Korte verhalen

Korte verhalen op Schrijverspunt

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen.Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Waardeer je een kort verhaal? Breng dan s.v.p. een stem uit van 1-5 (5 is de hoogste waardering)

Samen op Pad

Ik zet de TV uit. Ik roep een halt toe aan de diversiteit aan onderwerpen en indrukken die DWDD en het Journaal mijn ether hebben ingeslingerd.
Ik zet mijn handen op de leuning, voel de stevigheid van het hout en hijs mezelf overeind uit de onderuitgezakte houding waarin ik als vanzelf toch weer ben beland. Ik strek mijn rug en voel de ontspanning van de spieren. Het verstrijken van de jaren zorgt voor inklinken van het spierstelsel. Uitrekken maakt me al snel weer tien centimeter langer en geeft voor een moment de illusie van kracht. Ik heb me gedwongen op te staan. Als ik daar niet vooraf met mezelf keiharde afspraken over maak, dan blijf ik hangen. De televisieprogrammering van de avond zelf, maar ook de uitbreiding daarvan met luxe digitale pakketten, die je zonder moeite de hele avond door loodsen, zijn een grote bron van immobiliteit.
Keiharde afspraken met mezelf dus.
Net als toen ze er nog was: eerst thee dan wandelen.
Ik ga naar de keuken, vul de waterkoker en druk op de power-knop. Het voorzichtig opstartend en steeds luider worden gerommel en gebubbel van het heter wordende water vult de stilte in huis. Ik pak een glas uit de kast. Met een lepeltje schep ik een hoopje roodbruin gekleurde korreltjes rooibos uit het minuscule weckflesje waarin ik de thee bewaar. Ik ruik nog even aan het mengsel. Tamelijk neutraal met een vleugje karton. Niet direct mijn favoriete geur, maar zij vertelde dat rooibos rust geeft.
En ik hou me graag aan haar woorden vast.
Ik vul het metalen theebuideltje en hang het over de rand van het glas. De klik van de waterkoker laat de herrie geleidelijk aan verstommen en ik giet het water, nadat de storm van het koken helemaal is gaan liggen, in het glas. De rooibos verkleurt het water onmiddellijk. Van een licht oranje bruin naar een steeds donker wordende rood bruine tint. Al na een minuut verwijder ik het buideltje. Ik hou net als zij niet van al te donkere thee, de droog kartonnen smaak wordt dan te dominant.
Geen thee zonder koekje.
Op de bovenste schap van de kast staat de koektrommel. Bokkenpootjes! Die combinatie van bros deeg met die flinke chocoladekop aan twee kanten is mijn favoriet. Meestal dompel ik ‘m even onder in de thee en laat het deeg week worden. Koekjes soppen in de thee, daarop staat de doodstraf in de etiquette die je in gezelschap in acht dient te nemen. Maar nu ik meestal alleen ben, laat ik de koekjes na een korte onderdompeling heerlijk versmelten op mijn tong. Biscuitjes worden al gauw te klef, bokkenpootjes krijgen door de drieseconden aanraking met de thee precies de goede graad van zachtheid.
Ik blijf staan bij het aanrecht en staar het duister van de avond in.
Gaan zitten met de thee is nu te gevaarlijk. Het boek ‘Andersen’ ligt daar op de loer als een volgende bedreiging voor mijn plan om te gaan bewegen. Als ik daar een bladzijde in opsla, terwijl ik van mijn thee geniet, weet ik nu al dat dit intrigerende verhaal me weer in de greep krijgt. Op dit uitstel zal afstel volgen en dus blijf ik staan aan het aanrecht. In het schijnsel van de straatlantaarns zie ik de laatste bladeren die nog niet door de herfstwind van de takken zijn gerukt. Verderop steekt een kat de straat over. Wandelaars zie ik niet. De TV houdt veel gezinnen in huiskamers in een knellende greep. En dat geldt misschien nog wel meer voor wie alleen is.
Ik voel aan de vingers om het glas, dat de thee inmiddels voldoende afgekoeld is. Ik neem een eerste slokje en nip even voorzichtig. Ik brand mijn tong liever niet. Het kan. Ik pak het bokkenpootje, doop hem in de thee en laat hem uiteenvallen op mijn tong. Een perfecte vermenging van crème, deeg en chocolade. De restjes die achter en tussen mijn tanden zijn achtergebleven spoel ik met de volgende slokken thee weg tot het glas helemaal leeg is, waarna ik het op het aanrecht zet. Morgenvroeg was ik het wel af.
“Daar gaan we” zeg ik tegen mezelf zonder me op de ‘we’-vorm te betrappen.
Die aanspreektitel is blijven hangen.
Ik pak mijn schoenen uit de gangkast en loop naar de trap. Ik wring mijn rechtervoet in de schoen en zet ‘m op de derde trede waarna ik de veter strik. In dezelfde volgorde mijn linkerschoen. De weersvoorspelling van het journaal volgend kies ik voor de winterjas. Eerst mijn rechterarm in een mouw, daarna met enige moeite mijn linker en vervolgens trek ik ‘m recht over mijn schouders. De knopen tot boven aan dicht. Ik laat nog een laatste blik over de woonkamer glijden. Niet teveel licht aangelaten? Geen kaarsen die nog branden?
Ik open de voordeur en draai ‘m achter me op slot. De eerste ademteug lost alle nog resterende weerstand op. Een zuchtje wind verkoelt het nagloeien van de drukke televisieprogramma’s.
In het donker wordt háár beeld scherper. Voel ik haar overleden schaduw aan mijn rechterzijde en klinken stappen in een jarenlang op elkaar afgestemd ritme. Weer samen op pad.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 499
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster