenarts," antwoord ik geruststellend. 
Paul werpt een blik op het gouden horloge, dat nog van zijn vader geweest is, en staat een ogenblik weifelend stil. Dan loopt hij de gang in en neemt zuchtend zijn jas van de kapstok.  
-"Het moet maar dan. Maar waarom heb je nog zo laat afgesproken? Het is rotweer en al haast donker," moppert hij half binnensmonds. Ik zwijg.
Overgave wordt soms moeilijk bevochten.
We rijden rustig langs een aantal stille dorpjes, uitgestrekte weilanden en modderige landweggetjes, de regen spat tegen de ramen.
Wanneer we arriveren roept de arts me naar binnen, terwijl Paul plaatsneemt in de grote rieten leunstoel naast de open haard. Vergenoegd wrijft hij in zijn handen en maakt het zich gemakkelijk. Zijn knieën knakken licht hoorbaar.
Anouk, ja, zeg maar Anouk, oftewel dokter van Veen, onderzoekt me. 
-" U heeft schimmel?" Ze spreekt luid. Ik knik. 
-"Die man, bij de openhaard, uw man?"  
-" Eh, ja," antwoord ik verwonderd.
-" Laat hem maar komen."
Met zekere passen begeeft ze zich naar de wachtkamer en trekt Paul naar binnen. 
Paul lijkt verbaasd, zijn mond hangt open, als een naar zuurstof happende goudvis op het droge.
-"Gaat u daar maar liggen," zegt Anouk bevelend en wijst naar de behandeltafel met beugels waar ikzelf zojuist nog lag.
Paul's ogen zijn zo groot als schotels, maar hij gaat gedwee liggen.
Anouk gebaart naar zijn broek, die omlaag moet en wijst naar de beugels. Dan zitten de blote harige benen vast.
Ik sla een hand voor mijn mond en probeer aan nare dingen te denken. Nu gaan lachen is dodelijk.
Anouk hoest even, draait zich weer naar Paul, neemt zijn geslacht gedecideerd in een keurig gemanicuurde hand, waarna ze in één beweging de huid naar achteren duwt.
Dan trekt ze de lamp boven de behandeltafel naar zich toe en beschijnt het bleke, hulpeloze worstje met het kille witte licht.
-"Ja, het is zo klein en donker, even wat licht erbij," zegt Anouk, monter lachend. De woorden vallen als koude, harde bakstenen in de stille, steriele ruimte.
Paul zwijgt.  
Dan knipt Anouk de grote lamp uit, het onderzoek is afgerond.
-"Ik dacht het al. Hij is de drager," zegt ze knikkend, overtuigd van haar bevindingen. 
-"U moet zich laten helpen," gaat ze verder, haar donkere krullen trillen, het gouden medaillon aan de schakelketting om haar nek vangt het licht en verblindt me een ogenblik. 
-"Heeft u nog vragen?" 
Ik schud mijn hoofd. 
-"Mooi zo. Dat is dan honderd euro."
Anouk lacht me genoegzaam toe, schudt ons de hand en even later staan we weer buiten. In de regen. 
Paul, nog altijd sprakeloos, kijkt me aan. In zijn blik ontwaar ik een mengeling van verslagenheid en wanhoop.
Hij slaakt een zucht.
-"Ik kan dit niet geloven," brengt hij tenslotte uit. Hij draait zich nog eens om naar de praktijk, wat onvast op de benen. 
"Honderd euro."
Dan bekijkt hij mij scherp. 
-"Waag het niet om ook maar één woord hierover te zeggen. Niet één woord."
Dankbaar zwijg ik. Maar inwendig lach ik wel. De hele weg terug. 
 
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Nicole Schilder
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 254
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Schimmel"

Geschreven door Nicole Schilder . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
29.08.20
Feedback:
Hoi Louise, wat een leuk verhaal! Ik geef je vijf sterren, ik heb erg moeten lachen. Je hebt het wel in je vingers he Nicole? Ik hoop dat je het leuk vindt wat ik schrijf! Ga zo door!
Grammatica & Spelling:
Voldoende
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Nicole Schilder 30.08.20
    Hi Ingrid,
    Voor de duidelijkheid: mijn naam is Nicole en ik schrijf niet onder een (ander) pseudoniem. Na een onderbreking van een aantal jaren ben ik blij weer te schrijven. Leuk dat je mijn werk waardeert, dank voor je reactie.
27.08.20
Feedback:
Leuk verhaal!

vraag ik, en kijk hoopvol - vraag ik, en ik kijk hoopvol

Dokter van Veen - Dokter Van Veen

Dialogen schrijf je of met aanhalingstekens of met streepjes, maar niet beide.

Grammatica & Spelling:
Voldoende
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Nicole Schilder 27.08.20
    Thanks, ik kan wel merken dat ik te lang niets geschreven heb. Dank voor je reactie en feedback
    • Han Maas 28.08.20
      Als er geen initiaal of voornaam wordt geschreven dan is het mevrouw of de heer Van Veen. Maar, het is de heer H. van Veen of de heer Herman van Veen.
  • Lieven Vandekerckhove 28.08.20
    Althans bij ons in Vlaanderen wordt het eerste deel van een familienaam, die met 'van' begint, nu eens met hoofdletter, dan weer met kleine letter geschreven. De naam 'van Veen' is dus niet per se verkeerd geschreven. Ovrigen blijkt dat ook in Nederland te kunnen: jullie beroemde kleinkunstenaar Herman van Veen schrijft zijn naam ook met een kleine v.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...