SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

  • DEZE INZENDING:
  • Waardering
  • Hits
    218

Rugpijn

Publicatie: | Ype Swart
Toen ik 'ons' bankje bij het haventje van het prachtige Oud-Beijerland naderde zag ik dat ome Arie in gesprek was met een dame in een scootmobiel. Alhoewel: van een echte dialoog was geen sprake, want schoonzus Agaath was niet zo'n goed luisteraar. Ze had mij gezien, dus ik kon niet door-scooteren en net doen of mijn neus bloedde. Met lichte tegenzin stalde ik mijn vervoermiddel en nam plaats, pakte mijn pijp en deed erg mijn best deze zo traag mogelijk en vol aandacht te stoppen om maar niet in het gesprek van ome Arie en Agaath betrokken te raken. Tevergeefs. Ome Arie keek me telkens om hulp smekend aan en ik kreeg medelijden met hem. Hij had de grote fout gemaakt door goedbedoeld aan haar te vragen hoe het met haar ging. En dat was niet zo handig, want natuurlijk ging het niet goed met haar. Er volgde een opsomming van kwalen met daarbij een waslijst van onderzoeks getallen die werden gebracht, als onderstreping van de ernst van de zaken. "De saturatie was rond de 85, dus je begrijpt, dat de toestand zéér kritisch was, zeker wanneer je bedenkt, dat de suiker hoger dan 25, en de bezinking wel 45 was!" Ze keek er zeer ernstig bij, opdat wij wel moesten beseffen, dat het een wonder was, dat ze onze rust bij de haven nog kon komen verstoren. "En dan heb ik het nog niet eens over de rug." Notoire patiënten spreken vaak over de rug of de maag in plaats van over mijn rug of mijn maag. "Daar weet meneer Ype alles van, die is fysiotherapeut!" verraadde ome Arie me. Ik probeerde een gedwongen deelname aan de conversatie nog te voorkomen door er op te wijzen, dat ik gepensioneerd was, maar het kwaad was al geschied. Schoonzus Agaath bracht haar scootmobiel in beweging mijn kant op. Ome Arie stak gniffelend zijn uitgedoofde pijp opnieuw aan en leunde achterover, blij, dat zijn schoonzus een nieuw slachtoffer voor haar klaagzang had gevonden. "Vooral hier onderin doet het veel pijn, u weet vast wel wat het dan is…" ze neigde voorover in haar karretje en wees nogal vaag op een plek achter op haar rug, onderwijl vragend mijn kant opkijkend. Ik onderdrukte met moeite een diepe zucht: "Daar kan ik niet echt een goed antwoord op geven, vrees ik. Daarvoor zou ik u nader moeten onderzoeken!" Ze leunde teleurgesteld weer achterover. Ome Arie stond met een grijns op, deed zijn jas uit, spreidde die over ons bankje en grijnsde: "Dat kunt u misschien gelijk even doen, meneer Ype!" Om zich vervolgens tot zijn schoonzus te wenden: "Als jij je nu even uitkleedt en hier gaat liggen kan onze fysiotherapeut je direct helpen!" Ik schoot in de lach. Agaath keek haar zwager en mij beurtelings vernietigend aan. Als blikken konden doden! "Vervelende kerels! Ik ga wel naar mijn eigen therapeut…", bromde ze, terwijl ze snel wegreed, ome Arie en mij schaterend achterlatend.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
17.03.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Zeker een leuk verhaaltje, herkenbaar.
De zin 'Notoire patiënten spreken vaak over de rug...' is erg leuk gevonden. Het geeft iets aan dat de ik-figuur meer van dit soort mensen kent.
Wat jammer is, is het begin. De ik-figuur ziet ome Arie en 'een vrouw in een scootmobiel'. Maar meteen al blijkt dat hij de vrouw kennelijk 'schoonzus Agaath' is. Dat is verwarrend, zeker omdat later weer blijkt dat ze niet de schoonzus is van de ik-figuur, maar de schoonzus van ome Arie. Als je daar iets laat blijken dat die vrouw niet een willekeurige voorbijgangster is, maar haar alweter kent, is het meteen helder.
En ik vroeg me af waarom je de plaatsaanduiding zo precies weergeeft als 'Oud-Beijerland'. Dat heeft geen toegevoegde waarde.
Maar verder een heel leuk verhaaltje, erg komisch en een leuke twist.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.