Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 652

Marieke

© Ria Wagenaar op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]

Vandaag waag ik mij aan een lange rit op de fiets naar het
gezellige dorp Schoorl. Waarom? Géén idee.. Het kwam zomaar
bij me op, omdat de zon schijnt! Omdat ik daar gewoon zin in
heb, of om de stress en drukte even van mij af te schudden!
Door de polder waan ik me alleen op deze wereld.
Krak krak zegt mijn ietwat roestige fiets. Toch maar eens
kijken voor een nieuw exemplaar of een goede tweedehands.

Er is helemaal geen verkeer op de weg, hoe is dat mogelijk?
Ondanks deze doordeweekse dag en de meeste mensen wel naar
hun werk zullen zijn, verwacht je toch auto's, vrachtverkeer
of medefietsers. Zelfs gemotoriseerde tweewielers zijn vandaag
niet in beeld.
Wél vogels in allerlei soorten en maten. Ik zie mussen en kauwen,
mezen en vinken, maar ook meeuwen en merels, ze vliegen gestaag
met mij mee. Ze fluiten en fladderen dat het een lieve lust is.

In wat voor wereld ben ik beland? Deze wereld is mij onbekend,
maar het bevalt me wél. Zo zou ik altijd wel willen fietsen,
maakt niet uit waar naar toe.
Zelfs de bermen zien er anders uit. Begroeid met diverse wilde
planten en bloemen zoals: weegbree, zuring, theerozen, paarden-
en boterbloemen en mijn zo geliefde madeliefjes.
Even stoppen om een klein bosje te plukken. Straks zal ik ze in
een kopje schikken, net zoals vroeger toen ik nog héél klein was.

Wat zie ik daar nu in de verte? Er lijkt toch wel iets te
bewegen, wat zou dat kunnen zijn?... Het komt dichterbij...
Warempel het lijkt ook wel iemand op de fiets in tegengestelde
richting. Het duurt langer dan verwacht maar dan zie ik een
meisje met halflang haar recht op mij afkomen.
Mijn hart begint sneller te kloppen. Is het spanning of is het
opwinding!

Nog een paar meter en dan stopt ze, stapt af en reikt mij haar
hand. Dan zet ze haar hoedje af en ik schrik, want dit meisje is
mijn vriendin, die niet meer op deze aardbol kan zijn.
Jaren geleden hebben wij afscheid van elkaar genomen. Tranen met
tuiten heb ik gehuild, maar zelf had zij er vrede mee. Ze moest
gaan vertelde ze mij en beloofde dat we elkaar ooit weer tegen
zouden komen..

Ze draait haar fiets en vraagt of ze een stukje met mij mag
opfietsen. Ik adem diep en zoek naar woorden, maar er komt geen
geluid uit mijn mond.
Lieflijk aait ze over mijn arm. Kom maar mee, stap maar op, ik
zal je een stukje duwen tegen de wind in. Het komt allemaal goed.
Ik doe wat ze vraagt en samen rijden we verder, over de lange
rechte weg, aan een stuk door.
Hé, kijk daar.. wéér een fietser, wie zal dàt zijn? Voor mij
hoeft er niemand meer bij te komen!

Het is haar vriend, maar hij kijkt niet naar ons, terwijl we
nog geen 10 meter van elkaar verwijderd zijn. Langzaam fietst
hij ons voorbij, zonder ook maar iets te zeggen, dat is raar!
Mijn vriendin glimlacht naar me en zegt; "Hij kan ons toch niet
zien!"
Verbaast kijk ik haar aan en vraag, "hoezo dan?" Omdat wij beiden
niet meer op deze aarde zijn. We fietsen in het hiernamaals...
Al zolang ben ik op zoek naar jou en nu ik je heb gevonden, laat
ik je niet meer gaan..

Met een schok stoot ik mijn hoofd aan de balk die boven mijn
hoofd als daksteun is gemonteerd. Au au, ik voel een bult opkomen.
Het begint te gloeien. Wat is er gebeurd, waarom zit ik nu in bed?
Waar is mijn fiets gebleven en mijn vriendin?
Wél ligt er een klein bosje madeliefjes op mijn nachtkastje, hoe
is dàt daar gekomen?
Wat is werkelijkheid en wat is fictie..
Ik sta op en ga onder de douche. Als het warme water over mijn
lichaam stroomt wordt de deur geopend en mijn kleine meisje
vraagt; "Mama, waar was jij nu al die tijd?"

Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : Marieke

Aantal hits voor dit artikel: 263
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:

4.55

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Zap: Op1 Naar2
| Eelco Visser | Column