Klik op een van de onderwerpen voor meer informatie!

SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL
Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
OOK MEEDOEN?
Tekst inzenden:
Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Door, na eerst in te loggen op JE VERHAAL/GEDICHT INZENDEN te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
JE VERHAAL/GEDICHT INZENDEN

Eerst inloggen s.v.p.!

Schaapje (uit mijn roman 'Het Geheim")

Publicatie: 02 oktober 2020

25 januari 1943

Mijn lieve schat,

Weet je, toen ik vandaag opstond was de hemel net zo blauw als tijdens onze huwelijksreis. Herinner jij je die nog? Je zei toen: ‘Als jij weer eens languit op het gras naar de hemel kijkt, heb je een speciale gloed in je ogen, schaapje.’ En je kneep me zachtjes in mijn armen. Je zei maar al te vaak dat ik met mijn ‘buik’ dacht, waarin al die vlinders zweefden die me met ons leven verbonden. Een mooi vreedzaam leven, en ik plaagde je omdat ik vond dat je soms iets weg had van een dichterlijke advocaat die zijn roeping was misgelopen

Dat jij zo romantisch bent ingesteld weet niemand, omdat je je alleen bij mij laat gaan. Ik merk dat ik op moet letten dat ik niet in de verleden tijd spreek. Ik ruik nog steeds je lichaam in dit huis. Soms druk ik mijn neus in je overhemd en dan weet ik dat ik altijd van je zal houden en dat niets tussen ons in komt te staan. Nu moet ik alweer huilen, want het duurt allemaal zo lang voordat je weer bij mij terug bent. Ze zeggen op straat dat Dachau een mild kamp is en je schreef me dat jij het in verhouding tot de anderen best goed hebt. Maar ik vrag optimistisch gebleven en troostte me met de gedachte dat de mensen tot inkeer zouden komen. Maar de oorlog is nog steeds niet afgelopen en jij bent nog steeds weg in deze koude winter. Ik lees en herlees je schaarse brieven en ik voel toch dat ook jij bang bent. Je hoeft me niet te sparen, Samuel, ik hoor genoeg nare verhalen van anderen.

Gisteren is de postbode opgepakt. Ik hoorde het van je dochter Sarah, die we beiden zo weinig zien en die ook vertelde dat ze je elke week een brief schrijft. Ze stonden opeens voor zijn neus en hij had amper tijd om zijn koffer te pakken. Zo een lieve man is dat! Elke dag vroeg ik hem of er soms post van je werd achtergehouden en hij verzekerde me van niet, maar zei wel dat het moeilijk voor je is om een teken van leven te geven. Wat bedoelen ze dan met een ‘mild’ werkkamp? Ik vind het steeds moeilijker om de radio aan te doen. Wil ik me afsluiten voor deze vorm van gekte? En wat zijn al die loze beloftes van Churchill? Wat krijg jij mee van het nieuws? Ik heb zo veel vragen dat ik er duizelig van word.

Gisteren was ik de badkamer aan het dweilen en toen brak het zweet me uit. Ik ken nu al vier mensen die vastzitten zonder enige reden. En ik durf nog amper de straat op nu je kantoor dicht is wegens, zoals ze dat noemen, wanpraktijken. Barbara, onze huisvriendin, zegt dat ik erg veel geluk heb gehad, toen met die baby. Ik had ook opgepakt kunnen worden. Maar ik bedacht toen dat ik dan misschien bij jou zou zijn, hoe moeilijk je het ook hebt. Dan zou ik je in mijn armen kunnen nemen en je overladen met kussen. De postbode vertelde me dat veel mensen in grote vliegtuigfabrieken moeten werken en dat het ironische is dat jullie in een prachtig natuurgebied leven. Dat had hij allemaal vernomen uit brieven uit kampen, want van de radio wordt niemand veel wijzer. En nu is de arme man zelf opgepakt wegens, zoals ik gehoord heb, heulen met de vijand’. Dit moest zijn vrouw mij vertellen, die zo bleek ziet als een vaatdoek. Ik ben namelijk direct naar haar toe gegaan.

Ik hou van je, Samuel!
Je Micha

                                        

 

                                        

                                   

 

 

WAARDERING
HITS
401
AANGEPAST: 02-10-2020

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!
11.10.20
Graag je feedback a.u.b.:
Mooi verhaal Ingrid
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
10.10.20
Graag je feedback a.u.b.:
Mooi, Ingrid!

(Hier en daar een foutje. Bijvoorbeekd: 'ik vrag (?) optimistisch gebleven')
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig