Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 803

Reanimeermeisje


Op een zekere dag was het verkeerslicht op het allergevaarlijkste kruispunt van de stad buiten werking gesteld en begon een man in een gifgroen hesje het verkeer te regelen. De man stond wild te gebaren. Er werd luid getoeterd. Het verkeer trok zich niets van hem aan zodat er gevaarlijke situaties ontstonden.

Theo was buiten voor zijn kruidenierszaak bezig de bestelling van de groothandel op zijn steekwagentje te laden toen hij een bestelbusje in volle vaart op een passerende voetgangster zag afkomen. In een impuls trok hij haar nog net op tijd voor de motorkap weg waarna ze met haar hoofd tegen de trottoirband bonkte. Het busje kwam een seconde later met een doffe knal tegen zijn voorpui tot stilstand. De vrouw raakte buiten westen. Hij tikte haar op beide wangen. Ze gaf geen reactie. Theo had een ehbo diploma en wist wat hem te doen stond. Hij nam haar in zijn armen, ging naar binnen en legde haar plat op de grond. De laatste keer dat hij een vrouw over de drempel droeg was op zijn trouwdag geweest.
‘Bel één één twee’, riep hij tegen zijn vrouw terwijl hij met gekruiste handen pompende bewegingen maakte op het levenloze lichaam. Toen bracht hij zijn mond op haar mond en blies verschillende malen zijn levensadem in haar longen. Ze leek bij te komen. Hij voelde haar tong duidelijk bewegen. ‘Ben jij het liefste’, klonk een zwakke stemmetje. Haar ogen vielen weer dicht. Hij wilde de beademing hervatten
‘Zo is het wel genoeg Theo’, maande zijn vrouw terwijl ze hem aan zijn schouder probeerde weg te trekken. ‘Er staat hier een mensenleven op het spel, begrijp je dat?’ Hij duwde haar ruw opzij. Hij had een kop als een boei en voelde zich dizzy als na een partijtje blaasvoetbal. De vrouw kreeg langzaam weer kleur. Op haar gezicht verscheen een glimlach. ‘U bent in goede handen’, zei hij amechtig. Ze probeerde omhoog te komen maar Theo hield haar met lichte druk tegen. ‘U moet rustig blijven liggen mevrouw, de ambulance komt zo’.

Intussen was de chauffeur met bebloed gelaat uit zijn zwaargehavende busje gekropen. Hij strompelde de winkel binnen en hield zich lijkbleek staande tegen de vleeswarenvitrine. De winkel leek even een lazaret in oorlogstijd.
De sirene van de aanstormende ambulance gilde al door de straat. Weldra werden beide gewonden, voorzien van een plastic kraag, op een brancard naar de ziekenauto gebracht.

’s Nachts kon Theo de slaap niet vatten. Met open ogen staarde hij naar het plafond. Telkens moest hij weer terugdenken aan het ongeluk. Hij dacht aan zijn eigen dood, maar ook aan de jonge vrouw die hij gered had. Hoe mooi ze was met haar donkere ogen. Hoe verlangend had ze hem aangekeken toen ze bijkwam. Hij woelde in zijn bed. Zijn gedachten slingerden heen en weer tussen eros en thanotos. Hoeveel tijd had hij nog om zijn leven een andere wending te geven?
Toen hij eindelijk in slaap viel droomde hij dat hij op een grote wolk zat. Zijn vrouw probeerde ook op die wolk te komen. Ze reikte naar hem maar hij pakte haar uitgestoken hand niet vast. Ze viel in een peilloze diepte. Hij werd rechtop in bed wakker badend in het zweet.

Het was niet alleen de verpletterende dagelijkse sleur van zijn huwelijk die hem parten speelde. Theo was moe, moe van het sjouwen van de kratten melk voor dag en dauw. Moe van de mensen die op de pof kwamen kopen. En dat alles voor die paar rotcenten. Zijn gezicht kleurde grauw in het felle licht van de buislampen. Zijn staalblauwe stofjasje spande om zijn middel.
De komst van de buurtsuper een straat verderop had hem de nekslag gegeven: de omzet was gehalveerd. De klanten kwamen alleen nog maar voor iets kleins of voor de aanbiedingen van de week. Het was niet meer rendabel. Hij was al in onderhandeling om zijn zaak over te doen. Het was bijna rond.

Eindelijk was het zover. Hij wilde juist het raambiljet ‘wegens opheffing gesloten’ opplakken toen er een brief in de bus viel. Aan mijn redder in nood stond er op de enveloppe . De brief omhelsde slechts enkele zinnen, kort en kernachtig:
Ik ben u intens dankbaar dat ik nog leef. U heeft mij wakker gekust uit de eeuwige slaap. Ik beloof u dat ik voortaan al mijn boodschappen bij u zal doen.
Ze stond voor de deur samen met een man in wie hij vaag de chauffeur van het bestelbusje meende te herkennen.
 
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Arthur van Winsen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 76
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Reanimeermeisje"

Geschreven door Arthur van Winsen . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
25.09.20
Feedback:
Leuk verhaal, bijzonder einde.
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
25.09.20
Feedback:
Mooi verhaal
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!