Kort verhaal

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Korte verhalen

Rust

Hij kijkt om zich heen. Hij ziet de rust. De rust heeft geen kleur. De rust is in elk opzicht een stilte. Het is zondag. Zondag is geen echte dag. Zondag heeft geen `moeten’. Hij is alleen. Er is rust om hem heen.

 

Maar er is geen rust in hem. Rust is het `het is goed zo’- gevoel. Maar dat gevoel heeft hij niet. Niet nu. Hij luistert naar niets, want rust spreekt niet. Hij praat wél, maar wat er volgt, is stilte. Soms kan stilte oorverdovend zijn. In zijn hoofd is de stilte druk aanwezig. Het geeft onrust. Onrust in hem.

 

Hij moet wat doen. Hij bewatert de plantjes. Hij doet dat altijd in dezelfde volgorde. Zijn gietertje vult hij twee keer voordat hij de kamer rond is. Daarna staat hij stil en denkt na. Hij trekt zijn jas aan en loopt naar buiten. Hij vraagt zich even af of hij, zoals altijd, het huis moet afsluiten, maar hij doet het deze keer niet. `Als mijn huis het wil, staat het straks nog op mij te wachten,’ denkt hij met een glimlach op zijn gezicht.

 

Hij pakt zijn fiets, steekt zijn vinger in zijn mond en daarna in de lucht. De wind vertelt hem waar hij heen gaat, maar zegt niet waar hij heen móet gaan. Hij wil vandaag een dag zonder móeten. Een dag zoals een zondag `moet’ zijn.

 

Hij fietst richting een meer, maar het fietsen gaat hem zwaar af. De banden zijn te leeg en het zadel zit scheef. Bij het meer aangekomen besluit hij te gaan lopen. Hij plaatst zijn fiets tegen een boompje. Even denkt hij na of hij hem op slot moet zetten, maar niets móeten is zijn motto vandaag. Dat geldt dus ook voor zijn mooie blauwe fiets. Hij wil vandaag out-of-the-box denken en laat het slot open. `Als mijn fiets het wil, staat hij straks nog op mij te wachten’, denkt hij met een glimlach op zijn gezicht.

 

Hij heeft de fiets gekregen van zijn vader. Zijn vader kan niet meer fietsen. Door een operatie kan hij zijn linkerknie onvoldoende buigen. Het heeft hem jaren geduurd voordat hij dit kon accepteren. Als mijn vader moppert dat hij niet meer kan fietsen, zeggen de kinderen altijd `maar pa, je fietst toch nooit meer’. `Nee. klopt, maar dan wil ik het nog wel kunnen, bromt hij dan steevast. Het heeft hem waarschijnlijk jaren gekost om van het gevoel `iets niet meer kunnen' afstand te kunnen nemen en het uiteindelijk te accepteren. Wellicht is het weggeven van zijn fiets voor hem een symbool voor de innerlijke rust die deze acceptatie met zich meebrengt.

 

Het is een mooie fiets. Een fiets met tien versnellingen. Beter dan de zware oude fiets met drie versnellingen die hij heeft weggedaan. De keuzes zijn vermeerderd, maar toch gebruikt hij steeds maar dezelfde versnelling. Net zoals in het leven; uiteindelijk maak je voor alles maar één keuze.

 

Hij staat aan het begin van het fietspad dat het meer volledig in zijn greep houdt. Ruim 5km rondom met in zich het landschap dat hem rust geeft. Het fietspad kent maar één richting en heeft als doel hem van A uiteindelijk weer naar A te brengen. Er is niet veel te zien; riet langs de oever, veel struiken en enkele bomen die voortdurend zwaaien naar enkele dappere recreanten die onvermoeibaar proberen het windsurfen onder de knie te krijgen. Er staat een zuchtje wind en met een diepere zucht begint hij te lopen. Eigenlijk heeft hij geen zin in het rondom-het-meer wandelingetje, maar iets in hem zegt dat hij dit `moet’ doen. Zo is er altijd wel een regelmatig terugkerend `moeten’ in het leven van de mens.

 

Zijn vader is een krachtig mens. Goed in keuzes maken. Niet, zoals zijn vrouw en kinderen, geschoold vóór het leven, maar juist door het leven. Dat maakt hem een wijs man, Als kleine jongen heeft hij de oorlog meegemaakt. Het was voor hem een speeltuin; chocolade halen bij de Duitse soldaten die een paar jaar later door laagvliegende Engelsen van de weg werden geschoten. Hij zag de angst niet in de ogen van zijn ouders die de zorg over de kinderen hadden. Voor hem had het leven nog geen kleur. Het leven begint pas op latere leeftijd. Als jouw leven zó begint, leef je zonder referentie, maar je draagt het later wel met je mee.

 

Hij ziet vogels badend in het meer en vogels tsjilpend in de bomen. Hij heeft geen verstand van vogels. Hij noemt deze vogels meerkoeten en merels. Hij kan er nooit ver naast zitten. Dit is tenslotte een meer. Even verderop ziet hij een man van zijn leeftijd aan de waterkant zitten. Regenjas aan en zuidwester op. Hij wil nog grappig uit de hoek komen door te zeggen dat dit het noordoostelijke gedeelte van het meer is, maar slikt zijn misplaatste grap ditmaal maar in. Toch blijft hij staan. De zittende man straalt rust uit. Hij is nieuwsgierig waar deze rust vandaan komt en besluit een paar meter verder ook aan de oeverrand plaats te nemen. Het valt hem nu pas op dat de man zijn handen voor zich uit heeft en dat hij naar het water tuurt. Na hem een tijdje te hebben gadegeslagen, kan hij zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen.

`Hallo, buurman, wat bent u aan het doen?’ Even lijkt het of de man hem niet heeft gehoord.

`Aan het vissen’, zegt hij plotseling met verbazingwekkend heldere stem.

Er valt een stilte. Hij weet niet wat hij hiermee aan moet. Hij ziet geen hengel en hij ziet geen dobber bewegen op het licht rimpelende water. Hij lacht niet. Hij durft niet te lachen. Het is ook niet grappig.

`Maar meneer, u heeft geen hengel,’ zegt hij op zachtere toon, klaar om op te springen alsof er plotsklaps een vishaakje zijn richting op kan zwaaien.

`Ik laat altijd mijn hengel hier achter, maar vanochtend lag hij niet meer op mij te wachten,’ zegt de man.

Er valt een stilte, hij moet het antwoord tot zich laten doordringen.

`Maar dan kunt u toch niet vissen?’ durft hij te zeggen.

`Dit is wat ik elke zondagochtend op dit tijdstip doe. Ik moet dit doen, ik wil geen keuzes hebben. Een leven zonder keuzes geeft mij rust.’

Het antwoord verwart hem. Hij moet dit op zich laten inwerken en begin te dubben over het bestaan, terwijl de visser begint te twijfelen over het bestaan van zijn dobber. Zij zitten zwijgend, een paar meter van elkaar, wellicht een paar minuten, misschien wel een kwartier, voor zich uit te starten. Plotsklaps keert de man zich naar hem toe en kijkt hem recht in de ogen aan. Hij heeft zware wenkbrauwen, gebruind, gehard gezicht en zijn ogen hebben geen kleur. Geen kleur is wel rust. `Hij is mijn zondag, maar dan anders,’ denkt hij.

`U moet gaan, u verwart mijn bestaan,’ zegt de visser resoluut.

Hij aarzelt niet. Hij staat op, zegt zachtjes dag, maar hoopt eigenlijk dat hij niet gehoord wordt, bang voor de consequentie.

Hij loopt verder en denkt na.

 

Zijn vader is inmiddels ver gevorderd in leeftijd en heeft een vrouw, zijn moeder, die hij volledig moet verzorgen. Zijn vrouw is angstig en ligt voornamelijk in bed. Heel soms heeft zij een opleving die hem met blijdschap vult, maar zijn vader tempert zijn vreugde. `Wacht even, zoon, hoe het morgen is,’ zegt hij. En hij heeft gelijk, want de volgende dag is alles weer terug naar het troosteloze oude. Zijn vader is een wijs man, dat bewijst hij eens te meer. Hij kent het leven, hij begrijpt het leven. Soms hoopt hij voor zijn vader dat zijn vrouw niet meer wakker wordt. Hij denkt zich in dat dit `het is goed zo’ – gevoel voor zijn vader moet zijn en dat dit ook beter is voor moeder, waarvan de geest al lijkt afscheid te hebben genomen. Maar zijn vader zegt `zolang ik weet dat ze er is, heb ik een doel.’ Dit is liefde, dit doet meer dan een halve eeuw trouw aan elkaar met je. Hij, de zoon, voelt zich een egoïst. Wellicht dacht hij alleen maar aan zijn vakantie en vroeg hij zich af of hij die wel zorgeloos door zou komen. `Als dit mijn pijlers zijn, begrijp ik nog niet veel van het leven,’ denkt hij.

 

Hij is verward door de gedachtes over zijn vader en zijn verhaal met de man aan de oever van het meer. Hij kijkt snel achterom, maar ziet hem niet meer. Het gezicht van de visser begint te vervagen en hij vraagt zich af of de Zuidwester wel heeft bestaan.

 

Hij wil niets `moeten’, hij móet zijn hele leven al. En toch begint hij zich af te vragen of het doel van het leven niet: leven voor een doel is. De visser heeft een doel, zijn vader leeft voor een doel, zelfs die ene versnelling op zijn fiets heeft een doel, maar wat is zijn doel? Tja, elke ochtend plantjes water geven. Nou ja, dat is in ieder geval iets.

 

Hij bemerkt dat hij het fietspad heeft losgelaten, de enige zekerheid die hem van vertrek A terug naar bestemmingsdoel A zou brengen, en loopt nu langs de oever van het meer. Zijn voeten worden nat. `Duidelijk het verkeerde schoeisel gekozen’, mijmert hij.

 

Er is nu niemand om hem heen. Niemand op het water De vogels zijn vertrokken. Zelfs de wind heeft een ander doel gekozen. Er is totale rust. Het water komt inmiddels tot zijn knieën maar het deert hem niet meer. Hij wil zijn zondag, zoals deze dag bedoeld is; zoals hij het wil. Dit verwart hem.

 

En als de kleurloze waterspiegel zich boven hem sluit, vraagt hij zich af of zijn fiets op hem zal blijven wachten.

 

 

 

Deel 2

Hij kijkt om zich heen en aanschouwt het kleurrijke onderwaterleven om zich heen. Vanaf het land is het water grauw en grijs, maar onder de kleurloze waterspiegel blijkt er van alles aan de hand te zijn. Het zijn teveel indrukken. Hij moet kiezen waar hij moet kijken. Het voelt niet vredig of vreedzaam aan. Het geeft hem geen rust.

 

Voor hem doemt een arm op. Hij grijpt hem vast. De arm trekt hem naar boven. Proestend en naar adem snakkend beleeft hij het leven weer dat hij van plan was los te laten. Hij opent zijn ogen en kijkt omhoog. De roodgele zon verblindt zijn zicht. Hij ontwaart slechts een donkergrijs silhouet.

 

`Is alles goed met u,’ hoort hij luid en duidelijk. Hij herkent de stem van de visser. Hij wil iets zeggen, maar verslikt zich in een visje. Een meerval, denkt hij, maar net zoals van vogels heeft hij ook geen verstand van vissen die in het meer zwemmen.

 

Hij steekt zijn duim op en hoort de visser een diepe zucht slaken.

 

`U heeft geluk, meneer, ik ben u achterna gekomen vanwege uw opmerking. Ik wilde u spreken. Kom, drink wat.’ Een koffiekan met lege mok wordt hem voorgehouden.

`Nee, dank u, ik heb voorlopig genoeg gehad.’ Hij glimlacht om zijn eigen nuchtere, doch onnozele grap.

 

Een paar minuten zitten beide mannen zwijgend naast elkaar. Het is een déjà vu, maar toch anders. De visser is opgelucht dat hij de man ging zoeken en de man zoekt naar lucht. Het is zo anders en toch weer hetzelfde.

`Dank u,’ weet hij stottert uit te brengen. `Ik had net besloten te gaan, uw hand heeft mij gered.’

`Gaan? Wat bedoelt u? Waarheen wilde u gaan?’

`Naar de zondag zoals hij bedoeld is,’ maar als hij de woorden uitspreekt, weet hij dat dit banaal en onbegrijpelijk zal klinken.

`Ik begrijp u,’ zegt de Zuidwester, `ik zoek echter mijn zondag niet onder de waterspiegel, maar daarboven. Het gerimpelde water en de dobber die daar drijft, geven mij rust. Dat is mijn zondag.’

Hij kijkt de visser verbaasd aan en slikt bijtijds, tezamen met een tweede `meervalletje,’ zijn geplande opmerking over de ontbrekende dobber in.

`De visser is zo anders dan hij. Hij overdenkt zijn rust anders. Maar toch begrijpt hij hem. Hoe is dit mogelijk?’

`Meneer’, vervolgt de visser zijn verhaal, `de zondag is voor ieder bedoeld zoals hij wil. Er is niet één zondag.’

Hij schaamt zich. De visser begrijpt hem zó goed, maar hij begrijpt de visser niet.

`Ziet u, meneer, ik kan mijn zondag vullen met de gedachte dat ik vis. Ik heb geen hengel nodig. Maar u daarentegen, wilt uw gedachte vullen met úw zondag, die leeg moet zijn. Daar hengelt u naar,’ glimlacht de visser. Het gevoel van flauwe grappen hebben zij in ieder geval gemeen.

 

Zijn vader heeft besloten zijn vrouw te laten gaan. De zorg die zij nodig heeft kan hij niet meer bieden. De kracht ebt in hem weg. Het lichaam is te zwak en de verlaten wil van zijn vrouw te sterk. Ze gaat naar een verzorgingstehuis; klein qua omvang, groot in aandacht. Wij, de kinderen, zijn het er allemaal mee eens, maar we voelen de pijn mee. De pijn van het loslaten is onverdraaglijk en definitief. Maar er is geen weg terug. Er is maar één weg; de weg van berusting.

 

Hij staat op. Hij zoekt naar de zon die hem moet drogen. Gezamenlijk lopen ze terug naar het pad dat hem slechts twee mogelijkheden biedt. Hij kiest ervoor om door te lopen. Als je wil leven, beslis je uiteindelijk om toch door te gaan.

 

`Kijk, meneer, het leven is als dit wandelpad. Je wordt uit het niets geboren en uiteindelijk verdwijn je in het niets. Net zoals dit pad: Het begint bij punt A en uiteindelijk komen we daar ook weer uit. Maar het is de vraag hoe u dit pad bewandelt. Loopt u snel of loopt u langzaam. Raakt u de zijkanten aan met uw tenen of loopt u in één rechte lijn. Het is zoals u het wenst, het is úw zondag.’

Hij begrijpt dat de `zondag’ een metafoor is geworden. Maar deze keer begrijpt hij de visser wel.

 

De man kijkt hem aan. Het gebruinde, geharde gezicht staat veel vriendelijker dan hij eerst vermoedde. De ogen weerkaatsen het zonlicht. `U moet nu gaan, gaan zoals u wenst.’

 

Hij kijkt naar het water, naar de lucht en naar de ogen van de Zuidwester. Alles heeft kleur. Alles is blauw, maar dan anders.

 

Hij voelt de warmte van het leven in zijn lichaam terugstromen en zowaar heeft hij zin om met stevige pas zijn weg te vervolgen.

 

`Dank u wel. Dank u voor uw wijze woorden,’ stamelt hij en deze keer niet door een achtergebleven bewoner van het meer, die kriebelt in zijn keel. Hij keert zich om, om de kleurrijke man met een levenslustige handdruk te bedanken, maar de visser is in geen velden of wegen `meer’ te bekennen.

 

Hij staat even stomverbaasd stil, maar realiseert zich dat er nu in zijn leven geen plaats meer is voor stilstaan. Met ferme pas vervolgt hij zijn weg; naar het einde van het pad, naar het begin van een nieuwe zondag.

 

Uiteindelijk komt hij vrolijk en vol levensdrang aan bij de boom waar hij zijn blauwe fiets heeft achtergelaten, maar zijn fiets heeft niet op hem gewacht. Tegen de boom rust slechts een gebroken hengel met een kleurloze dobber. Hij kijkt nogmaals om zich heen of hij zich in de boom heeft vergist en als hij zijn ogen samenknijpt en in de verte tuurt ziet hij, tegen de oranje namiddagzon inkijkend, tussen de groene bomen, het blauw van zijn fiets voorbijrazen, voortbewogen door een donkergrijze zuidwester, richting het noordoosten.

 

Het in zondag. Iedereen is bij elkaar in het ouderlijk huis dat al 50 jaar bewoond wordt door het bejaarde echtpaar. Morgen gaat moeder het verzorgingstehuis in, maar ze weet nog van niets. Maar als ze het zou weten, wist ze het nu niet meer. Vader is rustig en moeder ligt te rusten in de kamer. Ze voelt onze spanning niet. De kinderen op middelbare leeftijd kijken vader geruststellend aan.  `Het is goed zo,’ praten we elkaar moed in. Het is geen zondag zoals alle andere. De keuze is gemaakt, maar het was eigenlijk geen keuze. Het was een acceptatie. Het is het juiste pad dat wij `moeten’ bewandelen. Het is een zondag met een nieuw begin.

 

 

Slot

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 291

Graag je mening

Dit artikel is passend (tzt NIET verwijderen) - 0 stemmen
00

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

  • juli 2019
    • Peter Madsen (61) Annemieke Spaander 15-07-2019

      Dat was toch die man die die journaliste had vermoord? Kom, hoe heet ze ook alweer, dacht Mimi...

      Lees meer...

    • Telefoon-analyse (37) Marie 76 14-07-2019

      "Het zou voor mij gemakkelijker zijn om over mijn gevoelens te praten als hij mij eens...

      Lees meer...

    • Afscheid (41) Marie 76 13-07-2019

      Wilfried bekeek het smalle steegje in zijn thuisstad Antwerpen. Hier was hij opgegroeid. Het was...

      Lees meer...

    • Lift (36) Marie 76 12-07-2019

      Met klamme handjes en een overhoop liggende maag, drukte ik op de liftknop. Het zou vast beter...

      Lees meer...

    • Doos (71) Marie 76 08-07-2019

      Ook dat nog. Vanmorgen overslapen, snel een beschuit in mijn mond gepropt en moeten hollen om de...

      Lees meer...

    • De rode knop (51) Marie 76 08-07-2019

      “U drukt op de rode knop.” Dat zou je niet verwachten, als je de job op het internet zag. Het werk...

      Lees meer...

    • Over de kop. (72) Jan Sluimer 08-07-2019

      Failliet verklaard, sorry voor het ongemak.

      Lees meer...

    • Omkerende angst (71) Annemieke Spaander 05-07-2019

      'Je bent niet goed bij je hoofd', snauwt hij haar toe. Angstig kijkt ze naar hem op. Zou hij  weer...

      Lees meer...

    • Rimpels in scheerlicht (86) Daan Kogelmans 03-07-2019

      Hij eet met grote happen. Zo bijvoorbeeld: hij balanceert de dot slagroom op het vorkje en schuift het...

      Lees meer...

    • Broze charme 64.0 (67) Annemieke Spaander 02-07-2019

      Wat gek, dacht Mimi terwijl ze de was ophing, die ze al talloze keren had uitgesteld. Dat je soms...

      Lees meer...

    • Schipbreuk. (69) Jan Sluimer 01-07-2019

      Het schip verdween onder de ozonlaag.

      Lees meer...

  • juni 2019
  • mei 2019
    • De verleiding. (116) Pieter Wouter Broekharst 28-05-2019

      De verleiding.     Vanmorgen ben ik wat later opgestaan dan gewoonlijk. Dat kwam doordat de...

      Lees meer...

    • Huis in beeld (117) Monique Cunnen 28-05-2019

      Ze willen dat ik vertrek uit ons huis vol herinneringen. Maar wat weten zij van het geluk en het...

      Lees meer...

    • Broze charme 15.5 (93) Annemieke Spaander 27-05-2019

      Er was een tijd dat alle mannen hongerig naar haar keken als Mimi binnenkwam. De gretige blikken...

      Lees meer...

    • Het vliegende nonnetje. (94) Pieter Wouter Broekharst 26-05-2019

      Het vliegende nonnetje. Als een boos beest stond het sombere klooster op de bergtop, en de grijze...

      Lees meer...

    • "Dicht die deur!" (118) Edith E (©Inspiratiewater) 25-05-2019

      Wat een vakantie! Had ik maar nooit ingestemd met het idee om elke dag een kasteel aan te doen,...

      Lees meer...

    • Als sneeuw voor de zon (90) Dave Koresh 25-05-2019

      Het was de ochtend nadat het voor het eerst gesneeuwd had. Hij stond buiten voor de voordeur en...

      Lees meer...

    • Truitje ( zomaar een voorleesverhaal voor jong én oud) (82) Guido Aerts 25-05-2019

      Het was hartstikke koud die winter. Toch moest mijnheertje Talon zijn warme huisje uit omdat hij...

      Lees meer...

    • Broze charme 14.0 (120) Annemieke Spaander 24-05-2019

      Mimi Na een week gaf hij haar mobiel terug. Mimi was teleurgesteld. Een week was bij lange na niet...

      Lees meer...

    • Oma denkt dat ik doof ben (96) Guido Aerts 22-05-2019

      (Inzending wedstrijd met als opdracht : maak van een 6-woord een 500-woord verhaal.)Uitbundig vieren wij haar...

      Lees meer...

    • Sp(r)ookverhaal (66) Guido Aerts 22-05-2019

      Niève Leblanc de Chasseur (of Sneeuw de Wit de Jaeger) is moe. Sinds haar huwelijk met prins...

      Lees meer...

    • Halfbakken houvast (83) Marieke Vos 21-05-2019

      Hans werkt half. Zijn schoorsteen moet roken, maar wel middels minimale inspanning.Nadat hij zijn...

      Lees meer...

    • Zomaar een morgen (82) Eleonora Reijn 21-05-2019

      Violet drukte op de bel en keek langs de gevel. Al die jaren had dit huis haar geïntrigeerd. Een...

      Lees meer...

    • vakantie emotie (64) Trees Middelkoop 20-05-2019

      Een vliegtuig landt op een tropisch eiland met aan boord verwachtingsvolle mensen, mensen die lang...

      Lees meer...

    • De beste koffiereclames (74) Guido Aerts 20-05-2019

      ‘Koffie, koffie, lekker bakkie koffieWat knapt een mens daar van op…..’ De (letterlijk) grote...

      Lees meer...

    • Broers. (67) Pieter Wouter Broekharst 20-05-2019

      In de achtertuin staan, met de openslaande tuindeuren op de achtergrond, mijn twee grote broers. De één...

      Lees meer...

    • Niet thuis. (72) Pieter Wouter Broekharst 19-05-2019

      Haar moeder nam de telefoon op, en herhaalde hardop mijn naam. Er viel een korte stilte. Toen zei...

      Lees meer...

    • De keuken van tante Marie (71) Trees Middelkoop 19-05-2019

      Toen werken nog werken voor hem betekende zat hij op dit tijdstip nog gewoon achter zijn pc op...

      Lees meer...

    • Spijt (88) Pieter Wouter Broekharst 18-05-2019

      Festoenen van klimopranken kronkelen langs de tuinmuur, boven naar omhoog reikende klimrozen. Mijn...

      Lees meer...

    • De prima ballerina (116) ruby thijs 18-05-2019

      Sierlijk danst ze in het rond. Haar voeten aaien zachtjes de grond. De prima ballerina danst vrij...

      Lees meer...

    • Oerknal (80) Dave Koresh 17-05-2019

      Dag 131 Door het matglazen raampje dat mijn vader er ooit zelf in heeft gezet zie ik dat het dag...

      Lees meer...

    • GELUKSVOGEL (61) Eleonora Reijn 17-05-2019

      ‘Nee’, de man kucht even, ‘ik had nooit durven dromen dat zoveel geluk voor mij was weggelegd. Ik...

      Lees meer...

    • Spijt. (63) 10-05-2019

      Festoenen van klimopranken kronkelen langs de tuinmuur, boven naar omhoog reikende klimrozen.Mijn...

      Lees meer...

    • Aan het lijntje (103) Dave Koresh 09-05-2019

      Je lange blonde haren wapperen terwijl je door het park heen huppelt. Het is herfst en een vers...

      Lees meer...

    • EINDELIJK (93) Eleonora Reijn 09-05-2019

      Ze zou die dag haar eerste liefde terugzien. Na 45 jaar. Het telefonisch contact was onverwacht en...

      Lees meer...

    • WAT JE WILT (76) Ferenc Schneiders 07-05-2019

      Kubus en Panda zitten op het muurtje. Ze laten hun benen bengelen en kijken verveeld. - Zullen we...

      Lees meer...

    • Transport (123) Marco Stroo 03-05-2019

      Angstig, verscheurd van binnen keek Claudia rond zich heen. Onopvallend. Ze had altijd geweten dat ze...

      Lees meer...

    • Charmant bij-effect (101) Dave Koresh 03-05-2019

      ‘Het prikt misschien een beetje’ sprak de stem vanachter het glazen masker dat naadloos overging...

      Lees meer...

    • Karper (89) Guido Aerts 03-05-2019

      Al zou ik mij er tegen werenSteeds meer dagen beelden opDe ene sterker dan de anderMaar ik weer ze...

      Lees meer...

    • Hupsakee ! (103) Guido Aerts 03-05-2019

      Toen hupsakee thuiskwam vond hij een briefje op de tafel dat zei: “Hei Hupsakee, heb jij zin om...

      Lees meer...

  • april 2019
    • Interim (104) Marieke Vos 29-04-2019

      In Huis ten Bosch is het vroeg dag op deze zaterdagochtend 27 april 2019. Koninklijke teckel Bea...

      Lees meer...

    • Dood (104) Jac Deuss 28-04-2019

      Liever dood dan sterven zei hij en toen trok hij de stekker eruit.

      Lees meer...

    • IK (131) Ferenc Schneiders 19-04-2019

       Kubus is aan het joggen in het park. Panda sluit zich bij hem aan. Ze hollen hijgend samen verder -...

      Lees meer...

    • (N)iemand (103) Guido Aerts 18-04-2019

      Ik schrik op en vraag of er iemand aan de deur heeft gebeld?Niemand antwoordt. Het kan ook niet...

      Lees meer...

    • De kater (125) MW Valkenburg 13-04-2019

      Rood of wit? Ik twijfel. Waarom de hele avond in een kanten kriebelstring lopen, terwijl ik niet...

      Lees meer...

    • Op de baan naar de Kapellekens (93) Guido Aerts 11-04-2019

      Waar men ging langs Vlaamse wegen, oude hoeve, huis of tronk….men kwam ze overal tegen: de...

      Lees meer...

    • Iets en niets (111) Ferenc Schneiders 10-04-2019

        Kubus en Panda zitten op het muurtje voor Panda's huis. Ze zitten daar al een hele tijd en hebben...

      Lees meer...

    • Huisje op de wei (158) ruby thijs 08-04-2019

      In vele verhalen heb je een goede tovenaar en een slechte tovenaar. Maar niemand staat stil waarom hij...

      Lees meer...

    • Nietmachine (146) Lucien Dewez 03-04-2019

      Willem kijkt naar de nietmachine die voor hem op de glazen salontafel staat. Hij zit al een uur in...

      Lees meer...

    • Het water was veel te diep (116) Ferenc Schneiders 03-04-2019

      Na weken van regen eindelijk weer een zonnige dag. Ik zit op de voorplecht van mijn woonboot met...

      Lees meer...

    • De advertentie (120) Suzette Boyer 02-04-2019

      Tsjilpende mussen. Was er een zomerser geluid denkbaar? Hij zette zijn handen op de armleuningen...

      Lees meer...

  • maart 2019
    • Een kleine reus (160) Ferenc Schneiders 28-03-2019

      Er was eens een hele kleine reus. Hij was heel ongelukkig, want omdat hij zo klein was, kon...

      Lees meer...

    • Geen keus (143) User ID 4551 27-03-2019

      Haar lange blonde haren wapperen woest in de wind. Dankzij de dikke winterjas heeft ze het warm,...

      Lees meer...

    • Donker licht (179) Ferenc Schneiders 24-03-2019

      Het liefst is hij buiten waar niemand hem kan zien. In het weiland dat nooit gemaaid wordt. Het...

      Lees meer...

    • Over 6 weken. (152) Jan Sluimer 23-03-2019

      De vader van Anna, Joris gaat boodschappen doen.'Ga je mee', vraagt hij aan Anna.'Nee, ik blijf...

      Lees meer...

    • Klokkengelui(den) in de nacht (105) Edith E (©Inspiratiewater) 21-03-2019

      Beneden schrikken de mensen wakker van het plotselinge klokgelui, dat eenmaal begonnen van geen...

      Lees meer...

    • Stof (120) Trees Middelkoop 19-03-2019

      Daar dwarrel ik door de kamer, van links naar rechts, omhoog en omlaag.Ik geniet van zo’n kamer...

      Lees meer...

    • Een zachte plek (135) Ferenc Schneiders 16-03-2019

      Hoe oud het kind was, viel moeilijk te zeggen. Het kon acht zijn, maar ook vijftien. Het had een...

      Lees meer...

    • De veldmuis (130) Ferenc Schneiders 15-03-2019

      Er zijn nog steeds mensen die denken dat dieren niet kunnen denken. Die denken dat denken iets is...

      Lees meer...

    • De zwarte aarde (158) Trees Middelkoop 10-03-2019

      Zwart diep donker zwart, is de aarde die door haar vingers glijdt. Hardnekkig werkt ze door, de...

      Lees meer...

    • Het plezier van de natuur - Hockney en van Gogh (152) Reinder Veelinx 10-03-2019

      ‘Wat bel je vroeg.’ ‘Ik dacht, dan heb je tijd voor me.’ ‘Je bent mijn favoriet, dat weet je...

      Lees meer...

    • Morgen (143) Ernie Maanzaad 06-03-2019

      Het is weer een dag waarop ik geen vooruitgang heb geboekt, niet veranderd ben, geen beter plan...

      Lees meer...

    • Bij God op de koffie (121) Ernie Maanzaad 05-03-2019

        Over smaak valt niet te twisten, maar het design van het behang in de hal leek erop te wijzen dat...

      Lees meer...

    • Rondtoer door Rome. (132) Jan Sluimer 05-03-2019

      Het hoogtepunt van twee weken Rome.Wij, als toeristen zitten in de bus en hebben een Nederlandse...

      Lees meer...

    • Terug in de tijd (200) Gerard Treffers 02-03-2019

      Treffers, de bekende astronoom en wetenschapper in moderne fysica, werd wakker in de pikdonkere...

      Lees meer...

    • In de bus (148) User ID 4551 02-03-2019

      Ik kan nooit ergens op tijd zijn. Of ik ben net te laat, of ik ben veel te vroeg. Die dag had ik...

      Lees meer...

    • Zwartje (114) User ID 4551 02-03-2019

      ZWARTJE Af en toe mochten mijn vriendin en ik met de baby van haar buren wandelen.  Van te voren...

      Lees meer...

  • februari 2019
    • Godenspijs (251) wilfred van Breda 11-02-2019

      'Ik wil graag dat u naar hem op zoek gaat.' John merkte dat hij er moeite mee had zijn blik van...

      Lees meer...

  • januari 2019
    • Een koud kunstje (234) Sylvie De Caluwe 30-01-2019

      “Godver!” roep ik terwijl ik mijn handen in een reflex omhoog gooi. Bijna was ik uitgegleden!De...

      Lees meer...

    • Johanna's hoop (126) Inge Sleegers 30-01-2019

      Johanna staarde wezenloos naar haar ontbijt. Ze begreep er geen snars van. Ze hadden het toch goed...

      Lees meer...

    • Sneeuwpret. (224) Jan Sluimer 22-01-2019

      Voor vannacht voorspellen ze sneeuw.Roos, 88 jaar is gek op een witte wereld.Op dinsdag is het de...

      Lees meer...

    • Dagje uit. (267) Jan Sluimer 15-01-2019

      Vandaag met de kinderen van groep 4 naar de dierentuin.We wachten op de trein, deze komt iets...

      Lees meer...

    • Je wilt ze toch helpen. (212) Jan Sluimer 12-01-2019

      Er valt een enveloppe in de brievenbus.Of je weer geld wilt storten voor een...

      Lees meer...

    • Het verwijderde einde (183) Frans Tolsma 10-01-2019

      Ik stond voor de hemelpoort en dacht dat ik droomde maar bij nader inzien besefte ik dat ik op weg was...

      Lees meer...

    • Versie 1.0 (155) Inge Sleegers 07-01-2019

      Ze keek naar de reflectie van haar spiegelbeeld in het water. Ze had zich verschanst aan de oever...

      Lees meer...

  • december 2018
    • Avontuur (355) Japke Weij 28-12-2018

      De meeste fotoshoots, fittings (kleren passen) en castings van onze modeldochter verlopen...

      Lees meer...

    • Kerstdiner (299) wilfred van Breda 22-12-2018

      De SUV ploegde zich moeizaam vooruit. Toen ze twee uur geleden vertrokken scheen een stralende zon aan...

      Lees meer...

    • Angstig vermoeden (161) wilfred van Breda 16-12-2018

      De telefoon gaat vier keer over voor Marjan het doorheeft. Zonder haar ogen van de televisie af te...

      Lees meer...

    • Verslaafd... (263) wilfred van Breda 05-12-2018

      Anna is stomdronken en hangt meer in haar stoel dan dat ze zit. Haar make up is uitgelopen en haar...

      Lees meer...

  • november 2018
    • Kees cross (152) Lousette Blekendaal 24-11-2018

      Daar lag hij, even draaide de hele wereld om hem heen. Zijn fiets was een paar heuvels verder...

      Lees meer...

    • Twee baby's (187) Inge Sleegers 23-11-2018

      Twee baby’s in hetzelfde ziekenhuis. Bijna gelijktijdig geboren. De ene als eerste en enige kind. De...

      Lees meer...

    • Tijdloze liefdesbrief (213) Kristel Klein Hesselink 15-11-2018

      Eigenzinnige, beruchte, egocentrische en verrukkelijke Nadia, Een vlaagje sprankelende zoete geur...

      Lees meer...

    • Mausje's (191) Maudy Kruiswijk 12-11-2018

      Mijn vader was een voorleesvader. Iedere avond voor het slapen gaan zat hij op één van onze bedden en...

      Lees meer...

    • Twee! (245) Maudy Kruiswijk 12-11-2018

      Twee....... !! Ik heb m'n camera bij me, maar de zon schijnt niet echt. Jammer.Ik kom bij een...

      Lees meer...

    • Weer 2 (165) Maudy Kruiswijk 11-11-2018

      Op vrijdag doe ik altijd wat boodschappen bij Lidl.In de parkeergarage boven het winkelcentrum is...

      Lees meer...

  • oktober 2018
  • september 2018
    • Mijn zoon? (184) Noortje Bruins 22-09-2018

      ‘Toen ik nog in Luxemburg woonde’, begon mijn zoontje al spelend met de blokken zijn verhaal. Ik...

      Lees meer...

    • Afrekening (239) wilfred van Breda 11-09-2018

        Gecondoleerd.   De jongeman bevond zich achter in de steeg onder het zwakke schijnsel van de...

      Lees meer...

    • Rust (290) Cor Johma 05-09-2018

      Hij kijkt om zich heen. Hij ziet de rust. De rust heeft geen kleur. De rust is in elk opzicht een...

      Lees meer...

    • Slayer (216) Bas Broekhoven 02-09-2018

      Op dit verhaal heb ik veel haat reacties gehad dus heb ik een politiek correcte versie en...

      Lees meer...

  • augustus 2018
  • juli 2018

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster