• images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Tekst inzenden:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen zie je een knop om je artikel in te zenden. Door op die knop te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst! Ook vervolgverhalen e.d. zijn niet toegestaan en verwijderen we.
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

Renate

Publicatie: 09 november 2020
Tijdens de lunch stapt Judith de eetzaal weer eens in. Op een plateau staat een plastic bord waarop de maaltijd slordig is opgediend. Half gare kip, aardappeltjes met iets wat op jus moest lijken, bietjes en een glas limonade. Ze herinnert zich dat toen ze de eerste keer de ruimte binnen trad, ze direct ruzie had gekregen met een medebewoonster. Kan zij er iets aan doen dat ze aan een kat moet denken als ze die vrouw ziet zitten? Had ze haar ogen maar anders moeten opmaken?
 
Het bonkende geluid van de zware heimachines naast het grote gebouw. Het houdt haar wakker ’s ochtends vroeg. Een fobie had ze gekregen tegen dat geluid. De instelling bevindt zich midden in de drukke stad en het enige uitje is het grote winkelcentrum waar ze soms een uurtje doorbrengt in de FNAC, een winkel waarin meer boeken staan dan in een bibliotheek. Wat is bedompt? De hele afdeling van het grote ziekenhuis is nauwelijks verlicht. En de geur? Een combinatie van sigarettenrook en zweet. Een huiskamer met een oude televisie en rode versleten banken als ook een ruimte waar iedereen zat te roken en zijn zat tijd te verdoen met niets. Eigenlijk zitten ze te wachten op het uur dat ze even de vrijheid in mogen, begeleid of niet.
Tijdens een wandeling in een van de zeldzame parken treft ze Gustave. Hij is haar al eerder opgevallen door zijn woeste zwarte krullen en zijn bruin getinte huid. Ze vindt hem op een zigeuner lijken. Hij heeft iets mysterieus. Soms wordt hij opgezocht door een vrouw met een harde stem en dat vindt iedereen vrij storend. Dat hij niet moest denken dat ze alleen voor de kinderen zou zorgen, die bleek niet van hem waren. Dat ze er schoon genoeg had om zijn kleding te moeten wassen.
Gustave begroet haar.
‘Je kijkt altijd zo ernstig,’ lacht hij. ‘Vind je het leuk dat we vanmiddag gaan zwemmen?’
‘Niet echt,’ antwoordt Judith.
‘Vroeger was ik een echte waterrat maar nu ga ik eigenlijk liever wandelen.’
‘Waarom, zit je je hier eigenlijk?,’ vraagt hij haar dan.
Om te kijken of ik nog steeds zo’n waterrat ben,’ antwoordt ze een beetje kortaf,’en jij?’
‘Om me uit te leven in mijn tekeningen,’ lacht hij. ‘Kind wat kijk jij sip!’
Oh het is een lolbroek, denkt ze opeens.
Gustave maakt een gebaar.
‘Nou ik ga weer verder hoor!’
‘Ik ga verf halen voor mijn schilderijen, zou je best willen schetsen hoor maar dan moet je wel iets doen aan je haar, ander kleurtje erin misschien en wat vrolijker kijken.’
En voordat ze iets terug kon zeggen is hij weggelopen.
Maar Gustav en zij worden onafscheidelijk. Hij spreekt haar steeds aan in de rookkamer.
‘Wil je mijn werk soms zien?’ vraagt hij haar op een dag. Ja dat wil ze wel.
Hij staat op en komt terug met een bruine map.
 
Maar het loopt niet goed af. Zijn vriendin Dominique moest zo nodig een overdaad aan medicijnen innemen en ligt in het ziekenhuis. Gustave smeekt het personeel om zijn vrijlating en mag onder voorwaarden twee weken naar huis.
Judith zit op haar kamer als er aan de deur wordt geklopt.
‘Kijk dit is Judith,’ lacht Gustave. Verlegen neemt ze zijn tekening aan. Ze ziet een prachtige tekening van een witte zwaan in een vijver die omringd is door veelkleurige bloemen.
‘Een zwaan, zie jij me zo?’ vraagt ze hem verbaasd.
‘Meisje jij bent zo trouw als een hondje en zo mooi als je lacht, aan welk dier heb jij dan gedacht?’
‘Ik denk nooit in dieren, zegt ze snel.
‘Er wacht jou een mooie toekomst,’ gaat hij verder en neemt haar in zijn armen. Ze voelt tranen opkomen en weet niet waarom.
Als die Dominique er niet geweest was en hij niet weg hoefde.
Ze maakt zich los van de omhelzing.
‘Ik kom niet meer terug,’ fluistert hij in haar oor, tegen niemand zeggen hoor.’
Ze slikt even en geeft hem een spontane zoen op zijn mond die hij beantwoordt. Nu is ze verliefd en zou hem nooit meer zien. ‘Onthouden hè Judith, zwanen blijven nooit alleen!’ En met die woorden verdwijnt hij uit haar leven.
Er heerst een stilte in de eetzaal als zij binnenstapt. Haar ietwat magere lichaam zit verscholen onder een dure zijden jurk en zij loopt op hoge hakken. Judith ruikt een geur van een sterk parfum. Deze vrouw heeft lang bruin haar en een grote neus en is, al doet ze haar best, toch echt wel een man. Judith bekijkt haar vingers. Ze ziet dat ze paars gelakt zijn. Wat komt die vrouw sereen over, dacht ze. Ze kan best wel een babbeltje met haar gaan maken.
Judith staat op en gaat met haar plateau bij de vrouw zitten, steekt haar hand uit en zegt in het Frans ‘Ik ben Judith, aangenaam.’
De vrouw kijkt haar aandachtig aan en zegt in licht Vlaams, ‘kind dat weet ik allang.’
Judith voelt dat ze bloost. ‘En hoe weet je dat dan?’ vraagt ze haar.
‘Omdat ik je naam heb zien staan op het bord en ik vond die naam wel bij je passen.’
Ze fronst. ‘Hoezo dan?’
Renate legt haar bestek neer
‘Meisje, we krijgen allemaal de naam die we verdienen. Weet jij dat Judith in het Oud-Hebreeuws stamelend betekent? Toen ik jou zag zitten wist ik dat je uit het juiste hout bent gesneden al duurt het rijpingsproces nog even.’
 
Maar ook Renate blijft niet lang. Op een dag ziet ze dat de schoonmaakster uit haar kamer komt en naar de leiding rent. En dan komt de ziekenwagen en wordt Renate afgevoerd naar het ziekenhuis. Judith kan haar tranen niet bedwingen en vlucht naar haar kamer. Tot haar verbazing ligt er een pluchen beer op haar bed met een briefje.
‘Mijn schrijfkramp is verdwenen dankzij jou’ staat erop en ‘doe iets aan dat vlekje op je neus.’
WAARDERING

HITS

334

Artikel aangepast: 09-11-2020

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!
11.11.20
Feedback:
Goed geschreven. Een apart verhaal.
Show more
11.11.20
Feedback:
Leuk verhaal. Je geeft een mooie sfeer met veel details weer. Risico is wel afgeleid te raken van de verhaallijn.
Show more